Δέσποινα Παπαδοπούλου: Το πληρώσαμε και θα το πάρουμε

Στην ιστορία θα μείνουν και οι δηλώσεις της Δέσποινας Παπαδοπούλου, συζύγου του δικτάτορα Γεώργιου Παπαδόπουλου, του οποίου το καθεστώς έκανε το παν για να πάει ο Παναθηναϊκός στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών 1970-71. Η συνέντευξη παραχωρήθηκε στον δημοσιογράφο Αλέξη Παπαχελά για την εκπομπή "Οι Φάκελοι" του Mega.

Σε αυτή τη συνέντευξη η Δέσποινα Παπαδοπούλου, αφού παραδέχεται αρχικά πως είναι οπαδός της ΑΕΚ, προχωρά στην περιγραφή ενός περιστατικού που αν μη τι άλλο αποδεικνύει και αυτό με τη σειρά του πως ο επαναληπτικός του Παναθηναϊκού με τον Ερυθρό Αστέρα στη Λεωφόρο, όπου οι πράσινοι κέρδισαν με 3-0 και ανέτρεψαν την ήττα με 4-1 του Βελιγραδίου, ήταν στημένος από την Χούντα. Η Δέσποινα λοιπόν βρισκόταν στις κερκίδες της Λεωφόρου και συγκεκριμένα, όπως αναφέρει, καθόταν ανάμεσα στον Γιουγκοσλάβο πρέσβη και τον Στυλιανό Παττακό, Υπουργό Εσωτερικών και Αντιπρόεδρο της δικτατορικής κυβέρνησης του Γεωργίου Παπαδόπουλου.

Όπως εξιστορεί η ίδια η Δέσποινα, επειδή είχε μεγάλη αγωνία για την τελική έκβαση του αγώνα, ο Παττακός ανέλαβε να την καθησυχάσει αποκαλύπτοντας πως το παιχνίδι το είχαν πληρώσει και ως εκ τούτου θα το έπαιρναν. Τότε εκείνη φοβήθηκε μην τον ακούσει ο Γιουγκοσλάβος πρέσβης, αλλά ο Παττακός την καθησύχασε για ακόμα μία φορά λέγοντας πως ο πρέσβης δεν ήξερε ελληνικά. Παρόλα αυτά ο πρέσβης που προφανώς ήξερε ελληνικά γύρισε και είπε στην Δέσποινα: "Μη στενοχωριέστε κυρία Παπαδοπούλου, το πληρώσατε και θα το πάρετε."

Οι βάζελοι θα βρουν χίλιες δυο δικαιολογίες από το μυαλό τους (όπως πάντα άλλωστε) για να κουκουλώσουν και αυτή την δήλωση. Θα προσπαθήσουν να μας πείσουν ότι δεν καταλαβαίνουμε ελληνικά και ότι κάτι άλλο ήθελε να πει η Δέσποινα, ότι και αυτή είναι δάκτυλος του αντιβαζελικού κινήματος που προσπαθεί να κάνει κακό στον Παναθηναϊκό, ότι είναι ύποπτο που βγήκε μετά από τόσα χρόνια να το δηλώσει όπως ισχυρίστηκαν άλλωστε και για τους ξένους διαιτητές που αποκάλυψαν τις δωροδοκίες από τους πράσινους (γιατί προφανώς η βαζελική βίβλος προβλέπει συγκεκριμένο χρονικό περιθώριο εντός του οποίου μπορεί κάποιος να ρίξει λάσπη στον Παναθηναϊκό) και γενικά θα πουν οτιδήποτε ώστε να επισκιάσουν άλλη μία δήλωση, αυτή τη φορά από την πρώτη κυρία της ελληνικής Χούντας. Δεν χωνεύεται άλλωστε να σου γκρεμίζουν τον μύθο του "Χουντέμπλεϊ", αφού πάνω σε αυτόν το μύθο στηρίζεται ένα μεγάλο μέρος της ιστορίας σου και με αυτόν το μύθο κάνεις πλύση εγκεφάλου σε γενιές και γενιές βάζελων.

Η πρόκριση του Παναθηναϊκού επί του Ερυθρού Αστέρα (1971)

Αν η πρόκριση του Παναθηναϊκού επί της Έβερτον στους προημιτελικούς του Κυπέλλου Πρωταθλητριών 1970-71 συνοδεύτηκε από ψίθυρους, οι συναντήσεις με τον Ερυθρό Αστέρα στα ημιτελικά και η πρόκριση των πρασίνων συνοδεύονται από κραυγές και αποκαλύψεις για τον ρόλο που έπαιξε το δικτατορικό καθεστώς στην επιτυχία αυτή. Η ιστορία είναι λίγο-πολύ γνωστή.

Ερυθρός Αστέρας-Παναθηναϊκός 4-1

Α' αγώνας

14/4/1971

Στον πρώτο αγώνα που διεξήχθη στο Βελιγράδι,  ο Παναθηναϊκός έζησε μια πανωλεθρία καθώς ηττήθηκε με το βαρύ 4-1 από τον Ερυθρό Αστέρα. Ένα σκορ το οποίο θα μπορούσε να είναι πολύ μεγαλύτερο και προκάλεσε θλίψη στο πράσινο στρατόπεδο, αν και οι δηλώσεις περί ανατροπής του αποτελέσματος στην Αθήνα έδιναν και έπαιρναν, με μια αισιοδοξία πρωτόγνωρη για τα δεδομένα του ανυπόληπτου ελληνικού ποδοσφαίρου, ειδικά απέναντι σε έναν αντίπαλο που είχε ήδη τεράστια εμπειρία και σημαντικές επιτυχίες στο ευρωπαϊκό στερέωμα. Ο Γενικός Γραμματέας Αθλητισμού επί χούντας, Κωνσταντίνος Ασλανίδης, πρωτοστατούσε στην προσπάθεια ανατροπής του κακού κλίματος στο τριφύλλι. Ποιος ξεχνάει άλλωστε την επίσκεψή του στα αποδυτήρια αμέσως μετά τον αγώνα, σε έναν ρόλο που ταιριάζει περισσότερο σε πρόεδρο ομάδας παρά σε ένα εντεταλμένο όργανο του κράτους. 

Παναθηναϊκός-Ερυθρός Αστέρας 3-0

Β' αγώνας

28/4/1971

Μία εβδομάδα μετά τους... εορτασμούς για την επέτειο 4 χρόνων από την εγκαθίδρυση της χούντας των συνταγματαρχών στην Ελλάδα, ο Παναθηναϊκός υποδέχεται τους Γιουγκοσλάβους στην Λεωφόρο με αποστολή να ανατρέψει το 4-1 του Βελιγραδίου. Οι πράσινοι θα πετύχουν το θαύμα και θα νικήσουν με 3-0 τους υποτονικούς ερυθρόλευκους, ένα σκορ που έδωσε το εισιτήριο για τον τελικό του Γουέμπλεϊ απέναντι στον πανίσχυρο Άγιαξ. Τα αθλητικά - και όχι μόνο - έντυπα, είχαν μετατρέψει εκ των προτέρων σε εθνική υπόθεση την προσπάθεια του Παναθηναϊκού, με τις εκδηλώσεις συμπαράστασης και λατρείας προς την ομάδα από τον ελεγχόμενο τύπο της εποχής να ξεπερνούν τα όρια της υστερίας.

Διαβάστε: Δέσποινα Παπαδοπούλου: Το πληρώσαμε και θα το πάρουμε

Η αποκάλυψη της Δέσποινας Παπαδοπούλου, συζύγου του δικτάτορα Γεωργίου Παπαδόπουλου, σε συνέντευξη στον Αλέξη Παπαχελά, πως ο επαναληπτικός της Λεωφόρου ήταν στημένος όπως της είπε ο Παττακός και ο Γιουγκοσλάβος πρέσβης.

Διαβάστε: Mile Novković: Είμαι σίγουρος ότι ο αγώνας ήταν στημένος

Η συνέντευξη του τότε αμυντικού του Ερυθρού Αστέρα, Mile Novković, 40 χρόνια σχεδόν μετά τον επαναληπτικό της Λεωφόρου, αποκαλύπτει πως οι φωνές που ακούγονταν στην Ελλάδα, στην Γιουγκοσλαβία και ανά την Ευρώπη περί στημένου αγώνα δεν ήταν της φαντασίας μας.

Mile Novković: Είμαι σίγουρος ότι ο αγώνας ήταν στημένος

Αίσθηση προκάλεσε η συνέντευξη που έδωσε στη σερβική ιστοσελίδα Blic online o Mile Novković, παλαίμαχος αμυντικός του Ερυθρού Αστέρα ο οποίος είχε λάβει μέρος και στους δύο ημιτελικούς της σερβικής ομάδας με τον Παναθηναϊκό στον Απρίλιο του 1971. Η συνέντευξη παραχωρήθηκε τον Οκτώβριο του 2007, δηλαδή 36 ολόκληρα χρόνια μετά από εκείνο τον ύποπτο ημιτελικό της Λεωφόρου, όπου ο Παναθηναϊκός νίκησε τον Ερυθρό Αστέρα με 3-0 και ανέτρεψε την ήττα με 4-1 στο Βελιγράδι χάρη στο εκτός έδρας γκολ, μια νίκη που έδωσε στους πράσινους την πρόκριση για τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών απέναντι στον πανίσχυρο Άγιαξ.

Η συνέντευξη δόθηκε με αφορμή την συνέντευξη της Δέσποινας Παπαδοπούλου, στην οποία η σύζυγος του δικτάτορα Γεωργίου Παπαδόπουλου αποκάλυψε ότι ο επαναληπτικός της Λεωφόρου και ο θρίαμβος του Παναθηναϊκού ήταν στημένος από την χούντα των Συνταγματαρχών που κυβερνούσε τότε την Ελλάδα. Και μπορεί στην Ελλάδα να θεωρείται απαγορευμένο να μιλάς για το θέμα αυτό, μπορεί όποιος αναφέρει το οτιδήποτε να χαρακτηρίζεται προβοκάτορας και λασπολόγος της... πεντακάθαρης (για τα "αντικειμενικά" ΜΜΕ) πορείας του Παναθηναϊκού, αλλά στην Σερβία το θέμα αντιμετωπίζεται πάντα ως ένα σκοτεινό σημείο στην ιστορία του σερβικού ποδοσφαίρου. Άλλωστε τα δημοσιεύματα ανά την Ευρώπη ήταν πολλά εκείνη την εποχή σχετικά με την πορεία αυτή και το πως και γιατί βρέθηκε ο Παναθηναϊκός στο Γουέμπλεϊ, ασχέτως αν εδώ η απόκρυψη της αλήθειας και η διαστρεύλωση των γεγονότων από τους "αντικειμενικούς" έχει παράδοση δεκαετιών.

Η συνέντευξη του Mile Novković βρίσκεται εδώ στα αγγλικά και είναι αποκαλυπτική ως προς τις συνθήκες που αντιμετώπισε ο Ερυθρός Αστέρας στο θέατρο σκιών που παίχτηκε στη Λεωφόρο και όχι μόνο, με μέγα χορηγό την φασιστική ελληνική κυβέρνηση. Άλλωστε ο τίτλος και μόνο "I'm positive the match was fixed" (Είμαι σίγουρος ότι ο αγώνας ήταν στημένος), είναι ενδεικτικός. Ακολουθεί η συνέντευξη σε μετάφραση στα ελληνικά.

Mile Novković: "Είμαι πεπεισμένος και υποστηρίζω δικαιολογημένα ότι ο αγώνας ήταν στημένος. Ακόμα και μετά από 36 χρόνια είμαι σίγουρος ότι ήμασταν υπό την επήρεια ουσιών - περπατούσαμε στον αγωνιστικό χώρο σαν σε όνειρο. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τι περάσαμε μόλις επιστρέψαμε στο Βελιγράδι."

Δημοσιογράφος: Τι συνέβη στην Αθήνα, ξεκινώντας από την άφιξή σας στο ξενοδοχείο Hilton και μετά;

Mile Novković: "Φτάσαμε στην Ελλάδα την Κυριακή - τρεις μέρες πριν τον αγώνα -  και θα ήταν επιεικές να πω ότι η παραμονή μας στην Αθήνα μέχρι την Τετάρτη ήταν περίεργη. Δεν κοιμόμασταν για νύχτες, απλά δεν μπορούσαμε, χάρη σε κάποια τύμπανα που χτυπούσαν συνεχώς, υποθέτω σαν μια  θερμή υποδοχή από τους οικοδεσπότες. Δεκαπέντε λεπτά πριν ξεκινήσει το παιχνίδι, ένα ελικόπτερο έφτασε και προσγείωσε στον αγωνιστικό χώρο, που μετατράπηκε σε πραγματικό χωράφι κατά τη διάρκεια του αγώνα, μια τοπική βασίλισσα ομορφιάς. Αυτή μας έδωσε δώρα - ένα αντίγραφο της Βίβλου και μια ασπρόμαυρη τηλεόραση. Ήταν μια συνήθεια των ομάδων να ανταλλάζουν δώρα πριν από έναν αγώνα - συνήθως χαρτοφύλακες. Μετά τον αγώνα το ίδιο κορίτσι πέρασε μια νύχτα με τον τερματοφύλακα του Παναθηναϊκού, υποθέτω από ευγνωμοσύνη για το μεγάλο κατόρθωμα. Η ίδια αργότερα δήλωσε ότι ήταν ένα ελάχιστο δείγμα ευγνωμοσύνης στον τερματοφύλακα που οδήγησε την ομάδα στον τελικό του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου. Πολλά περίεργα γεγονότα συνέβαιναν εκεί· πιστεύω ότι κατά τη διαμονή μας μας έδιναν φαγητό που περιείχε ουσίες που μας ζάλιζαν, αλλά η λεμονάδα στο ημίχρονο ήταν οπωσδήποτε το τελειωτικό χτύπημα."

Δημοσιογράφος: Τι εννοείτε "το τελειωτικό χτύπημα";

Mile Novković: "Δεχθήκαμε το πρώτο γκολ σε μόλις 30 δευτερόλεπτα αγώνα, από λάθος του Klenkovski, ο οποίος γύρισε την μπάλα στον τερματοφύλακα Dujkovic στα δύο μέτρα, κάτι που απλά δεν γίνεται ποτέ. Τότε ο επιθετικός τους, ο ύψους δύο μέτρων Αντωνιάδης, απλά έκλεψε τη μπάλα και σκόραρε. Ούτε που είδα το γκολ. Φτάσαμε στο διάλειμμα με μειονέκτημα ενός γκολ. Ο προπονητής Miljanic ήταν τόσο εξαγριωμένος που ήθελε να μας χαστουκίσει όλους. Δεν μπορούσε να πιστέψει ότι ήμασταν εμείς εκεί έξω και ότι χάναμε 1-0 από μια δευτεροκλασάτη ομάδα. Είχαμε μόλις συμφωνήσει να επιτεθούμε και να τους λυγίσουμε στο δεύτερο ημίχρονο όταν ένας κοντός Έλληνας μπήκε στα αποδυτήριά μας και μας έφερε αναψυκτικά. Εμείς αυθόρμητα ήπιαμε την λεμονάδα και αυτό είναι το τελευταίο πράγμα που θυμάμαι από τον αγώνα."

Δημοσιογράφος: Τι έγινε μετά;

Mile Novković: "Θυμάμαι μόνο πως τραγουδούσαμε και γελούσαμε στο αεροπλάνο κατά την επιστροφή. Ναι, τραγουδούσαμε και γελούσαμε! Δεν "ξύπνησα" μέχρι που προσγειωθήκαμε στο Βελιγράδι και επέστρεψα στο σπίτι, όπου ο πατέρας μου με χαστούκισε. Η μητέρα μου δεν μου μιλούσε για έξι μήνες, όπως και οι καλύτεροί μου φίλοι. Όλοι μας κατηγορούσαν ότι "πουλήσαμε" τον αγώνα. Ο κόσμος στη χώρα μας το έφερε βαρέως και δεν μπορούσε να αποδεχτεί την ήττα. Ποτέ δεν θα καταλάβω γιατί κρατήθηκε μυστικό για τόσο πολύ και κανείς δεν τόλμησε να μιλήσει γι' αυτό. Δεν υπήρχε μέρος να το αποκαλύψεις. Όλα ήταν συμφωνημένα σε πολύ υψηλότερο επίπεδο από τους παίκτες και το προσωπικό."

1970-71: Το πράσινο "έπος" του... Χουντέμπλεϊ

Αυτό που στην Ελλάδα ονομάζεται "έπος του Γουέμπλεϊ", δηλαδή η πορεία του Παναθηναϊκού μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1971, είναι άλλος ένας ωραιοποιημένος μύθος από αυτούς που μας πλασάρουν οι αδέκαστοι δημοσιογράφοι εδώ και δεκαετίες. Δυστυχώς όμως για όλους αυτούς οι οποίοι με κόπο συντηρούν τον μύθο αυτό τόσο καιρό, η εποχή της επικοινωνίας αποκαλύπτει και τα πιο βαθιά κρυμμένα μυστικά. Μπορεί στην Ελλάδα αυτό να αντιμετωπίζεται ως εθνικός ή πράσινος θρίαμβος, αλλά δεν είμαστε μόνοι μας στον κόσμο. Η Ευρώπη βούιζε από τις φήμες για όργια του παρασκηνίου μέσω της Χούντας, που εκδηλώθηκαν με την εχθρική διαιτησία προς την Έβερτον στον επαναληπτικό της Λεωφόρου στα προημιτελικά και με τις δηλώσεις περί στημένου αγώνα για τον επαναληπτικό της Λεωφόρου με τον Ερυθρό Αστέρα για τα ημιτελικά. Πάντως ένα είναι σίγουρο, ότι μέχρι και την σημερινή εποχή, δημοσιεύματα, βίντεο, δηλώσεις, έχουν έρθει στην επιφάνεια και έχουν ρίξει φως σε αυτό που μέχρι πριν λίγα χρόνια ήταν κοινό μυστικό.

Διαβάστε:  Η όαση του "Χουντέμπλεϊ" στην 24χρονη πράσινη ευρωπαϊκή ανυπαρξία

Πως μια ευρωπαϊκή ομαδούλα, κυριολεκτικά ανύπαρκτη για 24 ολόκληρα χρόνια στο ευρωπαϊκό στερέωμα από το 1960 μέχρι το 1984, έκανε απανωτά... θαύματα σε μία περίοδο (1970-71), με τους παίκτες της να... βγάζουν φτερά στα πόδια και να ξεχνάνε τη μπάλα από την επόμενη κιόλας χρονιά. Ποια είναι τα στατιστικά - για εκείνη την ευρωπαϊκή 24ετία - της ομάδας που προσπαθούν μέχρι σήμερα να μας πείσουν ότι ήταν ο πρέσβης του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Διαβάστε: Η πρόκριση του Παναθηναϊκού επί της Έβερτον

Η τύχη στον αγώνα του Λίβερπουλ και η διαιτησία στον αγώνα της Αθήνας δίνουν την πρόκριση στον ΠΑΟ επί της Έβερτον. Η αναφορά του συγγραφέα Brian Glanville στο βιβλίο του για την διαιτησία.

Διαβάστε: Η πρόκριση του Παναθηναϊκού επί του Ερυθρού Αστέρα

Το σκάνδαλο του επαναληπτικού στη Λεωφόρο, όπου ο ΠΑΟ ανέτρεψε το σκορ του πρώτου αγώνα και πήρε την πρόκριση επί του Ερυθρού Αστέρα. Πολλά χρόνια μετά ο τότε παίκτης του Αστέρα Mile Novković πιστεύει ότι ο αγώνας ήταν στημένος και η σύζυγος του δικτάτορα Δέσποινα Παπαδοπούλου το παραδέχεται.

Η όαση του "Χουντέμπλεϊ" στην 24χρονη πράσινη ευρωπαϊκή ανυπαρξία

Οι πράσινοι υπερηφανεύονται, μέσα στην ανιδεότητά τους, πως ο Παναθηναϊκός ήταν μια ισχυρή ευρωπαϊκή ομάδα που ήταν λογική η πορεία της μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών 1970-71. Από τότε υπήρχαν τα παραμύθια περί πρέσβη και φυσικά οι πράσινοι απεχθάνονται τα όσα λέγονται περί Χούντας και το πως μεσολάβησε στήνοντας αγώνες και διαιτητές για να φτάσουν την ελληνική ομάδα στην ευρωπαϊκή καταξίωση. Όμως η αλήθεια και τα στοιχεία διαψεύδουν αυτές τις υπερβολές με τον καλύτερο τρόπο, αφού ο Παναθηναϊκός δεν αποτελούσε εξαίρεση από την ανυποληψία στην οποία ήταν βυθισμένες οι ελληνικές ομάδες εκείνα τα χρόνια στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Αν δούμε συγκεντρωτικά τα στοιχεία πριν και μετά το "Χουντέμπλεϊ", θα δούμε πως ο Παναθηναϊκός όχι μόνο δεν ήταν ομάδα ικανή να φτάσει στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, αλλά δεν είχε να επιδείξει τίποτα σημαντικό στην ευρωπαϊκή του πορεία για 24 ολόκληρα χρόνια, πέρα από την κατά τα άλλα... πανάξια και πέρα από κάθε λογική πορεία του 1970-71. Αυτή που για τους ίδιους και τα παπαγαλάκια τους έγινε χωρίς την Χούντα...

Προ Χουντέμπλεϊ (1960/61 - 1969/70)

Πριν από εκείνη την περιβόητη πορεία μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών 1970-71, ο Παναθηναϊκός ήταν μια ομαδούλα της σειράς, από αυτές που επιτυχία ήταν ακόμα και μια πρόκριση στον δεύτερο γύρο επί μιας ακόμα πιο αδύναμης ομάδας. Τα αποτελέσματά του για εκείνη την περίοδο ήταν τα εξής:

Σύνολο αγώνων:     22           

 
Νίκες:              3           Προκρίσεις:      3  

Ισοπαλίες:          7           Αποκλεισμοί:     8 

Ήττες:             12 

Τέρματα:        21-35

Όπως βλέπουμε ο Παναθηναϊκός στην πρώτη ευρωπαϊκή του δεκαετία όχι μόνο είχε αρνητικό απολογισμό, αλλά μάλλον ταπεινωτικό, καθώς είχε μόλις 3 νίκες σε σύνολο 22 αγώνων (13,6%), ενώ είχε χάσει περισσότερους από τους μισούς του αγώνες (54,5%). Όσον αφορά στα τέρματα, άνετα αρνητικός και εκεί ο απολογισμός με 21 υπέρ και 35 κατά. Επίσης είχε καταφέρει να αποκλείσει μόλις 3 από τις 11 ομάδες που αντιμετώπισε και αυτές ήταν οι αδύναμες και άγνωστες Γκλεντόραν από τη Βόρεια Ιρλανδία, Σλιέμα από τη Μάλτα και Ντάρινγκ από το Βέλγιο. Αυτές οι τρεις ήταν και οι μόνες ομάδες τις οποίες κατάφερε να κερδίσει. 

Μετά Χουντέμπλεϊ (1971/72 - 1983/84)

Πολλοί είναι οι ανίδεοι που υποστηρίζουν πως από τότε ο Παναθηναϊκός άλλαξε status και έγινε μια υπολογίσιμη δύναμη στο ευρωπαϊκό στερέωμα, όμως και αυτό είναι πέρα ως πέρα ανυπόστατο. Μετά το "Χουντέμπλεϊ" ο Παναθηναϊκός επέστρεψε εκεί που βρισκόταν πριν, δηλαδή στην ανυποληψία, και μάλιστα σε ακόμα χειρότερο επίπεδο από πριν. Τα αποτελέσματά του μέχρι και την περίοδο 1983-84 ήταν:

Σύνολο αγώνων:     20

 
Νίκες:              6           Προκρίσεις:      1  

Ισοπαλίες:          2           Αποκλεισμοί:     9 

Ήττες:             12 

Τέρματα:        18-31

Παρατηρούμε πως τα επόμενα δεκατρία χρόνια, ο Παναθηναϊκός ανέβασε λίγο το ποσοστό του στις νίκες (30%) πετυχαίνοντας 6, αλλά αύξησε το ποσοστό του και στις ήττες καθώς έχανε σχεδόν 2 στους 3 αγώνες του (60%). Η διαφορά τερμάτων παρέμεινε αρνητική με 18 υπέρ και 31 κατά. Το στοιχείο όμως που προκαλεί εντύπωση είναι πως ο Παναθηναϊκός σε αυτή την περίοδο απέκλεισε μόλις 1 ομάδα από τις 10 που αντιμετώπισε και αυτή ήταν η επίσης αδύναμη και ανυπόληπτη Φλοριάνα από τη Μάλτα.

Σύνολο 24ετίας εκτός "Χουντέμπλεϊ"
(1960/61 - 1983/84)

Χρήσιμη είναι μια σφαιρική άποψη για την εικόνα του Παναθηναϊκού από την πρώτη του συμμετοχή στην Ευρώπη μέχρι και την περίοδο 1983-84, δηλαδή σε μια περίοδο 24 ετών, εκτός από την περίοδο 1970-71 και την πορεία του "Χουντέμπλεϊ". 

Σύνολο αγώνων:     42

 
Νίκες:              9           Προκρίσεις:      4  

Ισοπαλίες:          9           Αποκλεισμοί:    17 

Ήττες:             24 

Τέρματα:        39-66

Σε όλη αυτή την περίοδο ο Παναθηναϊκός πέτυχε συνολικά μόλις 9 νίκες σε 42 αγώνες (21,4%), ενώ είχε 24 ήττες, δηλαδή έχασε παραπάνω από τους μισούς αγώνες του (57,1%). Από τις 21 ομάδες που αντιμετώπισε απέκλεισε μόλις τις 4 (όλες αδύναμες, όπως αναφέρθηκε και παραπάνω - Γκλεντόραν, Σλιέμα, Ντάρινγκ, Φλοριάνα), ενώ είχε 17 αποκλεισμούς, δηλαδή αποκλείστηκε στο 80,9% των περιπτώσεων. Το κοντέρ στα τέρματα σταμάτησε στο -27 (39 υπέρ, 66 κατά). Οι αριθμοί λοιπόν φανερώνουν πως η ευρωπαϊκή ιστορία του Παναθηναϊκού για τα πρώτα 24 χρόνια του στην Ευρώπη, εκτός χρονιάς "Χουντέμπλεϊ", ήταν αντίστοιχη μικρομεσαίας ομάδας, λίγο καλύτερη από αυτή των ομάδων της Μάλτας, του Λουξεμβούργου και των άλλων αδύναμων ποδοσφαιρικά κρατών.

Και η... όαση (1970-71)

Για να δούμε τα αντίστοιχα στατιστικά από την περίοδο 1970-71 με την πορεία του Παναθηναϊκού.

Σύνολο αγώνων:      9

 
Νίκες:              4           Προκρίσεις:      4  

Ισοπαλίες:          2           Αποκλεισμοί:     1 (Άγιαξ)

Ήττες:              3 

Τέρματα:        16-10

Την περίοδο λοιπόν 1970-71 στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, όταν οι πράσινοι έφτασαν στον τελικό του Γουέμπλεϊ, ο Παναθηναϊκός πέτυχε 4 προκρίσεις, όσες δηλαδή πέτυχε όλες κι όλες σε μια περίοδο 24 ετών πριν και μετά από την χρονιά εκείνη, δηλαδή από την περίοδο 1960-61 μέχρι την περίοδο 1983-84. Και μάλιστα αυτές τις προκρίσεις δεν τις πέτυχε επί αντιπάλων όπως η Γκλεντόραν, η Ντάρινγκ και οι μαλτέζικες Σλιέμα και Φλοριάνα, αφού με εξαίρεση την ανίσχυρη Ζενές Ες από το Λουξεμβούργο, η Σλόβαν Μπρατισλάβας ήταν μια υπολογίσιμη δύναμη, ενώ η Έβερτον και ο Ερυθρός Αστέρας ήταν πανίσχυροι.

Θέλουν να μας πουν λοιπόν ότι η ομάδα-καρπαζοεισπράκτορας μιας ολόκληρης 24ετίας, για μία και μοναδική χρονιά μέσα στην περίοδο αυτή μετατράπηκε σε ομάδα πανίσχυρη που απέκλειε μεγαθήρια, φτάνοντας στο σημείο να γυρνάει το 4-1 του Βελιγραδίου κόντρα σε έναν Ερυθρό Αστέρα που, όπως και η Παρτιζάν, ήταν ομάδες-φόβητρα εκείνη την εποχή. Και όλα αυτά με την αξία της και χωρίς να ισχύουν όλα αυτά που ακούγονταν τότε. Ευτυχώς πέρα από τους ίδιους είναι λίγοι εκείνοι που τα πιστεύουν.

Η πρόκριση του Παναθηναϊκού επί της Έβερτον (1971)

Ο Παναθηναϊκός έχει αποκλείσει στον πρώτο και τον δεύτερο γύρο του Κυπέλλου Πρωταθλητριών 1970-71 την Ζενές Ες του Λουξεμβούργου και την Σλόβαν Μπρατισλάβας από την Τσεχοσλοβακία αντίστοιχα. Στη συνέχεια στα προημιτελικά καλείται να αντιμετωπίσει την πρωταθλήτρια Αγγλίας, Έβερτον, η οποία ήταν φυσικά το φαβορί για την πρόκριση.

Έβερτον-Παναθηναϊκός 1-1
Α' αγώνας
9/3/1971

Ο πρώτος αγώνας διεξάγεται στην έδρα της πρωταθλήτριας Αγγλίας, στο Γκούντισον Παρκ. Σε ολόκληρο τον αγώνα η Έβερτον κάνει ότι θέλει μέσα στο γήπεδο και σφυροκοπάει τον Παναθηναϊκό, αλλά το πολυπόθητο γκολ δεν έρχεται. Μάλιστα η αγγλική ομάδα είχε δύο δοκάρια, στο 12' με τον Royle και στο 58' με το Johnson. Στο 81', σε ένα έργο που έχουμε δει άπειρες φορές από τότε, ο Παναθηναϊκός με αντεπίθεση και αξιοποιώντας την μοναδική ευκαιρία του σε ολόκληρο τον αγώνα βρίσκεται να προηγείται μέσα στο Λίβερπουλ και με περίπου 10 λεπτά να απομένουν για να κρατήσει αυτό το 0-1. Το σφυροκόπημα από την Έβερτον συνεχίζεται και στο 90' έρχεται και η ισοφάριση σε 1-1 που θα είναι και το τελικό αποτέλεσμα, σε έναν αγώνα όπου και το 5-0 θα ήταν κολακευτικό για την ελληνική ομάδα.

Παναθηναϊκός-Έβερτον 0-0
Β' αγώνας
24/3/1971

Για τον επαναληπτικό της Λεωφόρου, στους παίκτες του Παναθηναϊκού είχαν υποσχεθεί πριμ 100.000 για τον καθένα σε περίπτωση πρόκρισης, τα μισά από τα οποία θα τα έδινε ο Παναθηναϊκός και τα άλλα μισά ο Ασλανίδης, ο οποίος έταζε χρήματα εν μέσω πατριωτικών κορώνων τα οποία βέβαια δεν ήταν από την τσέπη του. Τελικά η πρόκριση ήρθε, αφού το σκορ έμεινε στο 0-0 και ο Παναθηναϊκός πέρασε στα ημιτελικά χάρη στο εκτός έδρας γκολ. Βέβαια το πως έμεινε αυτό το 0-0 είναι μια άλλη ιστορία, αφού η Έβερτον έβραζε για την διαιτησία του συγκεκριμένου αγώνα και την θεωρούσε υπαίτια για τον αποκλεισμό της ομάδας, καθώς ο διαιτητής της αναμέτρησης ήταν προκλητικά εχθρικός προς την αγγλική ομάδα, καταστρέφοντάς της το παιχνίδι. Όλοι οι κύκλοι της Χούντας, από τον Ασλανίδη μέχρι την Δέσποινα Παπαδοπούλου, σύζυγο του δικτάτορα Γεωργίου Παπαδόπουλου, πανηγυρίζουν για την πρόκριση, εξού και η φωτογραφία με την Δέσποινα να δίνει συγχαρητήρια και φιλιά στον Δομάζο για την πρόκριση και η οποία δημοσιεύεται και εδώ.

Διαβάστε: Brian Glanville: ο ΠΑΟ εξόφθαλμα ευνοημένος από την διαιτησία με την Έβερτον

Ο Άγγλος συγγραφέας αναφέρεται στο βιβλίο του για την εύνοια του ΠΑΟ και την προκλητική συμπεριφορά των παικτών του, ενδεικτικά της αγανάκτησης των Άγγλων για την εχθρική διαιτησία εις βάρος της Έβερτον. Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι ο δημοσιογράφος Φίλιππος Συρίγος αποκάλυψε πριν κάποια χρόνια ότι οι διαιτητές του επαναληπτικού με την Έβερτον, όπως και αυτοί του επαναληπτικού με τον Ερυθρό Αστέρα, έμειναν στην Αθήνα για ένα περίπου μήνα μετά τους αγώνες και έφυγαν αρκετά πλουσιότεροι από την Ελλάδα, αφού είχαν όλοι την τύχη να κερδίσουν στον... ιππόδρομο, όπως υποστήριξαν. Τα συμπεράσματα δικά σας!

Brian Glanville: ο ΠΑΟ εξόφθαλμα ευνοημένος από την διαιτησία με την Έβερτον

Μετά το 1-1 μεταξύ της Έβερτον και του ΠΑΟ, στον πρώτο αγώνα στην Αγγλία για τα προημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών 1970-71, η Έβερτον αντιμετωπίζει μια εχθρική διαιτησία στην Αθήνα και το τελικό 0-0 δίνει την πρόκριση στους πράσινους. Φωνές και καχυποψία στην Αγγλία για την αντιμετώπιση της Έβερτον από τον διαιτητή, που αποτυπώνονται στην περιληπτική αναφορά του Άγγλου συγγραφέα Brian Glanville στο βιβλίο του "Champions of Europe", όπου αφήνει υπονοούμενα για την διαιτησία του δεύτερου αγώνα και την προκλητική συμπεριφορά των παικτών του ΠΑΟ.

Συγκεκριμένα:

"Panathinaikos of Athens most unexpectedly reached the Final of the European Cup in 1971, they were outrageously favoured by the French referee of their return home leg against Everton in the quarter-finals. During the first leg, Joe Royle, later to become an outstanding manager with Oldham, then the Everton centre-forward, remembers the Greek defenders hissing in his ear, 'Athens, Athens!' And in Athens, Everton got nothing from the referee."

Τα παραπάνω μεταφράζονται ως εξής:

"Ο Παναθηναϊκός από την Αθήνα έφτασε απροσδόκητα στον τελικό του ευρωπαϊκού κυπέλλου το 1971, εξόφθαλμα ευνοημένος από τον Γάλλο διαιτητή του εντός έδρας επαναληπτικού απέναντι στην Έβερτον για τα προημιτελικά. Κατά τη διάρκεια του πρώτου αγώνα, ο Joe Royle, μετέπειτα διακεκριμένος προπονητής με την Όλνταμ, ο τότε κεντρικός επιθετικός της Έβερτον, θυμάται τους Έλληνες αμυντικούς να του σφυρίζουν στο αυτί "Athens, Athens!" Και στην Αθήνα, η Έβερτον δεν πήρε τίποτα από τον διαιτητή."