3ος τελικός Α1 μπάσκετ 2013-14: ΠΑΟ-Ολυμπιακός 64-69, ξεπέρασε το κόμπλεξ του και ξεφτίλισε την παράγκα τους

Επιτέλους ο Ολυμπιακός νίκησε με 69-64 μέσα στο ΟΑΚΑ τον ΠΑΟ και έκανε το 2-1 στις νίκες στους τελικούς της Α1 μπάσκετ 2013-14. Αυτή ήταν η πρώτη νίκη του Ολυμπιακού επί του ΠΑΟ στο συγκεκριμένο γήπεδο σε τελικούς της Α1. Μετά το 89-64 και το +25 του δεύτερου τελικού στο ΣΕΦ, ήρθε το πολυπόθητο διπλό και ο Ολυμπιακός έχει την ψυχολογία, τον αέρα της καλύτερης ομάδας και τον κόσμο στο πλευρό του για την κατάκτηση του πρωταθλήματος.

Ξεπέρασε το κόμπλεξ του

Ο Ολυμπιακός ήταν μπροστά σε ολόκληρη τη διάρκεια του αγώνα και σε κάθε δεκάλεπτο η διαφορά μεγάλωνε. Από το 15-21 του πρώτου δεκαλέπτου, το σκορ έγινε 28-36 στο ημίχρονο και 40-56 με το τέλος του τρίτου δεκαλέπτου. Και όμως, ο Ολυμπιακός στα τελευταία λεπτά έκανε ότι μπορούσε για να αυτοκτονήσει, με τον υπέρμετρο εγωισμό και το μη καθαρό μυαλό ορισμένων παικτών να γονατίζουν και πάλι την ομάδα του Πειραιά. Σε αντίθεση με τον πρώτο αγώνα και με πολλούς άλλους αγώνες στο παρελθόν (σε τελικούς στο ΟΑΚΑ) αυτή τη φορά ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να αυτοκτονήσει.

Ξεφτίλισε την παράγκα τους

Η διαιτησία ήταν ανεκδιήγητη για ακόμα μία φορά σε αγώνα του ΟΑΚΑ. Ο ΠΑΟ που βρισκόταν σε ολόκληρο τον αγώνα πίσω στο σκορ, ένα περίπου λεπτό πριν το τέλος είχε χρεωθεί μόνο με 18 φάουλ έναντι 28 του Ολυμπιακού. Όσο για τις βολές, 22 είχε εκτελέσει ο ΠΑΟ και μόλις 8 ο Ολυμπιακός. Για ακόμα μία φορά καταρρίφθηκε ο νόμος του αθλητισμού και όχι μόνο το μπάσκετ, που λέει ότι η ομάδα που κυνηγάει στο σκορ είναι αυτή που πιέζει περισσότερο σε άμυνα και επίθεση και υποπίπτει σε περισσότερα φάουλ. Αυτά δεν ισχύουν για τον ΠΑΟ και ειδικά μέσα στο ΟΑΚΑ εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες στην παράγκα της Α1.

Μάλιστα, ο ΠΑΟ έκανε το ρεκόρ να έχει μόνο ένα φάουλ επί 8 λεπτά στο τέταρτο δεκάλεπτο, όταν και έκανε την ύστατη προσπάθεια να γυρίσει την διαφορά των 16 πόντων. Ευτυχώς που ήρθε το τελευταίο 1,5 λεπτό, όπου οι πράσινοι μπήκαν στην ρουλέτα των ελευθέρων βολών και έκαναν 3 ολόκληρα φάουλ, με τον Ολυμπιακό να εκτελεί 6 ολόκληρες βολές. Έτσι λοιπόν στο τέλος έχουμε 21 φάουλ για τον ΠΑΟ και 28 για τον Ολυμπιακό, 22 βολές για τον ΠΑΟ και 14 για τον Ολυμπιακό.

Ο αλήτης που ντροπιάζει τον ελληνικό αθλητισμό και τον ίδιο τον ΠΑΟ

Μετά το τέλος του αγώνα ο αλήτης πρόεδρος της ΚΑΕ ΠΑΟ, Δημήτρης Γιαννακόπουλος, έκανε τις γνωστές εμετικές δηλώσεις του και με αισχρές εκφράσεις που ταιριάζουν και χαρακτηρίζουν το ποιόν του ζήτησε την επανάληψη του αγώνα εξαιτίας της διαιτησίας, απειλώντας θεούς και δαίμονες. Μία διαιτησία που αυτή τη φορά δεν μπόρεσε να φέρει εις πέρας την αποστολή την οποία ο ίδιος της είχε αναθέσει, όπως κάνει εδώ και χρόνια η συγκεκριμένη οικογένεια. Προφανώς ο Τράκης δεν έμεινε ευχαριστημένος από την υπερπροσπάθεια των κορακιών να μην φθαρεί ο ΠΑΟ με φάουλ στην προσπάθειά του να γυρίσει τον αγώνα, φθείροντας αντίθετα τον Ολυμπιακό.

Σε κάθε περίπτωση το συγκεκριμένο άτομο απέδειξε για ακόμα μία φορά ότι είναι ότι πιο ελεεινό, αισχρό, άθλιο και γλοιώδες έχει να επιδείξει το ελληνικό μπάσκετ σε ολόκληρη την ιστορία του. Ένα άτομο ποτισμένο με το αιώνιο μικρόβιο και κόμπλεξ της βαζέλας, η οποία παρά τα αμέτρητα αίσχη της αισθάνεται κατατρεγμένη και αδικημένη (και το διαφημίζει) σε όλα τα αθλήματα και από όλες τις αρχές, από την Superleague, μέχρι την Ευρωλίγκα και την ΟΥΕΦΑ, ακόμα και από τον ΕΣΑΚΕ, σε ένα άθλημα όπως το μπάσκετ, όπου εδώ και χρόνια οι τελικοί-παρωδίες με τις αλλοιώσεις αποτελεσμάτων υπέρ των πρασίνων είναι αμέτρητες. Ένα άτομο χωρίς ίχνος ήθους και αξιοπρέπειας, το οποίο είτε όταν κερδίζει είτε - πολύ περισσότερο - όταν χάνει η ομάδα του εμφανίζεται προκλητικός και επιτίθεται στους πάντες, χωρίς να δείχνει ίχνος σεβασμού σε κανέναν αντίπαλο είτε αυτός είναι ο Ολυμπιακός, είτε η Μπαρτσελόνα, είτε η ΤΣΣΚΑ Μόσχας.

Πραγματικά οποιοσδήποτε νοήμων οπαδός του ΠΑΟ θα πρέπει να αισθάνεται τουλάχιστον αμήχανα, όταν βλέπει τον άνθρωπο (;) που έχει το τιμόνι της ομάδας του όχι μόνο να μην έχει την αξιοπρέπεια ούτε μία φορά να παραδεχτεί την ανωτερότητα του αντιπάλου του, αλλά με χυδαιότητα να προσπαθεί να ξεφτιλίσει τους πάντες και τα πάντα. Αυτό έκανε ακόμα και σε μία χρονιά όπως η φετινή, όπου ο ΠΑΟ ξεφτιλίστηκε τόσο στα πλέι οφ της Ευρωλίγκας από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας με δύο βαριές ήττες στη Μόσχα (77-51...-26 και 74-44...-30), όσο και στον δεύτερο τελικό της Α1 από τον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ (89-64...-25). Απλά ο συγκεκριμένος... υπάνθρωπος, έχει αποφασίσει ότι η γραμμή που θα ακολουθεί είναι να φωνάζει και να προσπαθεί να λερώσει τη νίκη οποιουδήποτε αντιπάλου του ειδικά στα πλέι οφ Α1 και Ευρωλίγκας.

Όσο για τον κύριο Χατζηγεωργίου στην περιγραφή του αγώνα από τη ΝΕΡΙΤ, ο οποίος ντροπιάζει εδώ και χρόνια τις αθλητικές μεταδόσεις της κρατικής τηλεόρασης, πρέπει να κατέβαλε μεγάλη προσπάθειανα κρατηθεί και να μην κλάψει για την ήττα πριν κλείσουν τα μικρόφωνα.

Ευρωλίγκα 2013-14: το 2-2 των πλέι οφ, η περηφάνια του Θρύλου, η Ρεάλ, οι "κατάρες" και οι "αντικειμενικοί"

Και ξαφνικά, χωρίς κανείς να το περιμένει, η σειρά Ρεάλ-Ολυμπιακός στα πλέι οφ της Ευρωλίγκας 2013-14 εξελίχθηκε σε κλασική μάχη μεταξύ δύο μεγάλων ομάδων του ευρωπαϊκού μπάσκετ μετά το 2-2. Αυτό που κάποιοι θα θυμούνται ως all-time classic. Από τη μία η βασίλισσα Ρεάλ, η οποία τα τελευταία 19 χρόνια μόνο βασίλισσα δεν είναι αφού απέχει από τους τίτλους της Ευρωλίγκας και είναι πεινασμένη για επιτυχίες. Από την άλλη ο για δύο συνεχόμενα χρόνια πρωταθλητής Ευρώπης Ολυμπιακός, η ομάδα που όλοι θέλουν επιτέλους να εκθρονίσουν.

Το 2-2 συνιστά υπέρβαση

Κανείς δεν πίστευε πριν την έναρξη της σειράς ότι ο Ολυμπιακός, του μειωμένου μπάτζετ και των αλλαγών σε σχέση με τις δύο προηγούμενες χρονιές που πήρε το ευρωπαϊκό, θα μπορούσε να κοιτάξει στα μάτια την Ρεάλ. Μια Ρεάλ που φέτος έχει το μεγαλύτερο μπάτζετ στην Ευρώπη, θεωρείται κατά γενική ομολογία η καλύτερη ομάδα της Ευρώπης και το φαβορί για τον τίτλο από το ξεκίνημα της σεζόν, δίνοντας τα πάντα για να κατακτήσει το στέμμα μετά από δύο δεκαετίες. Και όχι άδικα αν αναλογιστούμε τι έχει κάνει φέτος αυτή η ομάδα μέχρι τις αναμετρήσεις της με τον Ολυμπιακό:

• στην Ευρωλίγκα μοιάζει ανίκητη με συνολικό ρεκόρ 21-3, παίζοντας μακράν το πιο θεαματικό μπάσκετ και συντρίβοντας συνήθως τους αντιπάλους της. Είναι η ομάδα που έχει εκτινάξει το Index rating (τον στατιστικό δείκτη απόδοσης της κάθε ομάδας) στην φετινή Ευρωλίγκα σε δυσθεώρητα ύψη.

• στο ισπανικό πρωτάθλημα κάνει περίπατο και με 27-0 βρίσκεται στην κορυφή, τη στιγμή που η επίσης πανίσχυρη Μπαρτσελόνα έχει ρεκόρ 20-7. Και όλα αυτά στην κορυφαία ευρωπαϊκή λίγκα, η οποία εκτός από τις τεράστιες Ρεάλ και Μπαρτσελόνα απαρτίζεται από ομαδάρες όπως η Λαμποράλ, η Μάλαγα, η Μπιλμπάο, η Βαλένθια και η Μπανταλόνα, που σε οποιοδήποτε άλλο πρωτάθλημα θα συγκαταλέγονταν στα φαβορί για τον τίτλο.

Από αυτή την άποψη θεωρείται υπέρβαση το 2-2 του Ολυμπιακού με τις δύο νίκες στο κάστρο του ΣΕΦ, το οποίο παραμένει απόρθητο στα πλέι οφ της Ευρωλίγκας για παραπάνω από τρία χρόνια, αφού η τελευταία ομάδα που νίκησε στον Πειραιά σε αγώνα πλέι οφ ήταν η Σιένα τον Μάρτιο του 2011. Για την υπέρβαση αυτή βασικός υπαίτιος είναι το μέταλλο, η καρδιά πρωταθλητή και η βαριά φανέλα που έχει ο Ολυμπιακός, καθώς είναι η ομάδα που έχει θρονιαστεί στην κορυφή της Ευρώπης από το 2012, η ομάδα που έχει πάει στα 4 από τα 5 τελευταία φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας και η ομάδα που έχει παίξει στους 3 από τους 4 τελευταίους τελικούς της Ευρωλίγκας. 

Αυτά βέβαια είναι ψιλά γράμματα για τους "αντικειμενικούς" μασώνους της βαζελικής μπασκετικής παράγκας, οι οποίοι με αφορμή το 2-2 του ΠΑΟ με την ΤΣΣΚΑ, δεν χάνουν αφορμή να μιλάνε για την ασήκωτη φανέλα και την καρδιά πρωταθλητή του εξασφύριχτρου, χωρίς να κάνουν λόγο για την βαρύτητα της φανέλας και την καρδιά του εν ενεργεία πρωταθλητή Ευρώπης Ολυμπιακού, ξεχνώντας πως και αυτός εκπροσωπεί και δοξάζει το ελληνικό μπάσκετ.

Όποια και να είναι η έκβαση της σειράς, ακόμα και αν ο Ολυμπιακός χάσει στο καυτό Palacios des Deportes της Μαδρίτης και με 2-3 παραχωρήσει τα σκήπτρα του μετά από δύο χρόνια στην επόμενη πρωταθλήτρια Ευρώπης, αυτή η ομάδα για ακόμα μία φορά κέρδισε μέσα στο γήπεδο τον σεβασμό της μπασκετικής Ευρώπης και αυτό πρέπει να γεμίζει όλους τους οπαδούς της με υπερηφάνια, αδιαφορώντας για την αντιμετώπιση που έχει από την παράγκα των Γιαννακόπουλων και τους "αντικειμενικούς γλείφτες".

Οι... "κατάρες" των Ευρωπαίων και τα πρόβατα

Ένα άλλο μεγάλο κέρδος του Ολυμπιακού από αυτή τη σειρά είναι ότι απέκτησε και νέες συμπάθειες ανά την Ευρώπη με τις εμφανίσεις του κόντρα στη Ρεάλ, η οποία συγκεντρώνει τη μήνη των αντικειμενικών φιλάθλων του μπάσκετ για αυτό που έκανε και στο οποίο η Ευρωλίγκα θα έπρεπε να βάλει ένα τέλος. Μιλάμε για την επιλογή αντιπάλου που έκανε, χάνοντας στην τελευταία αγωνιστική του Top 16 από την αδύναμη Ζαλγκίρις, ώστε να πέσει στη δεύτερη θέση του ομίλου της πίσω από την ΤΣΣΚΑ και να διασταυρωθεί με πλεονέκτημα έδρας με τον τρίτο του άλλου ομίλου Ολυμπιακό, αφήνοντας τον τέταρτο ΠΑΟ να παίξει με τους Ρώσους. Στους φιλάθλους γενικά δεν άρεσαν ποτέ τέτοιες ενέργειες και για τον λόγο αυτό η Ρεάλ έχει γίνει για πολλούς Ευρωπαίους το μαύρο πρόβατο εξαιτίας της επιλογής αντιπάλου, κάτι που λειτουργεί θετικά για τον Ολυμπιακό που απολαμβάνει ακόμα μεγαλύτερη υποστήριξη.

Βγήκαν τα πρόβατα της βαζέλας και οι "αντικειμενικοί" και είπαν ότι η Ρεάλ θεώρησε πιο εύκολο τον Ολυμπιακό από τον ΠΑΟ και γι' αυτό επέλεξε να παίζει με αυτόν στα προημιτελικά. Παραλήρημα από τις βαζέλες για τον... τρόμο που προκαλεί η πράσινη φανέλα. Αυτά όμως είναι απλά ιστορίες για πρόβατα και λίγοι "αντικειμενικοί" δημοσιογράφοι φρόντισαν να τους μεταφέρουν την άλλη όψη του νομίσματος, αυτή που κυριαρχεί στις μπασκετικές συζητήσεις στην Ισπανία. Απόψεις που εκφράζονται τόσο στα ιντερνετικά σάιτ και φόρουμ, όσο και στον τύπο της Ισπανίας.

Ποιες είναι αυτές οι απόψεις; Ότι η Ρεάλ επέλεξε για αντίπαλο τον Ολυμπιακό για δύο λόγους:

1. Γιατί οι πάντα υπερόπτες Ισπανοί και δη οι Μαδριλένοι, δεν μπορούν να χωνέψουν ακόμα την ντροπιαστική ήττα τους στον περσινό τελικό της Ευρωλίγκας από τον Ολυμπιακό, με το ταπεινωτικό 100-88. Γιατί εκείνο το αποτέλεσμα θα θεωρείται πάντα μαύρη σελίδα στην ιστορία της Βασίλισσας, όχι μόνο γιατί ηττήθηκε από μία ελληνική ομάδα στον τελικό (είναι γνωστή η... αγάπη που τρέφουν οι Ισπανοί για τους Έλληνες όσον αφορά στο μπάσκετ ειδικότερα), αλλά γιατί η 100άρα δεν μπορεί να ξεχαστεί και θα είναι πάντα γραμμένη στην βίβλο των τελικών της Ευρωλίγκας. Η Ρεάλ με την επιλογή αντιπάλου βρήκε την χρυσή ευκαιρία να πάρει εκδίκηση από τον Ολυμπιακό για την περσινή ταπείνωση.
   
2. Γιατί ο Ολυμπιακός τα τελευταία δύο χρόνια ως αουτσάιντερ έχει αναγκάσει τις πάμπλουτες ΤΣΣΚΑ, Μπαρτσελόνα και Ρεάλ να τον προσκυνήσουν στα φάιναλ φορ. Εξαιτίας αυτού συζητιέται έντονα κυρίως στην Ισπανία ότι η Ρεάλ δεν είχε μόνο στο μυαλό της την εκδίκηση, αλλά και κάτι πολύ πιο πονηρό. Οι υπερόπτες Μαδριλένοι, με τον αέρα της θεωρητικά καλύτερης ομάδας και του πλεονεκτήματος έδρας, θεώρησαν καλύτερο να αντιμετωπίσουν στα πλέι οφ τον Ολυμπιακό, παρά να τον συναντήσουν πιθανώς μπροστά τους στο φάιναλ φορ. Θεώρησαν ότι είναι πιο πιθανό να αποκλείσουν τον πρωταθλητή Ευρώπης με τη δύναμη της έδρας τους σε μία σειρά τριών έως πέντε αγώνων, παρά να τον αντιμετωπίσουν ενδεχομένως σε νοκ άουτ αγώνα του φάιναλ φορ, εκεί όπου οι ισορροπίες αλλάζουν, φαβορί δεν υπάρχουν και τα τελευταία δύο χρόνια ο Ολυμπιακός μοιάζει άτρωτος.

Οι εγχώριοι αντικειμενικοί λοιπόν δεν μπήκαν στον κόπο να δουν πίσω από την επιλογή αντιπάλου της Ρεάλ, να αφουγκραστούν αυτά που συζητήθηκαν στην Ισπανία, αλλά άφησαν τα πρόβατα να καταπιούν αμάσητο το "προτίμησε τον Ολυμπιακό γιατί φοβάται τον ΠΑΟ". Αλήθεια για ποιο λόγο θα προτιμούσε κάποια ομάδα στην παρούσα φάση να προτιμήσει τον Ολυμπιακό αντί του ΠΑΟ για καθαρά αγωνιστικούς λόγους; Ας δούμε τη λογική που... δεν υπάρχει σε αυτή την υπόθεση.

• Ο Ολυμπιακός σε ολόκληρη την φετινή Ευρωλίγκα (πριν από τα πλέι οφ) είχε ρεκόρ 18-6, τη στιγμή που ο ΠΑΟ είχε 12-12. Όι πράσινοι δηλαδή όχι μόνο είχαν απολογισμό που παραπέμπει σε μέτρια ομάδα, αλλά και το χειρότερο ρεκόρ από τις 8 ομάδες των πλέι οφ, πίσω ακόμα και από τη Γαλατασαράι που είχε ρεκόρ 13-11. Το 12-12 προκαλεί τρόμο; Όχι βέβαια.

• Στην κανονική περίοδο της Ευρωλίγκας ο Ολυμπιακός και η Ρεάλ ήταν οι μοναδικές αήττητες ομάδες, καθώς τερμάτισαν με 10-0 στην κορυφή των ομίλων τους. Αντιθέτως, ο ΠΑΟ τερμάτισε με τα χίλια ζόρια τέταρτος στον δικό του όμιλο με ρεκόρ 5-5, πάνω μόνο από τον άπειρο Ερυθρό Αστέρα (4-6) και την πιο αδύναμη ομάδα της φετινής Ευρωλίγκας, την Λιέτουβος Ρίτας (1-9), που αποκλείστηκαν.

• Στο Top 16 ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟ αγωνίστηκαν στον ίδιο όμιλο. Στην Ευρωλίγκα όμως δεν υπάρχει πλέον η παράγκα του Γιαννακόπουλου και του Βασιλακόπουλου, αυτή που στην Ελλάδα με κάθε τρόπο θέλει τον ΠΑΟ να τερματίζει πάνω από τον Ολυμπιακό. Έτσι σε ένα κανονικό πρωτάθλημα 14 αγωνιστικών, ο Ολυμπιακός τερμάτισε τρίτος με 8-6 και ο ΠΑΟ τέταρτος με 7-7, αποδεικνύοντας ότι όταν το παιχνίδι παίζεται επί ίσοις όροις, ο Ολυμπιακός είναι από πάνω. Οπότε η Ρεάλ θεώρησε καλύτερη ομάδα τον ΠΑΟ της φετινής μετριότητας; Λίγο δύσκολο.

• Η επιλογή του Ολυμπιακού από τη Ρεάλ έγινε μία μέρα μετά τη νίκη των ερυθρολεύκων επί του ΠΑΟ στην τελευταία αγωνιστική του ομίλου τους στο Top 16, με 68-65 και με το απίστευτο τρίποντο από τα 9 μέτρα του Σπανούλη σχεδόν σε μηδενικό χρόνο. Ακολούθησαν ύμνοι για τον Kill Bill ανά την Ευρώπη και εν μέσω αυτού του απόηχου είναι λίγο δύσκολο η Ρεάλ να φοβήθηκε περισσότερο την παρέα του μισοτελειωμένου Διαμαντίδη, από την ομάδα του περσινού της δήμιου Σπανούλη. Κοινώς... ιστορίες για αγρίους.

• Σε επίπεδο index rating που προαναφέρθηκε, ο Ολυμπιακός είναι μακράν καλύτερη ομάδα στα συνολικά στατιστικά από τον ΠΑΟ. Στην κανονική περίοδο ο Ολυμπιακός ήταν η τρίτη καλύτερη ομάδα από τις 24, ενώ ο ΠΑΟ βρισκόταν στην 9η θέση. Στο Top 16 η ψαλίδα άνοιξε ακόμα περισσότερο, με τον Ολυμπιακό να βρίσκεται στην 5η θέση από τις 16 ομάδες και τον ΠΑΟ μόλις στην 13η! Σε ένα άθλημα που τα στατιστικά είναι αναπόσπαστο στοιχείο και αντικείμενο μελέτης των προπονητών, είναι λίγο δύσκολο η χαώδης διαφορά των δύο ελληνικών ομάδων υπέρ του Ολυμπιακού, που αντικατοπτρίζει γενικά την φετινή τους παρουσία και δυναμική, να παρακάμπτεται έτσι εύκολα.

• Μέτρησε η βαριά και ασήκωτη φανέλα του ΠΑΟ και αυτό φοβήθηκε η Ρεάλ; Σύμφωνοι, ο ΠΑΟ έχει ιστορία στην Ευρωλίγκα, αλλά είναι δυνατόν να φοβάσαι περισσότερο την φανέλα του ΠΑΟ που δεν είναι η ομάδα του παρελθόντος που κατέκτησε τα 6 ευρωπαϊκά (το ένα με κλοπή, τα δύο εντός έδρας και όλα μαζί με ασυλία από την διαιτησία), από την φανέλα του εν ενεργεία δις πρωταθλητή Ευρώπης (και τρεις φορές συνολικά), της ομάδας των 3 τελικών τα τελευταία 4 χρόνια και των 4 φάιναλ φορ τα τελευταία 5 χρόνια; Έλεος!

 

Βέβαια για όλα αυτά δεν φταίνε οι πράσινοι οπαδοί που αμέσως βρήκαν ευκαιρία να εκθειάσουν την ομάδα τους εις βάρος της ομάδας που αντιπαθούν περισσότερο απ' ότι αγαπούν την δική τους. Φταίνε οι "αντικειμενικοί" που με την ανυπαρξία δημοσιογραφικής ηθικής που τους χαρακτηρίζει όταν πρόκειται για την αντιπαράθεση Ολυμπιακού-ΠΑΟ, δεν φρόντισαν να μεταφέρουν και στην Ελλάδα τις συζητήσεις και τον θόρυβο που δημιουργήθηκε από την επιλογή της Ρεάλ, τόσο στην Ισπανία, όσο και στην υπόλοιπη μπασκετική Ευρώπη.

Και ξαναλέμε! Αξίζουν συγχαρητήρια στον Ολυμπιακό που κόντρα στην διαστημική ομάδα της Ρεάλ, όπως την χαρακτηρίζουν οι περισσότεροι φέτος, απέδειξε σε όλους (ανεξαρτήτως τελικού αποτελέσματος) ότι έχει φανέλα, πάθος και ποιότητα. Μια φανέλα που έχει αποκτήσει ειδικό βάρος μετά από:

• 3 κατακτήσεις της Ευρωλίγκας
• 2 συνεχόμενες κατακτήσεις της Ευρωλίγκας - φαινόμενο σπάνιο που είναι αρκετό για να κάνει μία ομάδα μύθο
• 6 τελικούς της Ευρωλίγκας
• και 8 φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας.

Και αν έπαιζε με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας;

Στην περίπτωση όπου όλα εξελίσσονταν ομαλά και ο Ολυμπιακός αντιμετώπιζε με μειονέκτημα έδρας την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, τα πράγματα θα ήταν τελείως διαφορετικά. Η ΤΣΣΚΑ είναι μια επίσης σπουδαία ομάδα, αλλά οι ισορροπίες θα ήταν τελείως διαφορετικές για πολλούς λόγους:

• Η ΤΣΣΚΑ είναι η σταθερότερη ομάδα των τελευταίων 10 ετών στην Ευρωλίγκα. Αμέτρητα φάιναλ φορ, αλλά λίγοι τίτλοι με βάση τη συνολική της παρουσία, όπου κάποιες χρονιές θύμιζε ανίκητο γίγαντα, και παρά τα τεράστια μπάτζετ που έχει κάθε χρόνο και τις συνεχείς μεταγραφές πρωτοκλασάτων παικτών.

• Αυτό αποδεικνύει ότι η ΤΣΣΚΑ μπορεί να πηγαίνει τρένο, αλλά όταν έρχεται η περίοδος που κρίνονται όλα, στα πλέι οφ και ειδικά στα φάιναλ φορ, διακατέχεται από το σύνδρομο του looser, αυτό που διακατέχει και την Μπαρτσελόνα και που δεν έχουν για παράδειγμα η Μακάμπι, ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟ, οι οποίοι με μικρότερα μπάτζετ και ως αουτσάιντερ έπαιρναν τίτλους.  

• Ο Ολυμπιακός θα είχε περισσότερες πιθανότητες με την ΤΣΣΚΑ, χωρίς όμως να είναι το φαβορί, μόνο και μόνο επειδή της έχει πάρει τον αέρα τα τελευταία δύο χρόνια. Και γενικότερα η ΤΣΣΚΑ έχει πρόβλημα απέναντι και στις δύο ελληνικές ομάδες όταν έρχονται τα δύσκολα.

• Η ΤΣΣΚΑ έχει πολύ πιο δυνατό ρόστερ από τον Ολυμπιακό και με το πλεονέκτημα έδρας θα ήταν το φαβορί, παρά τις πίκρες της στα προηγούμενα δύο φάιναλ φορ από τους ερυθρόλευκους. Όμως η ΤΣΣΚΑ κατέβηκε στα πλέι οφ με προβλήματα και απουσίες, με πιο ηχηρή αυτή του Τεόντοσιτς. Παράλληλα, είναι μια ομάδα που εγκλωβίζεται στην σκληρή άμυνα, όπως απέδειξε και απέναντι στον ΠΑΟ.

• Ένας τελευταίος αλλά πολύ ισχυρός παράγοντας είναι η έδρα. Ασφαλώς το να σπάσεις την έδρα της ΤΣΣΚΑ δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα του κόσμου. Όμως η ΤΣΣΚΑ παίζει σε ένα σχετικά μικρό γήπεδο, οι Ρώσοι φίλαθλοι δεν είναι τόσο εκδηλωτικοί και η έδρα της δεν είναι αυτό που θα λέγαμε... κόλαση. Τουλάχιστον όχι σε σχέση με την έδρα της Ρεάλ, με τους θορυβώθεις και φανατισμένους Ισπανούς. Το πλεονέκτημα της έδρας δεν είναι τόσο ισχυρό όσον αφορά στην πίεση που δημιουργείται στο φιλοξενούμενο στη Μόσχα, σε σχέση με τη Μαδρίτη. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι η ΤΣΣΚΑ δεν είναι το αφεντικό στην έδρα της απέναντι σε όλες τις ομάδες.

Εν κατακλείδι το μόνο δυσάρεστο είναι ότι για πολλούς από εμάς τους μπασκετόφιλους Ολυμπιακούς τελείωσε και η φετινή σεζόν όσον αφορά στην παρουσία μας στο ΣΕΦ, για όσους δηλαδή πιστεύουν ότι δεν αξίζει να μπαίνεις στον κόπο να βλέπεις τους τελικούς της Α1, όπου γίνονται σημεία και τέρατα σε αγωνιστικό και εξωαγωνιστικό επίπεδο εδώ και τόσα χρόνια.

ΥΓ. Ο κύριος Ομπράντοβιτς, παρά την αναμφισβήτητη προπονητική του αξία, έμαθε φέτος πως είναι δύσκολο να προσπαθείς να κάνεις τον μάγκα μόνο με τις δικές σου δυνάμεις. Φέτος με την πάμπλουτη Φενερμπαχτσέ, παρά το υψηλό μπάτζετ, το ισχυρό ρόστερ και την δύναμη του τουρκικού χορηγού της Ευρωλίγκας, κατάφερε να κάνει μια τρύπα στο νερό. Γιατί όταν η ομάδα του δεν απολαμβάνει την σκανδαλώδη ασυλία που απολάμβανε ο ΠΑΟ εντός και εκτός συνόρων καθ' όλη τη διάρκεια της παρουσίας του στον πράσινο πάγκο, τα τρόπαια δεν έρχονται τόσο εύκολα...

Το σκάνδαλο με τις κλειστές εξέδρες στο ΣΕΦ

Μεγάλος λόγος γίνεται τα τελευταία χρόνια για το ΣΕΦ, με τους οπαδούς του Ολυμπιακού να διαμαρτύρονται και να αναρωτιούνται για το θέαμα των κλειστών πτυσσόμενων κερκίδων στα δύο πέταλα του γηπέδου. Μπορεί το ΣΕΦ να μην γεμίζει στα παιχνίδια της Α1 και της Ευρωλίγκας, με λίγες εξαιρέσεις, αλλά αυτό δεν είναι δικαιολογία γιατί όταν θέλει ο κόσμος να γεμίσει το γήπεδο, κάποιοι επιμένουν να κρατούν μερικές χιλιάδες θέσεις εκτός. Η σύγκριση της παλιάς και της νέας εικόνας του ΣΕΦ στις παρακάτω φωτογραφίες, μόνο θλίψη προκαλούν.

Όσοι πήγαιναν στο ΣΕΦ την δεκαετία του 1990, θυμούνται τις ξύλινες πτυσσόμενες εξέδρες που βρίσκονταν γύρω από το παρκέ. Τότε το παλατάκι του Φαλήρου χωρούσε περίπου 15.000 καθήμενους. Οι ξύλινες εξέδρες μάλιστα μπορούσαν να αφαιρεθούν και να αντικατασταθούν από κερκίδες με καθίσματα, όπως γινόταν σε μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις. Το γήπεδο μπορούσε, ανάλογα με την διαμόρφωση των πτυσσόμενων και την εκμετάλλευση του άφθονου ελεύθερου χώρου περιμετρικά του παρκέ, να φιλοξενήσει ακόμα και 17.000 κόσμο, όπως είχε γίνει στο Ευρωμπάσκετ του 1987, στη μεγάλη νίκη της Εθνικής Ελλάδος.

Το ΣΕΦ έκλεισε από το 2002 μέχρι τις αρχές του 2004 για ανακαίνιση, εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας. Έκτοτε τοποθετήθηκαν οι πτυσσόμενες που υπάρχουν μέχρι σήμερα, μικρότερες σε σχέση με αυτές που είχαν τοποθετηθεί παλιότερα για άλλες μεγάλες διοργανώσεις. Ο Ολυμπιακός επιστρέφει το 2004 στο ΣΕΦ και τα πρώτα χρόνια το γήπεδο παραμένει με την διαμόρφωση των Ολυμπιακών Αγώνων. Κάπου εκεί και για... λόγους ασφαλείας (μάλλον σε αγώνα με την βαζέλα) η αστυνομία αποφασίζει να διατηρηθούν μόνο οι πτυσσόμενες από την πλευρά της φυσούνας και μπροστά από τις VIP θέσεις, κλείνοντας αυτές στα πέταλα που δεν ξανάνοιξαν ποτέ από τότε. Αυτές που έκλεισαν ήταν και οι πλέον απομακρυσμένες από το παρκέ, οπότε το επιχείρημα της ασφάλειας δεν έχει καμία λογική.

Κάπως έτσι οι χωρητικότητα του γηπέδου μειώθηκε γύρω στις 12.000, με την ΚΑΕ κατά καιρούς να προχωρά σε καινοτομίες, όπως η τοποθέτηση δύο αντιαισθητικών κερκίδων δεξιά και αριστερά του παρκέ οι οποίες δεν διατηρήθηκαν πολύ, αλλά και με την τοποθέτηση ακριβών θέσεων στα όρια του αγωνιστικού χώρου, αλά ΝΒΑ. Το θέμα είναι ένα. Οι πλαϊνές πτυσσόμενες του ΣΕΦ είναι μονίμως κλειστές και σε παιχνίδια με μεγάλη ζήτηση δεν μπορεί να φιλοξενηθεί ο μέγιστος δυνατός αριθμός θεατών. Θέμα ασφάλειας δεν τίθεται, αφού όπως αναφέρθηκε οι συγκεκριμένες πτυσσόμενες είναι μακριά από τον αγωνιστικό χώρο. Αλλά για ποια ασφάλεια μιλάμε στα παιχνίδια της Α1 όπου πάει λίγος κόσμος, εκτός από τα ντέρμπι με τον ΠΑΟ, όπου κλείνουν όλες σχεδόν οι πτυσσόμενες τα τελευταία χρόνια; Για ποια ασφάλεια μιλάμε στα παιχνίδια της Ευρωλίγκας, όπου δεν έχουν παρατηρηθεί έκτροπα; 

Και σε τελική ανάλυση, σε ποιο άλλο γνωστό γήπεδο της Ευρώπης κλείνουν οι κερκίδες για λόγους ασφάλειας; Στο ΟΑΚΑ οι υπεύθυνοι του γηπέδου και της πράσινης ΚΑΕ αφήνουν ανεξέλεγκτα να μπαίνει όποιος θέλει μέσα στο γήπεδο σε κρίσιμα παιχνίδια σε Ελλάδα και Ευρώπη, ακόμα και χωρίς εισιτήριο, για να δημιουργούν τις συνθήκες ζούγκλας για τις οποίες περηφανεύονται και όλα αυτά με την ανοχή της αστυνομίας και της εκάστοτε διοργανώτριας αρχής. Στο ΣΕΦ γιατί υπάρχει αυτή η μόνιμη και ελεεινή απαγόρευση του ανοίγματος όλων των πτυσσόμενων; Γιατί η ομάδα να μην εκμεταλλεύτεται όλη τη χωρητικότητα του γηπέδου είτε γεμίζει είτε όχι; Οι παρακάτω εικόνες μιλούν από μόνες τους για το πως ήταν το ΣΕΦ με παλιές κερκίδες και πως το έχουν καταντήσει σήμερα.

Για το Ευρωμπάσκετ του 1987, τοποθετήθηκαν πτυσσόμενες κερκίδες με πλαστικά καθίσματα που έφερναν τον κόσμο πιο κοντά από ποτε στο παρκέ, όπως φαίνεται και από τις εικόνες με το γήπεδο γεμάτο.

 

Για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μπάσκετ το 1998, νέες εξέδρες με πλαστικά καθίσματα αντικαθιστούν τις ξύλινες. Και πάλι η εικόνα του γηπέδου είναι φοβερή.

 

Φωτογραφία από παλιότερο αγώνα του Ολυμπιακού, με όλες τις ξύλινες εξέδρες στις θέσεις τους.

 

Το ΣΕΦ μετά την ανακαίνιση για το 2004, με τις καινούριες και μικρότερες πτυσσόμενες κερκίδες που υπάρχουν μέχρι σήμερα. Τουλάχιστον εκεί είναι όλες στη θέση τους.

  

 

Και η εικόνα του ΣΕΦ όπως το έχουν καταντήσει σήμερα. Όπως φαίνεται και εδώ, μόνο οι πτυσσόμενες πάνω και κάτω από το παρκέ μένουν ανοιχτές, δημιουργώντας ένα άχαρο θέαμα.

 

  

  

Ακόμα τραγικότερο, όταν στα παιχνίδια με την βαζέλα κλείνουν και τις πτυσσόμενες δίπλα από την φυσούνα. Και αν αυτό γίνεται μόνο για τα συγκεκριμένα παιχνίδια (αντίστοιχα τις κλείνουν και στο ΟΑΚΑ όποτε το κρίνουν απαραίτητο...), γιατί στα υπόλοιπα παιχνίδια της Α1 και της Ευρωλίγκας δεν ανοίγουν όλες;

  

 

Η σύγκριση μόνο μελαγχολία μπορεί να φέρει σε όποιον οπαδό του Ολυμπιακού έζησε τις παλιές ένδοξες στιγμές του μονίμως γεμάτου ΣΕΦ, ενώ ταυτόχρονα θα πρέπει να προκαλεί ντροπή στους υπεύθυνους για αυτή την κατάσταση στην ιστορική έδρα του Ολυμπιακού.

Η πράσινη μπόχα πνίγει και την Euroleague που απειλεί τον ΠΑΟ

Τελικά ο ΠΑΟ όπου και να παίζει, σε οποιοδήποτε άθλημα και σε οποιαδήποτε διοργάνωση, δεν παύει να μεταφέρει αυτή τη μπόχα που έχει από την πρώτη μέρα της ζωής του. Είναι κάτι το αναπόφευκτο. Και αν αυτό είναι γνωστό στο ποδόσφαιρο σε Ελλάδα και Ευρώπη εδώ και δεκαετίες, στο μπάσκετ τουλάχιστον τις τελευταίες δύο δεκαετίες η μπόχα του ξεχείλισε στην Ελλάδα και πλέον έχει αρχίσει να ενοχλεί και την Euroleague.

Η Euroleague δεν θα τους ανεχτεί για πολύ ακόμα και τους προειδοποιεί επίσημα πια

Η ανακοίνωση για την ποινή του ΠΑΟ

Στις 16 Απριλίου 2013, ο Ανεξάρτητος Πειθαρχικός Δικαστής της Ευρωλίγκας με επίσημη ανακοίνωση επέβαλλε πρόστιμο 150.000 ευρώ στον Δημήτρη Γιαννακόπουλο και την ΚΑΕ ΠΑΟ για τις δηλώσεις του για την διαιτησία μετά τον πρώτο αγώνα των πλέι οφ με την Μπαρτσελόνα, όπου οι πράσινοι ηττήθηκαν με 72-70 στην Βαρκελώνη. Όπως αναφέρει η ανακοίνωση που μπορείτε να διαβάσετε εδώ, το πρόστιμο επιβλήθηκε επειδή ο Γιαννακόπουλος θεωρήθηκε πως δυσφήμισε το άθλημα και την διοργάνωση, περιφρονώντας τις αξίες του αθλήματος και του ευ αγωνίζεσθαι, μη δείχνοντας σεβασμό σε όσους εμπλέκονται στην κορυφαία μπασκετική διοργάνωση της Ευρώπης, προκαλώντας ζημιά και καταστρέφοντας το ίματζ της Ευρωλίγκας.

Στην ανακοίνωση αναφέρεται επίσης ότι για την απόφαση αυτή λήφθηκαν υπόψη οι επαναλαμβανόμενες παραβάσεις εσωτερικών κανονισμών της Ευρωλίγκας από τον ΠΑΟ κατά το παρελθόν, παρά τα πρόστιμα που του έχουν επιβληθεί κατά καιρούς και τις προειδοποιήσεις που του έχουν γίνει. Καταλήγει δε ότι αν τέτοιου είδους παραβάσεις συνεχιστούν και στο μέλλον, ο δικαστής δεν θα διστάσει να επιβάλει σκληρότερες ποινές, κάνοντας αναφορά ακόμα και σε προσωρινό ή μόνιμο αποκλεισμό του ΠΑΟ από την διοργάνωση!

Και μάλιστα όλα αυτά έρχονται λίγες μέρες μετά το μικρότερο πρόστιμο που επιβλήθηκε στον ΠΑΟ για την ζούγκλα του ΟΑΚΑ στον τελευταίο αγώνα του Top 16 με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, μετά τον οποίο άνθρωποι των Ρώσων διαμαρτυρήθηκαν για τις συνθήκες που αντιμετώπισαν με τα ιπτάμενα αντικείμενα σε όλη τη διάρκεια του αγώνα. Κάτι το οποίο αντιμετωπίστηκε με ειρωνία όπως πάντα από τους ανθρώπου τις πράσινης ΚΑΕ, οι οποίοι δεν δέχονται προφανώς καμία υπόδειξη και δεν δείχνουν καμία διάθεση προς συμμόρφωση των ίδιων και των οπαδών τους.

Τι σημαίνει αυτό

Εν ολίγοις η Ευρωλίγκα κατηγορεί εμμέσως πλην σαφώς για έλλειψη ήθους της ΚΑΕ ΠΑΟ και μάλιστα κατ' επανάληψη. Αυτή η έλλειψη ήθους και σεβασμού προς την διοργάνωση, τους ανθρώπους της και το άθλημα εν γένει, προκαλούν ζημιά στο προϊόν που ονομάζεται Ευρωλίγκα. Γιατί η Ευρωλίγκα είναι ένα πανάκριβο προϊόν με τηλεοπτική κάλυψη σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, σε ΗΠΑ, Καναδά, Νότια Αμερική, Ασία και Αφρική, με τεράστιους χορηγούς, μεγάλους μπασκετικούς συλλόγους, τεράστια συμβόλαια και παράγοντες που δαπανούν τεράστια ποσά. Και φυσικά οι άνθρωποι που εμπλέκονται σε αυτό το πανάκριβο προϊόν, τη μεγαλύτερη μπασκετική διοργάνωση του κόσμου μετά το NBA, δεν είναι διατεθιμένοι να ανεχτούν κανέναν ΠΑΟ που το δυσφημίζει κατ' επανάληψη εντός ή εκτός γηπέδων. 

Η λάσπη είναι σύνηθες φαινόμενο στην Ελλάδα από τον τύπο και τους παράγοντες, αλλά στην Ευρώπη δεν θα κάτσουν να ακούσουν κανέναν Γιαννακόπουλο να δυσφημίζει με τα όσα λέει τη διοργάνωση. Αυτό που λέει στην ουσία η Ευρωλίγκα, είναι ότι σε όποιον δεν αρέσει σηκώνεται και φεύγει από αυτή. Ας πάει στην Αδριατική Λίγκα, ας μείνει στις εγχώριες διοργανώσεις, ας πάει στην Ασία ή στο NBA. Δεν τους ενδιαφέρει καθόλου. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να μην καταστρέφει την φήμη της διοργάνωσης το κάθε μαστουρωμένο ξόανο με δείκτη ήθους υπό του μηδενός, χαρακτηριστικό άλλωστε ολόκληρης της οικογένειάς του.

Εδώ οι διαιτητές με την βοήθεια του χρονομέτρου υποχρέωσαν σε άδικη ήττα τον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ από την Σιένα με 72-74 στο Top 16. Κανένας Αγγελόπουλος δεν βγήκε να κατακρίνει την Ευρωλίγκα δημόσια. Αντιθέτως κυνήγησαν την δικαίωση μέσω της επίσημης και επιβεβλημένης οδού, φτάνοντας μέχρι το CAS, δεν δικαιώθηκαν και η ιστορία τελείωσε. Κατάπιαν την αδικία, δεν δυσφήμισαν κανέναν και συνέχισαν παρά το γεγονός ότι αυτή η άδικη ήττα παραλίγο να στερούσε από τον πρωταθλητή Ευρώπης Ολυμπιακό και την ίδια την πρόκριση στα πλέι οφ της Ευρωλίγκας 2012-13. Για να μην αναφερθούμε στους περσινούς αγώνες του Ολυμπιακού στο φάιναλ φορ, όπου οι ερυθρόλευκοι αντιμετώπισαν σφαγιαστική διαιτησία και στον ημιτελικό με την Μπαρτσελόνα και στον τελικό με την ΤΣΣΚΑ. Το αουτσάιντερ μπορεί να κατάφερε να κερδίσει τις πάμπλουτες και πολυδιαφημισμένες ομάδες φαβορί και να πάρει τον τίτλο κόντρα στην διαιτησία και τα προγνωστικά, αλλά και να μην το είχε καταφέρει είναι σίγουρο πως κανένας Αγγελόπουλος δεν θα έβγαινε να κράξει την Ευρωλίγκα. Αυτό ονομάζεται διαφορά ήθους.

Η χρόνια ανοχή της Ευρωλίγκα και ο ρόλος του Βασιλακόπουλου

Για όλα αυτά βέβαια δεν φταίει μόνο η ΚΑΕ ΠΑΟ και τα καθάρματα που την διοικούν τόσες δεκαετίες, αλλά φταίει και η Ευρωλίγκα. Ο Γιώργος Βασιλακόπουλος, πρώην παίκτης του βάζελου και... μέγας παράγοντας του ελληνικού μπάσκετ (που το κατέστρεψε σε συλλογικό επίπεδο) αλλά και του ευρωπαϊκού, φρόντισε με την χρόνια επιρροή του και με τη θητεία του ως πρόεδρος της FIBA Europe να μετατρέψει την Ευρωλίγκα σε πράσινη παράγκα, για χάρη της παλιάς του ομάδας και των κολλητών του Παύλο και Θανάση Γιαννακόπουλο. Η δύναμή του ήταν τεράστια, αλλά και τα υπόλοιπα μεγάλα κεφάλια του ευρωπαϊκού μπάσκετ τον υπάκουαν ευλαβικά επί χρόνια, γιατί οι Γιαννακόπουλοι έταζαν λαγούς με πετραχείλια και δαπανούσαν μεγάλα ποσά που σίγουρα χρειαζόταν η Ευρωλίγκα για να προωθήσει το προϊόν της.

Αυτό είναι το λάθος της Ευρωλίγκας. Τόσα χρόνια τους ανέχτηκε. Τόσα χρόνια ο ΠΑΟ απολάμβανε την πλήρη εύνοια της Ευρωλίγκα. Η Ευρωλίγκα είναι αυτή που τους επιτρέπει επανειλημμένα στα κρίσιμα παιχνίδια να γεμίζουν το ΟΑΚΑ με 20.000 κόσμο, σε ένα γήπεδο των 18.500 περίπου θέσεων. Γιατί στα κρίσιμα παιχνίδια της Ευρωλίγκα (για τα εγχώρια ντέρμπι δεν τίθεται καν θέμα), οι άνθρωποι της πράσινης ΚΑΕ και του ΟΑΚΑ επιτρέπουν ακόμα και στους περαστικούς να μπουν στο γήπεδο χωρίς εισιτήριο, αν όχι από την αρχή του αγώνα, λίγα λεπτά μετά. Έτσι κάνουν τα ρεκόρ προσέλευσης, έτσι καυχιούνται για το υπερπλήρες γήπεδο, τη στιγμή που η Ευρωλίγκα το ανέχεται και με θράσος έχει δημοσιεύσει πολλές φορές ότι κάποιο αγώνα τον παρακολούθησε 20.000 κόσμος, ενώ τα εισιτήρια που είχαν εκδοθεί ήταν 18.000. Πως γίνεται αυτό κυρία Ευρωλίγκα; Και όλα αυτά τη στιγμή που στο ΣΕΦ έχουν επιβάλλει σκανδαλωδώς τη μείωση της χωρητικότητάς του με το μόνιμο κλείσιμο των περισσότερων πτυσσόμενων κερκίδων.

Αντίστοιχα, με τις ευλογίες της Ευρωλίγκας, ο ΠΑΟ απολαμβάνει τόσα χρόνια την διαιτητική εύνοια όταν χρειάζεται. Γιατί τελικά, εκείνη η συγνώμη που είχε πει στη Μπαρτσελόνα η FIBA το 1996 για το κλεμμένο ευρωπαϊκό που δόθηκε στον ΠΑΟ, δεν σήμαινε τίποτα απολύτως για τη συνέχεια της πράσινης παράγκας στην Ευρώπη. Είναι πάρα πολλές οι φορές που οι αντίπαλες ομάδες έχουν φωνάξει για την διαιτησία σε αγώνα με τον ΠΑΟ που έχει κρίνει είτε ένα καλύτεορ πλασάρισμα, είτε το πλεονέκτημα έδρας, είτε απλά τη νίκη, είτε και την ίδια την πρόκριση. Κάποιοι ίσως να πέφτουν από τα σύννεφα, αλλά οι εγχώριες εφημερίδες, τα κανάλια και όλοι οι ελεεινοί αθλητικοί δημοσιογράφοι, δεν έδωσαν ποτέ σημασία σε αυτά. Η δουλειά τους ήταν άλλωστε να αποθεώνουν τους πράσινους σε κάθε πέτσινη νίκη και σε κάθε πέτσινο τίτλο σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Η βαζέλα έχει παρεξηγήσει τα πράγματα

Όπως είναι φυσικό μετά από όλα αυτά, οι άνθρωποι της ΚΑΕ ΠΑΟ έχουν καλομάθει στην εύνοια παντός είδους σε Ελλάδα και Ευρώπη και οτιδήποτε άλλο τους εξοργίζει. Πιστεύουν ότι αυτά που σφυρίζουν τα κοράκια υπέρ τους τόσα χρόνια στο ελληνικό πρωτάθλημα και κύπελλο είναι ο κανόνας. Τα βήματα, τα φάουλ και όλες οι παραβάσεις που δεν δίνονται στην Ελλάδα εις βάρος τους, χαρίζοντάς τους τίτλους, τα φτυσίματα του Διαμαντίδη στους αντιπάλους, οι τραυματισμοί αντίπαλων παικτών στο ΟΑΚΑ από τους ανεκδιήγητους οπαδούς τους, οι τραμπουκισμοί των προέδρων τους που κατεβαίνουν στο παρκέ και απειλούν την ώρα του αγώνα τους διαιτητές, όλα αυτά που στην Ελλάδα μένουν ατιμώρητα και παραβλέπονται συστηματικά από τα πουλημένα ΜΜΕ που τους αποθεώνουν καθημερινά, όλη αυτή η ζούγκλα που έχουν δημιουργήσει στην Ελλάδα, πιστεύουν ότι είναι το μπάσκετ.

Όχι! Αυτό είναι το κακοποιημένο μπάσκετ που έχουν επιβάλλει στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της πέτσινης δυναστείας τους. Είναι το κακοποιημένο μπάσκετ που ο Βασιλακόπουλος και η παρέα του έχουν επιβάλλει τόσα χρόνια στην Ευρωλίγκα. Αυτή η ανοχή των πάντων και η συνήθεια που έγινε λατρεία για την βαζέλα, τους κάνει να βγαίνουν από τα ρούχα τους όταν η διαιτησία σφυρίζει μόνο 60-40 υπέρ τους. Κάπως έτσι αμφιβητούν τους πάντες και τα πάντα, όταν δεν είναι αυτοί οι νικητές, απαξιώνοντας οποιαδήποτε ομάδα, οποιονδήποτε αντίπαλο, οποιαδήποτε διοργάνωση και οποιοδήποτε άθλημα. Αυτό άλλωστε είναι βαθιά περασμένο στο πράσινο DNA. Και αν νομίζουν ότι επειδή πήραν τα ευρωπαϊκά, τα μισά τουλάχιστον από τα οποία είναι πέτσινα, πρέπει να τους προσκυνούν όλοι, κάνουν λάθος. Και αν νόμιζαν ότι η Ευρωλίγκα θα είναι πάντα παραμάγαζό τους, όπου θα αμφισβητούν με αναίδεια όποιον τολμήσει και τους υψώσει ανάστημα, επίσης κάνουν λάθος.

Αυτό που ήθελαν το κατάφεραν με τη Μπαρτσελόνα

Τελικά μπορεί να επιβλήθηκε πρόστιμο στον ΠΑΟ για τις φωνές του πρώτου αγώνα στη Βαρκελώνη, όπου η διαιτησία τους έπαιξε 50-50 και δεν τους έδωσε τα σφυρίγματα που έχουν συνηθίσει να παίρνουν από τα εγχώρια και αλλοδαπά κοράκια, αλλά το κέρδος τους το είχαν και αυτό τους ενδιαφέρει. Στο επόμενο παιχνίδι στη Βαρκελώνη η διαιτησία ήταν καθ' όλα φιλική προς τον ΠΑΟ που κατάφερε να κάνει το μπρέικ με 66-65, ενώ στον τρίτο αγώνα του ΟΑΚΑ οι διαιτητές σφύριζαν πολύ... φυσιολογικά υπέρ των γηπεδούχων και έτσι οι πράσινοι έκαναν το 2-1 επί της Μπαρτσελόνα με 65-63. Η επιτυχία αυτής της τακτικής άλλωστε είναι πρόσφατη από τον τελικό κυπέλλου με τον Ολυμπιακό δύο μήνες πριν, όταν έσκουξαν για την διαιτησία στο παιχνίδι πρωταθλήματος στο ΣΕΦ (επειδή απλά τους έπαιξε 50-50), με αποτέλεσμα τα κοράκια να μεταμορφωθούν και να τους δώσουν με περίσσιο θράσος το δεύτερο συνεχόμενο πέτσινο κύπελλο με αντίπαλο τον Ολυμπιακό λίγες μέρες μετά.

Η Μπάρτσα βέβαια αφού έκανε πάρτι στο τέταρτο παιχνίδι στο ΟΑΚΑ και ξαναπήρε το πλεονέκτημα, τους καθάρισε στο πέμπτο παιχνίδι στη Βαρκελώνη με 64-53. Πάλι τους έφταιγε η διαιτησία που τόλμησε να δώσει τρία φάουλ στον Διαμαντίδη στο πρώτο δεκάλεπτο (μόνο το τρίτο ήταν αυστηρό), με τον Διαμαντίδη να απολαμβάνει την κλασική ασυλία στον υπόλοιπο αγώνα. Βάζελος, μια ομάδα ποτισμένη με τη νοοτροπία του δεύτερου γενικά σαν σύλλογος, που όμως δεν έχει μάθει ακόμα να χάνει σε κανένα άθλημα και πάντα κατηγορεί κάποιον άλλον για τις αποτυχίες της. Και αν δεν οφείλουν να πουν μπράβο σε κανέναν αντίπαλό τους, δεν τους έχουμε δει ποτέ να το βουλώνουν και να διατηρούν τουλάχιστον την αξιοπρέπεια που τους έχει απομείνει. Πραγματική δυστυχία!

Το αίσχος της ΕΡΤ και της NOVA

Μέγας χορηγός βέβαια στην πράσινη αλαζονία είναι τα κανάλια που δυστυχώς μεταδίδουν τους αγώνες της Ευρωλίγκας, η κρατική ΕΡΤ και η συνδρομητική NOVA. Όποιος μη βάζελος έχει τύχει να παρακολουθήσει περιγραφές αγώνων του ΠΑΟ στην Ευρωλίγκα, έχει σιχαθεί την συνεχή μεροληψία με την οποία αντιμετωπίζονται οι πράσινοι. Πασίγνωστος ο ρόλος του Χατζηγεωργίου, ο οποίος περιγράφει τους αγώνες ως κλασικός οπαδός των πρασίνων, χωρίς ίχνος αμεροληψίας, αμφισβητώντας χωρίς υπερβολή τα μισά σφυρίγματα των διαιτητών εις βάρος του ΠΑΟ και ειρωνευόμενος απροκάλυπτα οποιονδήποτε αντίπαλο παίκτη ή προπονητή της αντίπαλης ευρωπαϊκής ομάδας διαμαρτυρηθεί. Παρόμοια αντιμετώπιση και από τον Συρίγο, με το γνωστό του αλαζονικό ύφος του παντογνώστη, κλασικός αντιολυμπιακός και κολλητός φίλος των Γιαννακόπουλων, αμφισβητεί τους πάντες και τα πάντα όταν πρόκειται για την καταξίωση του ΠΑΟ. Κάπως έτσι παρασύρουν τους βάζελους τηλεθεατές και δημιουργούν πλήθη εξαγριωμένων οπαδών που διαμαρτύρονται επειδή δεν πήραν από την διαιτησία αυτό που έχει συνηθίσει ο κάθε Χατζηγεωργίου και ο κάθε Συρίγος.

Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι αυτή είναι η πάγια τακτική των σπίκερ όταν μια ελληνική ομάδα παίζει με ξένη, αλλά δεν είναι έτσι και δεν πρέπει να είναι. Οι αγώνες του Ολυμπιακού πάντα μεταδίδονται με σχετική αντικειμενικότητα, χωρίς να προσπαθούν να αμφιβητήσουν τις διαιτητικές αποφάσεις και να απαξιώσουν κανέναν, πολλές φορές ξεχνώντας ότι θα πρέπει να υπερασπιστούν την ελληνική ομάδα έστω διακριτικά. Η τακτική της πλήρους απαξίωσης των πάντων ακολουθείται ευλαβικά μόνο στους αγώνες του ΠΑΟ και ειδικά μετά τις πρόσφατες ανακοινώσεις-απειλές της πράσινης ΚΑΕ προς τα δύο κανάλια, υποδεικνύοντάς τους εμμέσως πλην σαφώς ότι πρέπει να μεταδίδουν τους αγώνες του ΠΑΟ φορώντας πράσινα γυαλιά γιατί είναι ελληνική ομάδα, οι περιγραφές των αγώνων έχουν γίνει προκλητικές. Η πράσινη ΚΑΕ έχει συνηθίσει στο γλείψιμο από τα ΜΜΕ και δεν διστάζει να ζητήσει απροκάλυπτα την αλλοίωση της δημοσιογραφικής ηθικής όποιου ακόμα αντιστέκεται.

Βέβαια όταν ακούς τον... αντικειμενικό Συρίγο, πάνω στο γνωστό παραλήρημά του για τη νίκη της αγαπημένης του βαζέλας στην Βαρκελώνη, να καλεί με θράσος 20 και 25 χιλιάδες κόσμο στο ΟΑΚΑ των 18.000 θέσεων, τι άλλο να περιμένεις. Δηλαδή κάλεσε τους βάζελους να κάνουν ντου στο ΟΑΚΑ έστω και χωρίς εισιτήριο για να ηδονιστεί ο ίδιος, αδιαφορώντας για την χωρητικότητα του γηπέδου, για τα εκδοθέντα εισιτήρια και για την ασφάλεια των θεατών. Α ναι δεν τον εννοούσε... Και μετά, επειδή οι 25.000... προσκλήσεις φάνηκαν λίγες, οι βαζελογράφοι των γνωστών "αντικειμενικών" σάιτ άρχισαν να διαδίδουν ότι στο ΟΑΚΑ βρέθηκαν 30.000 άτομα (δεν ισχύει σε καμία περίπτωση βέβαια, αφού το ΟΑΚΑ δεν έχει μεγάλο κενό χώρο όπως πχ το ΣΕΦ για να χωρέσει τόσο κόσμο, εκτός αν ο κάθε θεατής κουβαλούσε στην πλάτη του άλλον ένα). Το μόνο που μας μένει λοιπόν είναι να γελάσουμε, αφού κάθε χρόνο ανακαλύπτουν νέο ρεκόρ προσέλευσης στο ΟΑΚΑ, μερικές χιλιάδες πάνω από το προηγούμενο. Άρα να μην μας προκαλέσει εντύπωση αν στο μέλλον σε αντίστοιχο αγώνα γράψουν ότι πήγε 40 ή 50 χιλιάδες κόσμος. Έτσι γουστάρουν, έτσι κάνουν, αφού με παραμύθια ο Χατζηγεωργίου, ο Συρίγος και ο κάθε... αντικειμενικός βαζελογράφος φτιάχνουν ρεκόρ και ότι άλλο θέλουν με την φαντασία τους και προσπαθούν να πείσουν και τον κόσμο. 

Εν κατακλείδει...

...η ανακοίνωση της τιμωρίας του ΠΑΟ από την Ευρωλίγκα βγάζει επιτέλους στην φόρα όλη την πράσινη σαπίλα και του μπασκετικού ΠΑΟ. Η Ευρωλίγκα δεν θα τους ανεχτεί για πολύ πλέον. Η ειδική μεταχείριση παρατράβηξε και σε λίγο θα αρχίσουν να τους σιχαίνονται και στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Ήδη υπάρχουν σκόρπια δείγματα από οπαδούς ομάδων που έχουν σφαγιαστεί για χάρη του ΠΑΟ κατά καιρούς.

Οι εγχώριοι μασώνοι του μπάσκετ ήθελαν να προβάλλουν τον ΠΑΟ ως τη μόνη ελληνική ομάδα που έχει επιτυχίες στην Ευρώπη αδιαφορώντας για όλες τις υπόλοιπες ομάδες, γι' αυτό και όταν δυνάμωσε ο Ολυμπιακός προσπάθησαν και πάλι να τον αφανίσουν. Ήθελαν τον ΠΑΟ να παίρνει μονίμως τα πρωταθλήματα στους τελικούς με αντίπαλο το Μαρούσι χωρίς αντίσταση (όπως το 3-0 στις νίκες στους τελικούς του 2004) και τα κύπελλα με αντίπαλο το Ρέθυμνο (όπως το 87-48 στον τελικό του 2007), ομάδες συμπαθείς με αγάπη για το μπάσκετ και προσφορά στο άθλημα, αλλά ταυτόχρονα ομάδες που δεν μπορούν να αγωνίζονται σε κορυφαίο επίπεδο. Πρσπάθησαν πολύ να μετατρέψουν τον ΠΑΟ σε ανίκητο δυνάστη που θα αυξήσει τη μάζα των οπαδών του και θα καθηλώνει τους Έλληνες στους τηλεοπτικούς δέκτες όταν παίζει στην Ευρώπη, κάτι σαν την Εθνική Ελλάδος ή τον Άρη της δεκαετίας του '80. Απέτυχαν όμως. Κανένας άλλος δεν συγκινήθηκε πέρα από τους βάζελους, γιατί όλοι οι υπόλοιποι μπασκετικοί φίλαθλοι είχαν γυρίσει την πλάτη στο μπάσκετ, ακόμα και οι οπαδοί του Ολυμπιακού, ο οποίος την δεκαετία του '90 δημιούργησε ένα τεράστιο μπασκετικό κοινό που γέμιζε το ΣΕΦ ακόμα και με την τελευταία ομάδα της Α1.

Αφού λοιπόν απέτυχαν, καλό θα είναι οι εκπρόσωποι της πράσινης σαπίλας να αφήσουν όσους αγαπούν το μπάσκετ να παρακολουθούν τουλάχιστον την Ευρωλίγκα χωρίς την έντονη οσμή της πράσινης μπόχας. Ας σεβαστούν τους εαυτούς τους, τους οπαδούς τους και τους Έλληνες φιλάθλους που έχουν την τύχη να ζουν σε μία χώρα που έχει δώσει αμέτρητες χαρές στο μπάσκετ τόσο μέσω της Εθνικής όσο και μέσω των ελληνικών συλλόγων.

Α1 2012-13: Παραγκαϊκός-Ολυμπιακός 60-64

Α1 μπάσκετ 2011-12

2η αγωνιστική

22/10/2012

Μπορεί πέρυσι το πρωτάθλημα να έφυγε από τα πράσινα χέρια, μπορεί τα πράγματα να δείχνουν πως αλλάζουν όσον αφορά στον συσχετισμό δυνάμεων, αλλά ένα πράγμα δεν αλλάζει. Η πράσινη παράγκα η οποία θα είναι μάλλον και φέτος το κύριο όπλο του ΠΑΟ στην προσπάθειά του να ξαναπάρει τα σκήπτρα από τον Ολυμπιακό και να μην τον αφήσει να εδραιώσει τη δική του κυριαρχία. Αυτή τη φορά όμως η δύναμη της παράγκας δεν ήταν αρκετή ώστε να στερήσει ακόμα μία νίκη από τον Ολυμπιακό επί των πρασίνων, αφού οι ερυθρόλευκοι πέρασαν με 64-60 από το ΟΑΚΑ για την δεύτερη αγωνιστική της Α1 για την περίοδο 2012-13.

Ένα σκορ το οποίο είναι τιμητικό για τον ΠΑΟ και δεν αντικατοπτρίζει σε καμία περίπτωση την εικόνα του αγώνα και την διαφορά δυναμικότητας. Ο Ολυμπιακός είχε το προβάδισμα σε ολόκληρο τον αγώνα, με τη διαφορά να κυμαίνεται κυρίως σε διψήφιο αριθμό πόντων, με αποκορύφωμα το +14 (26-40 στο 20' και 34-48 στο 27'). Στο +10 η διαφορά στο 35' (51-61), με τους γκρίζους λύκους να κάνουν για πολλοστή φορά την εμφάνισή τους σε ντέρμπι αιωνίων και να προσπαθούν με νέα αισχρή διαιτησία να κλέψουν άλλη μία νίκη από τον Ολυμπιακό. Χαρακτηριστικό το γεγονός ότι στο δεύτερο ημίχρονο δεν έδιναν εύκολα φάουλ υπέρ του Ολυμπιακού, αφήνοντας ατιμώρητη τη σκληρή και επιθετική άμυνα των πρασίνων, στην προσπάθειά τους να μειώσουν την διαφορά και να ξαναμπούν στο παιχνίδι. Κάπως έτσι η πράσινη παράγκα θα πρέπει να υπερηφανεύεται για το ασύλληπτο ρεκόρ να μην εκτελέσει ούτε μία βολή στο δεύτερο ημίχρονο ο Ολυμπιακός, σε αντίθεση με τις 17 βολές που εκτέλεσε ο ΠΑΟ.

Το μόνο που κατάφεραν όμως ο Σχινάς (ο περήφανος βάζελος που τριγυρνά με την πράσινη φανέλα στον ελεύθερο χρόνο του), ο Χριστοδούλου και ο Αναστόπουλος, ήταν να μετατρέψουν μια πανεύκολη ερυθρόλευκη νίκη σε μια τιμητική ήττα για τον ΠΑΟ. Ούτε η παράγκα μπορεί να τους σώσει πλέον και θα πρέπει μάλλον να συμβιβαστούν με το αναπόφευκτο, ότι εκτός συγκλονιστικού απροόπτου θα περιοριστούν στην δεύτερη θέση της κανονικής περιόδου. Πάντως είναι απίστευτη ηδονή να τους κερδίζεις μέσα στο σπίτι τους και μάλιστα με την διαιτησία να κάνει το παν για να τους δώσει τη νίκη.

Πρωτοσέλιδα

Οι "αντικειμενικές" Goal και Sportday δεν είχαν κανένα λόγο, για ακόμα μία φορά, να ασχοληθούν με την διαιτησία που έκανε αυτό το απίστευτο ρεκόρ με τις 17-0 βολές. Τα ρεκόρ ντροπής της πράσινης παράγκας πάντα τα έκρυβαν.

Με οδηγό το 73-38 τσακίστε τους κλέφτες

Υπάρχει μόνο ένας δρόμος στον σημερινό πέμπτο τελικό του ΣΕΦ. Νίκη και γκρέμισμα της παράγκας της βαζέλας. Έκαναν τα πάντα για να μη χάσουν μια ώρα αρχίτερα το στέμμα του ψευτοπρωταθλητή το οποίο έχουν αγοράσει με συμβόλαιο τα τελευταία χρόνια, αλλά μάλλον ήρθε ώρα το συμβόλαιο να σπάσει. Δύο σφαγές σε ισάριθμους αγώνες στο ΟΑΚΑ, η σφαγή και το κλέψιμο του κυπέλλου, οι σφαγές στους τελικούς των προηγούμενων χρόνων, είναι πολλά για να τους επιτρέψουμε να συνεχίσουν να μας κλέβουν.

Με οδηγό το 73-38

Πάμε όπως τότε στους τελικούς του 1996, όταν ο Ολυμπιακός διέλυσε στον πέμπτο τελικό στο ΣΕΦ τον τότε ψευτοπρωταθλητή Ευρώπης με το μυθικό 73-38. Με τους πράσινους να έρχονται από την ιστορική κλοπή της Ευρωλίγκας από την Μπαρτσελόνα, ο Ολυμπιακός δεν έχασε ευκαιρία να τους ταπεινώσει και να τους ξεφτιλίσει στα μάτια των όλων των Ευρωπαίων που είδαν με τι τρόπο πήρε το τρόπαιο ο ΠΑΟ στο Παρίσι. Δεν ήταν μόνο το +35 που αποτελεί αξεπέραστο ρεκόρ σε ντέρμπι αιωνίων για το πρωτάθλημα (το απόλυτο ρεκόρ είναι το +42 της νίκης του Ολυμπιακού με 110-68 επί του ΠΑΟ στο κύπελλο) και σε τελικό πρωταθλήματος γενικότερα, διαφορά που κυνήγησαν να ξεπεράσουν μετά μανίας οι πράσινοι την περίοδο κάμψης του Ολυμπιακού, αλλά δεν τα κατάφεραν ποτέ. Ήταν και η απίστευτη ξεφτίλα των 38 πόντων στην επίθεση που θα ήταν ντροπιαστική επίδοση ακόμα και για μια ομάδα της Α2. Ήταν το καλύτερο δώρο για τους πράσινους και η μεγαλύτερη απόδειξη για το ποιόν της ομάδας που τοποθέτησαν στον θρόνο της Ευρώπης. Βέβαια στον θρόνο καθόμαστε εμείς φέτος, αλλά πρέπει το δώρο να είναι αντίστοιχο εκείνου, για όσα μας βούτηξαν τόσα χρόνια. Επειδή δεν είναι τίποτα εύκολο, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε το 53-62 του πέμπτου τελικού του 1999, όταν κοιμήθηκε ο θεός και οι πράσινοι νίκησαν για πρώτη φορά στο ΣΕΦ και πήραν το πρωτάθλημα μέσα στο Φάληρο, γεγονός που άλλαξε τον ρου της ιστορίας του ελληνικού μπάσκετ.

Τα δεδομένα υπέρ μας

Αυτή τη φορά είναι όλα υπέρ μας, αλλά βέβαια όλα μπορούν να ανατραπούν. Ο Ολυμπιακός έχει αποδείξει φέτος σε όσους βλέπουν μπάσκετ ότι είναι καλύτερος του ΠΑΟ, ειδικά στο ΣΕΦ. Στην κανονική περίοδο οι ερυθρόλευκοι βρέθηκαν να κερδίζουν με 19 πόντους διαφορά και αν δεν έκαναν το λάθος να νομίσουν πως το παιχνίδι τελείωσε θα είχε έρθει μια πολύ πιο εύκολη νίκη από εκείνο το 78-77. Στους τελικούς στο ΣΕΦ οι πράσινοι δεν κατάφεραν καν να διεκδικήσουν τη νίκη. Στον πρώτο αγώνα η διαφορά κυμαινόταν πάλι γύρω στους 10 πόντους και με απανωτά φάουλ στο τέλος κατάφεραν να τη μειώσουν στους 6 (84-78). Στον δεύτερο αγώνα η διαφορά έφτασε στο +23, αλλά και πάλι η εκνευριστική χαλαρότητα των ερυθρόλευκων στα τελευταία λεπτά τους επέτρεψε να γλιτώσουν τη συντριβή και να μειώσουν σε 84-72. Όσο για το ΟΑΚΑ, απίστευτες σφαγές που είχαν ως στόχο να κρατήσουν τον διορισμένο μέσα στο κόλπο περιμένοντας να αναστηθεί, αλλιώς το πρωτάθλημα θα ήταν ήδη κόκκινο με ένα επιβλητικό 3-0. Άλλωστε όταν σε θαυμάζει όλη η Ευρώπη, που ως ουτσάιντερ έχεις νικήσει στο φάιναλ φορ τις δύο θεωρητικά καλύτερες ομάδες της Ευρώπης (ΤΣΣΚΑ, Μπαρτσελόνα) με κόντρα διαιτησία και έχεις στεφθεί πρωταθλητής της Γηραιάς Ηπείρου, δεν θα σταματήσεις μπροστά στην πράσινη συμμορία.

Πάρτε την ομάδα και ΦΥΓΕΤΕ!

Το σημερινό ΣΕΦ δεν θυμίζει σε τίποτα το ΣΕΦ της δεκαετίας του '90 από άποψη ατμόσφαιρας, για πολλούς λόγους που δεν είναι της παρούσης να τους εξηγήσουμε. Αυτό που θα πρέπει να αποφευχθεί πάση θυσία είναι να πέσει ο κόσμος που θα βρεθεί στο ΣΕΦ θύμα της παγίδας που θα στηθεί στο ΣΕΦ από τους διαιτητές των Γιαννακόπουλων. Το γόητρο της βαζέλας έχει δεχθεί ανεπανόρθωτο χτύπημα φέτος, αφού ο Ολυμπιακός πήρε το ευρωπαϊκό και έκλεψε τα φώτα των εντυπώσεων από τον ΠΑΟ, μεγαλώνοντας τον κομπλεξισμό των ανθρώπων που προσπαθούν λόγο αυτού του κομπλεξισμού τους να κάνουν επίδειξη δύναμης με τα αστεράκια στην φανέλα, πράγμα πρωτόγνωρο για το ευρωπαϊκό μπάσκετ, αφού το κάθε αστέρι συμβολίζει ιστορικά μια δεκάδα τίτλων. Άλλωστε  για τον λόγο αυτό τα χόμπιτς ενώ όλη τη χρονιά έλεγαν ότι θα αποχωρήσουν, αποφάσισαν ότι θα παραμείνουν στη διοίκηση του ΠΑΟ, για να συνεχίσουν να αγοράζουν τρόπαια και να πουλάνε μαγκιά με την ελεεινή τους συμπεριφορά. Οι διαιτητές θα έρθουν στο ΣΕΦ για να δώσουν τον αγώνα στους πράσινους, αλλά τα επεισόδια και οι διακοπές του αγώνα το μόνο που θα κάνουν θα είναι να να τους δώσουν τον τίτλο στα χαρτιά και να τιμωρηθεί για τον επόμενο χρόνο η έδρα, αφού έχουν προειδοποιήσει οι ιθύνοντες για διακοπή του αγώνα με το παραμικρό.

Αν το πράγμα αρχίσει και ξεφεύγει από τα διαιτητικά σφυρίγματα στον αγωνιστικό χώρο, πιστεύω ότι ήρθε η ώρα των Αγγελόπουλων να πάρουν την ομάδα από το παρκέ, να την οδηγήσουν στα αποδυτήρια και ο τελικός να λήξει με τον τρόπο που του αξίζει, με ένα ακόμα πέτσινο πρωτάθλημα στην τροπαιοθήκη των βάζελων. Θα είναι καιρός επιτέλους σε ενδεχόμενο χειρουργείο, οι Αγγελόπουλοι να κάνουν πράξη την απειλή τους από τα προηγούμενα χρόνια και να ξεφτιλίσουν το πράσινο κατεστημένο που θέλει τον Ομπράντοβιτς και τους Γιαννακόπουλους να κοπανιούνται όταν δεν ευνοούνται και στο τέλος να πανηγυρίζουν, τους διαιτητές-υπαλλήλους του Βασιλακόπουλου να σφάζουν με επιτυχία τον Ολυμπιακό, τον Συρίγο, τον Χατζηγεωργίου και τη λοιπή πράσινη παρέα στις μεταδόσεις να εκθειάζουν τον πράσινο διορισμένο πρωταθλητή και τις Goal και Sportday να πανηγυρίζουν για τα στημένα πράσινα τρόπαια, χωρίς ίχνος αξιοπρέπειας για τις σφαγές, άλλωστε την ίδια αντιμετώπιση έχει και στο ποδόσφαιρο η πράσινη τσουκνίδα.

Είναι καιρός να τους αλλάξουμε τις συνήθειες, είτε με το καλό... δηλαδή με νίκη, είτε με το κακό... δηλαδή με αποχώρηση της ομάδας σε περίπτωση απανωτών ανάποδων σφυριγμάτων...

A1 Μπάσκετ 2011-12: Ο Ολυμπιακός εκθρονίζει τους κλέφτες

Τελικοί αιωνίων για 7η συνεχόμενη χρονιά με τον Ολυμπιακό να έχει και πάλι το πλεονέκτημα έδρας. Ο πρωταθλητής Ευρώπης Ολυμπιακός τερμάτισε στην πρώτη θέση στην κανονική περίοδο με ρεκόρ 23-1, έχοντας χάσει μόνο στο ΟΑΚΑ από τον Παναθηναϊκό και έχοντας "σκουπίσει" ΠΑΟΚ και Πανιώνιο στα πλέι οφ. Ο Παναθηναϊκός τερμάτισε δεύτερος με 22-2, έχοντας χάσει στο ΣΕΦ και στην Καβάλα, ενώ στα ημιτελικά έχασε έναν αγώνα από τον Κολοσσό στη Ρόδο. Οι νίκες συνολικά μέχρι τους τελικούς είναι 2-1 υπέρ των πρασίνων, αφού εκτός από το 1-1 στην κανονική περίοδο του πρωταθλήματος είχαμε και την κλοπή του κυπέλλου Ελλάδας από την πράσινη παράγκα με το 71-70 και μέγα χορηγό για ακόμα μία φορά την διαιτησία.

Στον πρώτο τελικό στο ΣΕΦ ο Ολυμπιακός κερδίζει εύκολα τον Παναθηναϊκό 84-78, παίρνοντας προβάδισμα με 1-0 στις νίκες.

Η κλοπή στον δεύτερο αγώνα στο ΟΑΚΑ

Στοιχεία του εγκλήματος

Ημερομηνία: 24/5/2012

Τόπος: ΟΑΚΑ

Εγκληματίες: Τανατζής, Γκόντας, Πηλοΐδης (διαιτητές)

Σκορ: ΠΑΟ-ΟΣΦΠ 81-79

Σε έναν αγώνα θρίλερ ο Ολυμπιακός ξεκίνησε δυνατά και στο μεγαλύτερο διάστημα του πρώτου ημιχρόνου είχε ένα ελαφρύ προβάδισμα, πηγαίνοντας στα αποδυτήρια από την θέση του οδηγού με 41-38. Ίδιο σκηνικό στα πρώτα λεπτά του δευτέρου ημιχρόνου με τον Ολυμπιακό να παίρνει προβάδισμα 45-40 και κάπου εκεί οι ερυθρόλευκοι παθαίνουν καθίζηση. Ο Παναθηναϊκός με επιμέρους σκορ 23-2 παίρνει προβάδισμα 16 πόντων (63-47), για να μειώσει ο Ολυμπιακός στο τέλος της τρίτης περιόδου σε 67-59. Αργά αλλά σταθερά ο Ολυμπιακός κάνει ακόμα μία ανατροπή, ανάλογη με τη μυθική ανατροπή κόντρα στην ΤΣΣΚΑ στον τελικό της Ευρωλίγκας, αλλά αυτή τη φορά το αποτέλεσμα δεν είναι το επιθυμητό, επειδή η ανώτερη δύναμη που ονομάζεται διαιτησία κάνει το καθήκον της και αποτρέπει για πολλοστή φορά ένα πιθανό μπρέικ στο ΟΑΚΑ. Πιστεύω ότι όλοι μας έχουμε βαρεθεί να βλέπουμε και να συζητάμε κάθε χρόνο τα ίδια, αλλά το θράσος της πράσινης παράγκας μεγεθύνεται χρόνο με το χρόνο, ειδικά φέτος που δέχτηκε πλήγμα με την κατάκτηση του ευρωπαϊκού από τον Ολυμπιακό. 

Στο 1.13'' ο αγώνας βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού, αφού ο Ολυμπιακός μειώνει στον πόντο (79-78) με δύο εύστοχες βολές του Χάινς. Ο Ολυμπιακός έχει την ευκαιρία να πάρει το προβάδισμα αλλά ο Σπανούλης αστοχεί σε τρίποντο. Και εδώ αρχίζουν και πάλι τα όργια. Στα 15'' ο Διαμαντίδης σε επαναφορά της μπάλας πατάει την πλάγια γραμμή, αλλά ο διαιτητής Γκόντας κλείνει τα μάτια και δεν δίνει την τελευταία επίθεση του αγώνα στον Ολυμπιακό. Η μπάλα καταλήγει στα χέρια του Καϊμακόγλου, ο οποίος κάνει μπρος-πίσω, άλλη μία παράβαση η οποία δεν δίνεται από τους διαιτητές και η οποία θα έδινε τον τελευταίο λόγο στον Ολυμπιακό. Τελικά μετά τα απανωτά δώρα της διαιτησίας, ο Μπατίστ με κάρφωμα θα γράψει το 81-78 στα 3'' πριν το τέλος. Στη συνέχεια γίνεται φάουλ στον Σπανούλη, ο οποίος ευστοχεί στην πρώτη βολή και αστοχεί στη δεύτερη, με τον Παπαδόπουλο να παίρνει το επιθετικό ριμπάουντ αλλά να χάνει την μπάλα και κάπως έτσι ο Παναθηναϊκός ισοφαρίζει σε 1-1, πάλι με ανάποδα σφυρίγματα, πάλι στο τέλος του αγώνα, πάλι υπέρ των πρασίνων.

Στη συνέντευξη τύπου ο Ίβκοβιτς για ακόμα μία φορά τα είχε δικαιολογημένα με την διαιτησία, ενώ ο Ομπράντοβιτς επειδή δεν μπορεί να κάθεται με σταυρωμένα χέρια και να τον κατηγορούν κάθε χρόνο για κλεμμένες νίκες και κλεμμένα πρωταθλήματα παίζει το δικό του βιολί, όπως κάνει πάντα άλλωστε σε Ελλάδα και Ευρώπη όταν η ομάδα του δεν ευνοείται. Ο Ίβκοβιτς δήλωσε:

«Η διαιτησία δεν ήταν στο επίπεδο αυτού του τελικού. Τα κριτήρια και τα φάουλ ήταν διαφορετικά. Ο Παναθηναϊκός σούταρε 22 βολές στο πρώτο ημίχρονο. Στο δεύτερο ο κ. Τανατζής προειδοποίησε τους παίκτες του Παναθηναϊκού να μην παίζουν με τα χέρια. Στις τελευταίες φάσεις και σε όσα είδα μπροστά μου, στα τρία μέτρα απόσταση, ο Μπατίστ έκανε επιθετικό φάουλ και ο Διαμαντίδης πάτησε γραμμή. Δυστυχώς τα κριτήρια δεν ήταν τα ίδια. Ηταν εναντίον της ομάδας μου. Δείτε το βίντεο και θα καταλάβετε»

Εκτός από αυτά, ιδιαίτερα συγκινητική είναι η στιγμή κατά την οποία ο τηλεοπτικός φακός πιάνει το... τρυφερό τετ-α-τετ Τανατζή και Διαμαντίδη, με τον πράσινο διαιτητή να δικαιολογείται στον πράσινο παίκτη ότι δεν είναι μόνος του στον αγώνα. Μάλλον τον εμπόδιζαν οι άλλοι δύο διαιτητές, αλλιώς θα φρόντιζε να δοθεί πιο εύκολα η νίκη στους πέτσινους πρωταθλητές και κυπελλούχους. Κάλλιο αργά παρά ποτέ, η βοήθεια από τον Γκόντα ήρθε στο κρίσιμο σημείο και η ομάδα-εργοδότης τους πήρε τη νίκη και έμεινε ζωντανή στη μάχη του τίτλου.

Τίποτα όμως δεν ήταν αρκετό ώστε να σταματήσει την φετινή προέλαση του Ολυμπιακού προς την κορυφή και του ελληνικού πρωταθλήματος μετά από 15 χρόνια σφαγών, προβλημάτων και αμφισβήτησης. Το ΣΕΦ έγινε και πάλι απόρθητο, η πράσινη παράγκα δεν κατάφερε να το αλώσει και μετά την Ευρωλίγκα πήγε στον Πειραιά και το τρόπαιο του πρωταθλήματος. Έγινε αυτό που έπρεπε να γίνει εδώ και αρκετά χρόνια, ο Παναθηναϊκός έχασε τα σκήπτρα και στην Ελλάδα, ο Ζοτς έπαψε να θεωρείται ανίκητος με τα δεκανίκια που είχε στην υπηρεσία του τόσα χρόνια, ο Παναθηναϊκός άρχισε να διαλύεται για να ξαναφτιάξει ομάδα από την αρχή, κάτι στο οποίο υποχρέωναν οι διαιτητές τον Ολυμπιακό τα τελευταία χρόνια τουλάχιστον. Το μόνο που κατάφερε η παράγκα την φετινή χρονιά είναι να κλέψει το κύπελλο από τους ερυθρόλευκους και μαζί το triple crown (κατάκτηση Ευρωλίγκας, πρωταθλήματος και κυπέλλου), το οποίο θα ήταν το δεύτερο στην ιστορία του Ολυμπιακού.

Συνοπτικά τα αποτελέσματα των τελικών (με πράσινο η κλοπή στον Ολυμπιακό):

1ος ΣΕΦ     ΟΣΦΠ-ΠΑΟ   84-78      (1-0)

2ος ΟΑΚΑ    ΠΑΟ-ΟΣΦΠ   81-79      (1-1)

3ος ΣΕΦ     ΟΣΦΠ-ΠΑΟ   84-72      (2-1)

4ος ΟΑΚΑ    ΠΑΟ-ΟΣΦΠ   84-74      (2-2)

5ος ΣΕΦ     ΟΣΦΠ-ΠΑΟ   82-76      (3-2) 

Πρωτοσέλιδα

Κανείς δεν περίμενε διαφορετική αντίδραση από τους "αντικειμενικούς". Μία εξ αυτών μόνο αναφέρεται σε "χάσιμο του ελέγχου από τους διαιτητές στο τελευταίο λεπτό που... δεν σφύριζαν". Ποιος δεν πήρε τα σφυρίγματα που δικαιούνταν; Έπαιξε ρόλο αυτό στην διαμόρφωση του αποτελέσματος; Μπορεί να παίξει ρόλο αυτό στον καθορισμό του πρωταθλητή; Σιγά μην σταματούσαν τους πανηγυρισμούς τους για να μας απαντήσουν σε ακόμα μία κλοπή, οι υπερασπιστές του καθαρού αθλητισμού.

Αλητεία και... ο "αντικειμενικός" Καλκαβούρας

Με αφορμή την επίθεση με πέτρες που δέχθηκε το πούλμαν της αποστολής του ΠΑΟ στην πορεία προς το ΣΕΦ για τον πρώτο τελικό του πρωταθλήματος της Α1 μπάσκετ για την περίοδο 2011-12, είχαμε την... χαρά να δούμε άλλη μία μαριονέτα του καταπράσινου Mega να ξεμπροστιάζεται. Αλήτες και ψυχικά άρρωστα άτομα (από αυτούς που υπάρχουν σε κάθε ομάδα) είναι αυτοί που έκαναν την επίθεση βάζοντας σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές, με αποτέλεσμα να αναβληθεί ο πρώτος τελικός και να χαλάσει η γιορτή που είχε στηθεί στο ΣΕΦ για να υποδεχθεί τον Ολυμπιακό ως πρωταθλητή Ευρώπης.

Πέταξε τη μάσκα ο Καλκαβούρας με ψέματα

Στη μετάδοση της είδησης της επίθεσης από το δελτίο του Mega, ο Καλκαβούρας που μεταδίδει τα αθλητικά, φρόντισε να μας υπενθυμίσει την αντιμετώπιση που έχει ο Ολυμπιακός από συγκεκριμένους δημοσιογράφους (μεταξύ των οποίων ανήκει παραδοσιακά και ο ίδιος), κανάλια (μεταξύ των οποίων ανήκει παραδοσιακά και το Mega) και εφημερίδες. Ο "κύριος" αυτός, καθώς διάβαζε την είδηση, συνοφρυωμένος και με πολύ αυστηρό ύφος τόνισε πως η επίθεση αυτή έγινε λίγες μέρες μετά το χειροκρότημα των οπαδών του ΠΑΟ προς τον Ολυμπιακό στο φάιναλ φορ της Κωνσταντινούπολης, για την κατάκτηση του τροπαίου. Με αυτό τον τρόπο ο Καλκαβούρας προφανώς θέλησε να περάσει ένα μήνυμα για την διαφορά... επιπέδου μεταξύ των οπαδών των δύο αιωνίων, αντιπαραθέτοντας από τη μία τους ντζέντλμεν βάζελους που χειροκροτούν τον Ολυμπιακό παρά την πίκρα τους για την δική τους ομάδα, από την άλλη τους αλήτες γαύρους που πετάνε πέτρες στο πούλμαν του αντιπάλου.

Προφανώς ο Καλκαβούρας δεν άκουσε πουθενά ή ξέχασε ότι στο φάιναλ φορ της Κωνσταντινούπολης:

οι... κυριλέ οπαδοί της βαζέλας έστειλαν καμιά δεκαριά οπαδούς του Ολυμπιακού στο νοσοκομείο, μετά από επιθέσεις σε ανυποψίαστους γαύρους στην Αγία Σοφία και σε πούλμαν που μετέφεραν μεμονωμένους ερυθρόλευκους οπαδούς στο Σινάν Ερντέν (μεταξύ των οποίων γυναικόπαιδα), σπάζοντας τζάμια των πούλμαν και κλέβοντας αποσκευές.

Επίσης ξέχασε ότι:

οι... κυριλέ οπαδοί της βαζέλας που πήγαν στην Κωνσταντινούπολη, βρήκαν την ευκαιρία να πλακωθούν με οπαδούς της Γαλατασαράι.

Και τέλος ξέχασε πως:

σε όλη τη διάρκεια του τελικού του Ολυμπιακού με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, όπου ο Ολυμπιακός κυνηγούσε συνεχώς στο σκορ, οι 4.000... κυριλέ οπαδοί των πρασίνων που προφανώς είχαν μείνει στον τελικό για να γελάσουν μετά τον δικό τους αγώνα στο μικρό τελικό με τη Μπαρτσελόνα, έβριζαν και αποδοκίμαζαν συνεχώς τον Ολυμπιακό. Εκτός αν τα συνθήματα του τύπου "ένα μπουρδέλο είσαστε" που ακουγόταν εν χορώ όταν οι ερυθρόλευκοι έχαναν με 19 πόντους, προέρχονταν από τους Ρώσους ή τους Ισπανούς. Αφού λοιπόν οι βάζελοι στις κερκίδες έπαθαν νίλα που δεν θα ξεχάσουν ποτέ, αποχώρησαν μετά το τέλος του αγώνα και στην απονομή έμειναν καμιά... δεκαριά από δαύτους που χειροκρότησαν τον Ολυμπιακό.

Καλκαβούρα μαζέψου

Φυσικά όλα αυτά δεν τα ξέχασε ο Καλκαβούρας ή ο συντάκτης του κειμένου που διάβαζε. Απλά με ψέματα, μετατρέποντας μια χούφτα πράσινων οπαδών που χειροκρότησαν σε μαζική εκδήλωση μεγαλείου από σύσσωμο το πράσινο κομμάτι της εξέδρας, προσπάθησαν να στοχοποιήσουν τους οπαδούς του Ολυμπιακού. Κάθε νοήμων άνθρωπος καταδικάζει τέτοιους είδους γεγονότα, αλλά μεταδίδεις μια είδηση, μείνε εκεί και μη λες ψέματα κάνοντας μάθημα πολιτισμού και πλύση εγκεφάλου, διαχωρίζοντας τους μεν από τους δε. Οι αλήτες οπαδοί του Ολυμπιακού δεν είναι περισσότερο αλήτες από του ΠΑΟ, όπως και οι σοβαροί και κυριλέ οπαδοί του Ολυμπιακού δεν είναι λιγότερο σοβαροί και κυριλέ από τους αντίστοιχους του ΠΑΟ. Οι βάζελοι φρόντισαν να δείξουν με τη συνολική παρουσία τους στην Πόλη τι είδους αληταριό έστειλαν για ακόμα μία φορά οι Γιαννακόπουλοι στο φάιναλ φορ. Αυτούς που βάζουν και στο ΟΑΚΑ, ώστε να μπαίνουν στον παρκέ και να χτυπάνε τους παίκτες του Ολυμπιακού, να τους πετυχαίνουν με αεροβόλα, να τους πετάνε κέρματα και μπουκάλια κτλ.

Αλλά οι Καλκαβούρες και οι λοιπές πατσαβούρες της α(θ)λητικής δημοσιογραφίας, δεν παίρνουν ύφος μέγαιρας για να κάνουν ντα τα χαϊδεμένα αλητάκια του ΠΑΟ. Σας σιχαθήκαμε!

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - Πρωταθλητής Ευρώπης 2012... δικαίωση, θαυμασμός, υπερηφάνια

Ακόμα δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει όλοι, αλλά ναι ο Ολυμπιακός είναι πρωταθλητής Ευρώπης 2012 στο μπάσκετ. Πόσοι από εμάς δεν δακρύσαμε και δεν νιώσαμε ρίγη για αυτό τον άθλο.

Δικαίωση

Η κατάκτηση του τίτλου σε αυτή τη χρονική στιγμή, σε αυτή τη συγκυρία και με τον τρόπο που ήρθε είναι η μεγαλύτερη φαντασίωση που θα μπορούσε να σκεφθεί οποιοσδήποτε οπαδός του Ολυμπιακού. Ήρθε σε μία χρονιά η οποία ξεκίνησε με απαισιοδοξία και με έντονα σημάδια διάλυσης, από τη δραματική μείωση του μπάτζετ, λόγω οικονομικής κρίσης και απόφασης ότι δεν αξίζει να επενδύεις τεράστια ποσά όταν δεν σε αφήνουν οι εγχώριες μαρμότες να πάρεις τα τρόπαια που άξιζες. Ηρθε σε μία χρονική στιγμή που κάποιοι μετέτρεψαν την Ελλάδα σε παράδειγμα προς αποφυγή, σε δακτυλοδεικτούμενη χώρα και επέτρεψαν σε ξένους να θεωρούν τους Έλληνες ανάξιους για οτιδήποτε. Ήρθε με έναν τρόπο που ούτε ο πιο τρελός νους δεν μπορούσε να το φανταστεί. Μία ομάδα που δεν υπολόγιζε κανείς σοβαρά ούτε για πρόκριση από την πρώτη φάση της φετινής Ευρωλίγκας.

Αυτή η κατάκτηση του τίτλου ήρθε για να αποδείξει κυρίως ότι ο Ολυμπιακός ήταν και παραμένει μεγάλο όνομα στην Ευρώπη. Οι Αγγελόπουλοι και η ομάδα δέχτηκαν απίστευτο πόλεμο τα τελευταία χρόνια εντός των συνόρων. Πόλεμο από τα ΜΜΕ και από ερυθρόλευκους φιλάθλους για λάθος επιλογές. Αλλά κυρίως, πόλεμο από την πράσινη παράγκα και την σαπίλα που την περιτριγυρίζει. Αυτή η παράγκα που φρόντισε να καταστρέψει το εγχώριο μπάσκετ σε συλλογικό επίπεδο, να οδηγήσει ιστορικές ομάδες σε παρακμή, αυτές που δόξασαν στο παρελθόν την Ελλάδα στο ευρωπαϊκό στερέωμα, με σκοπό να υπάρχει μία ομάδα η οποία θα κατακτά τους τίτλους, μία ομάδα η οποία θα ακούγεται στην Ευρώπη, μία ομάδα η οποία θα συνδεθεί με το ελληνικό μπάσκετ.

Φυσικά τον μεγαλύτερο πόλεμο τον δέχθηκε ο Ολυμπιακός, η μοναδική ομάδα που καλώς ή κακώς μπορούσε να χτυπήσει το πράσινο κατεστημένο. Γι' αυτό ακριβώς και αυτος ο τίτλος παίρνει άλλες διαστάσεις. Κλοπή πρωταθλημάτων επί μία πενταετία από τους διαιτητές-υπαλλήλους των Γιαννακόπουλων, κλοπή ακόμα και του κυπέλλου Ελλάδος 2012, ένα τρόπαιο που τα δύο προηγούμενα χρόνια υποτιμούσαν οι πράσινοι, επειδή ακριβώς το έχαναν από τον Ολυμπιακό. Κλοπές οι οποίες δεν επέτρεψαν ούτε για μια χρονιά στον Ολυμπιακό να βρεθεί στην κορυφή της Ελλάδας, ώστε να διαιωνίζεται η εναλλαγή παικτών και προπονητών, να συνεχίζεται η δυσπιστία και η φαγωμάρα στις τάξεις της ομάδας και των οπαδών, για να μπορεί απερίσπαστη η πράσινη λαίλαπα να κρατάει έναν σταθερό κορμό, μια χημεία που στο μπάσκετ είναι δύσκολο να χτιστεί από την αρχή, έναν πετυχημένο συνδυασμό που έφερνε κούπες με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.

Άλλωστε όταν το κόμπλεξ σε όλα τα υπόλοιπα μαθήματα χτυπήσει... πράσινο, είναι λογικό να θέλεις στο μπάσκετ να υπάρχεις μόνο εσύ, να συγκεντρώνεις τα φώτα μόνο εσύ και να θες να μετατρέψεις τον αιώνιο αντίπαλο σε φτωχό συγγενή. Ήθελαν να γίνουν κάτι σαν τη Μακάμπι Τελ Αβίβ στο Ισραήλ, η οποία παίζει χωρίς αντίπαλο και το προσπαθούν με κάθε τρόπο. Προσπάθησαν μαζί με την μασονία των μπασκετικών δημοσιογράφων να θάψουν την οποιαδήποτε ιστορία του Ολυμπιακού. Να του κολλήσουν την ταμπέλα του αιώνιου δεύτερου, να τον χλευάσουν όταν έφτασε να κυμαίνεται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, να διαλύσουν το μπασκετικό κοινό του. Ο Ολυμπιακός ποτέ δεν έπαψε να αποτελεί μία ιστορική ομάδα για την Ευρωλίγκα, μία ομάδα με βαριά φανέλα, την οποία απέκτησε με την 20χρονη συνεχή παρουσία της ανάμεσα στους μεγάλους του ευρωπαϊκού μπάσκετ, με τα 7 φάιναλ φορ, τους 5 τελικούς και τους δύο τίτλους μέχρι και το 2012. Και το γεγονός ότι τους έκλεψε μετά από χρόνια την δόξα στην Ευρώπη στο μοναδικό άθλημα που κάνουν κουμάντο, τους πόνεσε πολύ. Ειδικά κάτι θλιβερά τρωκτικά τύπου Θανάση, που όπως έκανε κι άλλες φορές στο παρελθόν σχεδόν ευχήθηκε να μην περάσει στο φάιναλ φορ ο Ολυμπιακός, δείχνοντας για ακόμα μία φορά τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου που δεν μπορεί ούτε για τα μάτια του κόσμου να δείξει ότι έχει το ελάχιστο ήθος που απαιτείται για να ευχηθείς σε μια ελληνική ομάδα να διακριθεί μαζί με την δική σου ή τουλάχιστον να μην πεις τίποτα.

Ο Ολυμπιακός ήταν ένας από τους μεγάλους του ευρωπαϊκού μπάσκετ, πάντα ήταν ο υπολογίσιμος και ιστορικός αντίπαλος για όλες τις ομάδες που βρίσκονταν μπροστά του στην Ευρωλίγκα. Αλλά εδώ στην Ελλάδα η πλύση εγκεφάλου συνεχιζόταν, πως το ελληνικό μπάσκετ έχει χρώμα πράσινο, πως μία είναι η ομάδα που μπορούσε να εκπροσωπήσει την Ελλάδα επάξια. Που και που υπήρχαν νοσταλγικές αναφορές στον "αυτοκράτορα" Άρη, στην "βασίλισσα" ΑΕΚ, στον πάλαι ποτέ κραταιό ΠΑΟΚ. Λύπη και θρήνος για τον υποβιβασμό της ΑΕΚ, για την παρακμή του Άρη και του ΠΑΟΚ, για τον μαρασμό του Ηρακλή, του Πανελληνίου και του Αμαρουσίου. Όλες ομάδες ιστορικές, ειδικά οι τρεις πρώτες με όνομα, λαό και ιστορία. Αλλά ο Ολυμπιακός που ήταν μέσα σε όλους αυτούς;

Κανένας μπασκετικός δημοσιογράφος δεν έδειξε την παραμικρή συμπόνοια όταν ο Ολυμπιακός βρέθηκε στην 8η θέση του πρωταθλήματος, ούτε για τις απανωτές σφαγές στους τελικούς. Και κυρίως συνέβαλλαν και αυτοί στην διάλυση του μπασκετικού κοινού του Ολυμπιακού, αυτό που χτίστηκε την δεκαετία του '90, τότε που το ΣΕΦ γέμιζε άσχετα με το όνομα του αντιπάλου. Τότε που το μπάσκετ ήταν ακόμα το εθνικό μας άθλημα, κάτι που ξεκίνησε από την δεκατία του '80, με το γιγάντωμα της Εθνικής και τον ιστορικό Άρη. Τότε που ο κόσμος πήγαινε στο γήπεδο και ο ανταγωνισμός στο ελληνικό πρωτάθλημα ήταν τεράστιος, γι' αυτό άλλωστε ήταν το κορυφαίο πρωτάθλημα της Ευρώπης.

Αντ' αυτού όλοι μαζί έφτιαξαν από τα μέσα στης δεκαετίας του 2000 ένα πρωτάθλημα απαξιωμένο, χωρίς την απαραίτητη δυναμική της ΑΕΚ, του Άρη και του ΠΑΟΚ, επειδή απλά δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν. Ένα πρωτάθλημα που δεν συγκινεί κανέναν, με αγώνες που παίζονται σε άδεια γήπεδα και με τη ναυαρχίδα του ελληνικού αθλητισμού να μετατρέπεται σε ένα άθλημα που δεν το συζητάει κανείς. Όταν ο Ολυμπιακός μετά την δική του παρακμή έγινε και πάλι ο αντίπαλος που μπορούσε να γκρεμίσει το πράσινο κατασκεύασμα, δεν τον άφησαν. Γιατί έπρεπε το μπάσκετ να απασχολεί τους Έλληνες ως λαό μόνο σε κάποια επιτυχία της Εθνικής, ως διάλειμμα σε ένα πάρτι που αφορούσε μόνο τους πράσινους οπαδούς. Για όλους αυτούς τους λόγους, η ιστορία χρωστούσε στον Ολυμπιακό αυτό το τρόπαιο, για όλα όσα του έκλεψαν τόσα χρόνια, για την προσπάθεια κάποιων να τον μετατρέψουν σε ομάδα της σειράς.

Υπερηφάνια

Αυτό το τρόπαιο άξιζε και στους Αγγελόπουλους, για το ήθος που αντιπαρέβαλαν απέναντι στην αλαζονία, το θράσος και την αθυροστομία των Γιαννακόπουλων. Για τα υπέρογκα ποσά που ξόδεψαν για να φέρουν τον Ολυμπιακό στην κορυφή της Ελλάδας, κάτι που θα αποτελούσε εφαλτήριο για την επιστροφή στον ευρωπαϊκό θρόνο. Αντ' αυτού όχι μόνο φρόντισαν κάποιοι να τους γκρεμίσουν οτιδήποτε προσπάθησαν να χτίσουν, αλλά τους κατηγόρησαν όταν σκέφτηκαν να φύγουν από τον Ολυμπιακό και το μπάσκετ γενικότερα. Η μοίρα λοιπόν τους επιφύλασσε το μεγαλύτερο δώρο όταν ήταν με το ένα πόδι έξω από τον Ολυμπιακό, όταν αποφάσισαν να μην σπαταλήσουν άλλο χρήμα για κάτι το οποίο δεν πρόκειται να τους αφήσουν να χαρούν. Με χαμηλό μπάτζετ, με παίκτες άπειρους, χωρίς μεγάλα ονόματα πλην του Σπανούλη και με τρόπο μυθικό.

Στην πρώτη φάση της Ευρωλίγκας, ο Ολυμπιακός κληρώθηκε με ομάδες οι οποίες ναι μεν ήταν δυνατές, αλλά έλειπε η ομάδα φόβητρο. Αντίπαλοι η πάμπλουτη Φενερμπαχτσέ και χτισμένη για το φάιναλ φορ στην έδρα της, η ιστορική και ισχυρή Κάχα Λαμποράλ (άλλοτε Ταού), η πάλαι ποτέ κραταιά Καντού και τα αουτσάιντερ Μπιλμπάο και Νανσί. Αυτό που έλεγα τότε ήταν ότι ο Ολυμπιακός είχε τον καλύτερο όμιλο, όλες οι ομάδες ικανές για το καλύτερο και το χειρότερο, πάνω κάτω στα ίδια επίπεδα, καμία εμφανώς πιο αδύναμη και καμία αδιάφορη, όλα τα παιχνίδια ανοιχτά από το πρώτο μέχρι το τελευταίο. Έτσι και αποδείχτηκε, αφού όλες πάλευαν για όλα μέχρι το τέλος, με τον Ολυμπιακό να μένει αήττητος στο ΣΕΦ και με χρήσιμα μαθήματα για ένα άπειρο σύνολο από βαριές ήττες, αλλά και ήττες στον πόντο εκτός έδρας. Δεύτερος στην ισοβαθμία με την Φενέρ που πήρε την πρώτη θέση λόγω διαφοράς πόντων στα μεταξύ τους παιχνίδια.

Στο  Top-16 η μοίρα του έφερε στον δρόμο του το μέγα φαβορί της διοργάνωσης, την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, μαζί με τις φιλόδοξες Εφές και Γαλατασαράι που λοξοκοιτούσαν προς το φάιναλ φορ της πόλης τους. Τα πρώτα θετικά σημάδια φάνηκαν όταν ο Ολυμπιακός κόντραρε μέχρι το τέλος την ΤΣΣΚΑ, η οποία ήρθε στο ΣΕΦ ως αήττητη και με την εύνοια της διαιτησίας για να σπάσει τελικά το αήττητο του Ολυμπιακού στο Φάληρο. Οι Τούρκοι λύγισαν στο ΣΕΦ, η Γαλατά νίκησε στον πόντο και μετά από παράταση στην Κωνσταντινούπολη, ενώ ο Ολυμπιακός θυμήθηκε κάτι από το παρελθόν του, κερδίζοντας την Εφές στην έδρα της. Μέσα σε όλα αυτά ήρθε και η συντριβή στη Μόσχα, για να προσγειώσει και να προβληματίσει τους "μπέμπηδες" του Ίβκοβιτς, οι οποίοι προκρίθηκαν ως δεύτεροι, πίσω από το φαβορί και αφήνοντας τις δύο τούρκικες εκτός συνέχειας ανατρέποντας τα προγνωστικά.

Στους προημιτελικούς συναντά μια παλιά γνώριμη, την Σιένα. Η ομάδα που μόλις πέρυσι στην ίδια φάση και πέρα από κάθε λογική μετά την συντριβή της με το 89-41 στο ΣΕΦ, έσπασε το πλεονέκτημα έδρας του Ολυμπιακού και πήρε την πρόκριση για το φάιναλ φορ απέναντι σε ένα εκ των φαβορί της διοργάνωσης. Ευκαιρία για εκδίκηση ή ο εφιάλτης ξαναγυρνά. Μάλιστα αυτή τη φορά η Σιένα είναι το φαβορί, έχοντας κατακτήσει την πρώτη θέση στον όμιλό της στο Top-16 απέναντι στις Μπιλμπάο, Ρεάλ Μαδρίτης και Μάλαγα, αλλά και με όπλο της το πλεονέκτημα έδρας, μια πανίσχυρη έδρα στην οποία λύγισε ακόμα και το έταιρο φαβορί της διοργάνωσης, η Μπαρτσελόνα. Ο Ολυμπιακός, βγαλμένος από τα καλύτερα όνειρα των οπαδών του, ανατρέπει κάθε προγνωστικό και την εις βάρος του διαφορά για να πάρει την πρώτη νίκη του στην Σιένα. Χάνει στον δεύτερο αγώνα και πάλι στην Ιταλία με ένα πόντο διαφορά και πολλοί πιστεύουν ότι χάθηκε η μεγάλη ευκαιρία, αφού θεωρούν ότι η Σιένα μπορεί να πάρει έστω μία νίκη στο ΣΕΦ, για να φέρει την σειρά σε πέμπτο παιχνίδι στην έδρα της. Ο Ολυμπιακός όμως αφού διασύρει την Σιένα στο πρώτο παιχνίδι στο Φάληρο, θα βάλει ταφόπλακα στις ελπίδες των Ιταλών στο δεύτερο, πραγματοποιώντας έναν ακόμα άθλο και παίρνοντας το εισιτήριο για την Πόλη.

Στο φάιναλ φορ της Κωνσταντινούπολης, ο Ολυμπιακός είναι το απόλυτο αουτσάιντερ, απέναντι στα απόλυτα φοβορί ΤΣΣΚΑ και Μπαρτσελόνα, αλλά και τον πρωταθλητή Ευρώπης ΠΑΟ. Στον ημιτελικό οι περισσότεροι πιστεύουμε ότι το θαύμα θα τελειώσει. Όμως ο Ολυμπιακός θα μας διαψεύσει, αφού παρουσιάζεται ακόμα πιο ισχυρός και παίρνει από την αρχή τον έλεγχο του αγώνα απέναντι στην ανίκητη Μπαρτσελόνα, την ομάδα που πήγε στο φάιναλ φορ με το απίστευτο ρεκόρ 18-1. Η μοναδική ομάδα που είχε καταφέρει να νικήσει την Μπάρτσα ήταν η Σιένα, η ομάδα την οποία απέκλεισε ο Ολυμπιακός. Οι ερυθρόλευκοι δεν τα έχασαν ούτε απέναντι στα τεράστια ονόματα της Μπαρτσελόνα, ούτε απέναντι στην λάμψη της ομάδας που φτιάχτηκε για την κατάκτηση του τροπαίου, ούτε απέναντι στην προκλητική διαιτησία που προσπαθούσε να βάλει την Μπαρτσελόνα σε θέση αρχηγού. Απίστευτη νίκη και εκδίκηση για τον χαμένο τελικό του 2010, με τον Ολυμπιακό να γίνεται η δεύτερη μόλις ομάδα που κερδίζει φέτος τους φαντεζί μπλαουγκράνα.

Ο Ολυμπιακός ίσως "ξενέρωσε" πολλούς από τους μπασκετικούς φιλάθλους ανά την Ευρώπη, που περίμεναν από την αρχή της χρονιάς έναν τελικό ΤΣΣΚΑ-Μπαρτσελόνα, τις δύο ομάδες με τα μεγαλύτερα μπάτζετ και τους σούπερ σταρ, τα δύο απόλυτα φαβορί για το τρόπαιο. Και πάλι κάποιοι ερυθρόλευκοι ελπίζουν τουλάχιστον σε μια αξιοπρεπή εμφάνιση και σε έναν ανταγωνιστικό τελικό, απέναντι στην ΤΣΣΚΑ που είχε ρεκόρ 19-2, έχοντας κερδίσει τρεις φορές τον ΠΑΟ και δύο τον Ολυμπιακό μέχρι εκείνη τη στιγμή. Κακό θέαμα στο πρώτο δεκάλεπτο, η ΤΣΣΚΑ αρχίζει και ξεφεύγει στο σκορ από το δεύτερο δεκάλεπτο φτάνοντας την διαφορά στους 19 πόντους στο 28' (53-34). Κάπου εκεί αρχίζει το θαύμα, ένας Ολυμπιακός γεμάτος αυταπάρνηση, θάρρος, θράσος και ενέργεια, αρχίζει και μειώνει συνεχώς το σκορ, με τους Ρώσους να μην μπορούν να τον σταματήσουν. Σε κάποια σημεία επιστρατεύονται και οι διαιτητές, όπως για παράδειγμα στο σημείο που ο Ολυμπιακός πλησιάζει για πρώτη φορά στους τρεις πόντους (55-52), όταν αντί ένας εκ των διαιτητών να σφυρίξει βήματα εις βάρος του Κρίστιτς και να σταματήσει την επίθεση της ΤΣΣΚΑ, δίνεται φάουλ υπέρ του και με δύο εύστοχες βολές δίνει ανάσα στους Ρώσους γράφοντας το 57-52 στα 3.45'' πριν το τέλος, μια φάση που θα μπορούσε να τινάξει τον αγώνα στον αέρα από άποψη ψυχολογίας και ροής, αλλά δεν ήταν η μόνη ύποπτη φάση. Ο Ολυμπιακός όμως συνεχίζει το come back, φτάνοντας στο σημείο να βρίσκεται έναν πόντο πίσω έχοντας την τελευταία επίθεση στα 10'' που απομένουν. Ένα χρονικό διάστημα που έμοιαζε αιωνιότητα, μέχρι ο Πρίντεζης να πετύχει το νικητήριο καλάθι στα 0.7'' και ο Ολυμπιακός να πετύχει τη μεγαλύτερη ανατροπή, τη μεγαλύτερη έκπληξη, το μεγαλύτερο θαύμα στην ιστορία της Ευρωλίγκας.

Πράσινη αλητεία και στην Πόλη

Μαύρη παρένθεση στην μαγική εμπειρία του φάιναλ φορ φυσικά αποτελεί τι άλλο, η πράσινη αλητεία, αυτή που περιοδεύει εντός συνόρων και δημιουργεί επεισόδια όπου πηγαίνει, χρησιμοποιώντας μετά το άλλοθι των δήθεν αναρχικών, των δήθεν αγανακτισμένων πολιτών που είναι της μόδας και των δήθεν προβοκατόρων, που δεν έχουν τίποτα άλλο να κάνουν από το να πηγαίνουν στους αγώνες του ΠΑΟ εντός ή εκτός έδρας και να κάνουν αίσχη. Φυσικά δεν αναφέρομαι στον απλό φίλαθλο κόσμο των πρασίνων που βρέθηκε στην Πόλη, αλλά στις ορδές βαρβάρων που επιστράτευσαν οι Γιαννακόπουλοι για να νιώσει όλη η Ευρώπη τι σημαίνει... πράσινο μεγαλείο.

Θα ήταν αστείο να υποστηρίξει κανείς ότι οι οργανωμένοι του Ολυμπιακού, όπως και των άλλων ομάδων είναι τα καλά παιδιά, αλλά στην Πόλη οι πράσινοι έδωσαν ρεσιτάλ. Τι έκαναν;

• Καμιά 500αριά από αυτούς αποφάσισαν να κάνουν επίθεση σε δέκα οπαδούς του Ολυμπιακού που έβγαιναν από την Αγία Σοφία, στέλνοντας έναν ερυθρόλευκο στο νοσοκομείο, με τα νοσήλεια να τα αναλαμβάνει η ΚΑΕ Ολυμπιακός, και αναγκάζοντας την τουρκική αστυνομία να εγκλωβίσει για αρκετή ώρα τους υπόλοιπους ερυθρόλευκους αλλά και τουρίστες μέσα στην Αγία Σοφία για να αποφευχθούν τα χειρότερα.

• Επιτέθηκαν με ότι βρήκαν μπροστά τους σε τρία πούλμαν που έφταναν στο γήπεδο, μεταφέροντας οπαδούς του Ολυμπιακού ενόψει του τελικού. Χαρακτηριστικό είναι ότι τα συγκεκριμένα πούλμαν δεν μετέφεραν οργανωμένους, αλλά μεμονωμένους ερυθρόλευκους φιλάθλους μεταξύ των οποίων πολλές γυναίκες και παιδιά. Σπασμένα τζάμια και κλοπή αποσκευών ολοκλήρωσαν το σκηνικό του "πράσινου θριάμβου". Εννέα ερυθρόλευκοι ταυματίστηκαν και μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο με έξοδα και πάλι της ΚΑΕ, ένας εκ των οποίων χρειάστηκε να νοσηλευτεί, ενώ υπήρξαν και άλλοι ελαφροί τραυματισμοί. Έγιναν τρεις προσαγωγές πρασίνων, ενώ οι υπόλοιποι ενεπλάκησαν στη συνέχεια εντός του γηπέδου με την αστυνομία, όπως μεταφέρει ένα από τα σχετικά ρεπορτάζ (εδώ).

• Οι πράσινοι οργανωμένοι φρόντισαν να πλακωθούν και με οπαδούς της Γαλατασαράι, την ώρα που αυτοί μεταφέρονταν στο γήπεδο για το ποδοσφαιρικό ντέρμπι με την Φενερμπαχτσέ, κάτι που έγινε πρώτο θέμα στα τουρκικά δίκτυα, κάνοντας... υπερήφανους τους απανταχού χούλιγκανς των πρασίνων (εδώ).

Φυσικά στους τίτλους των περισσότερων ελληνικών μέσων οι επιθέσεις αυτές παρουσιάστηκαν ως συμπλοκές μεταξύ των οπαδών των δύο αιωνίων, αλλά τα ρεπορτάζ τόσο τα δικά τους, όσο και των τούρκικων και άλλων ευρωπαϊκών μέσων που βρίσκονταν εκεί μετέφεραν επακριβώς το κλίμα τρομοκρατίας που δημιούργησαν οι πράσινοι στην Πόλη τις ημέρες του φάιναλ φορ.

Μέσα σε όλα, αυτό που έκανε επίσης εντύπωση ήταν η παρουσία των οπαδών του ΠΑΟ στον τελικό. Δυστυχώς δεν μπορούμε να αποφύγουμε τα γαλλικά μεταξύ των οπαδών των αιωνίων στα φάιναλ φορ, αυτά που ακούγονται και στα εγχώρια ντέρμπι και δημιουργούν αυτή την... καταπληκτική ατμόσφαιρα. Στον τελικό όμως, ιδιαίτερα όταν ο Ολυμπιακός άρχισε να μένει πίσω στο σκορ, το μόνο που ακουγόταν στο γήπεδο ήταν τα χυδαία συνθήματα εναντίον του Ολυμπιακού, των οπαδών του και του Μαρινάκη που βρισκόταν στο γήπεδο. Δεν μπορεί κανείς να απαγορέψει στους πράσινους να παρακολουθήσουν τον τελικό και είναι δικαίωμά τους να υποστηρίζουν τον οποιονδήποτε αντίπαλο του Ολυμπιακού, άλλωστε αυτό είναι κάτι το οποίο έχουν συνηθίσει από την δεκαετία του '90 και τα δύο φάιναλ φορ σε Τελ Αβίβ και Σαραγόσα. Αλλά το να ακούς εμετικά συνθήματα στη μεγαλύτερη διάρκεια του τελικού, ξεφεύγει από τα όρια του πειράγματος. Το 2009 άλλωστε, όταν πάλι οι αιώνιοι πήγαν μαζί στο φάιναλ φορ και ζήσαμε το πρωτόγνωρο φαινόμενο να κερδίζει ο ΠΑΟ τον Ολυμπιακό και να πηγαίνει αυτός στον τελικό, οι ερυθρόλευκοι οπαδοί - όσοι έμειναν και δεν γύρισαν στην Ελλάδα - στον τελικό δεν έδειξαν τέτοια χυδαία συμπεριφορά, άσχετα αν ήθελαν και εκείνοι ήττα των πρασίνων. Αφιερωμένη λοιπόν η κούπα σε όσους πράσινους έβριζαν στον τελικό περιμένοντας να πανηγυρίσουν έναν διασυρμό του Ολυμπιακού, αλλά κατάπιαν την γλώσσα τους όταν το παιχνίδι άρχισε να γυρίζει, για να αδειάσουν σε χρόνο ρεκόρ την κερκίδα τους όταν το τελευταίο σουτ έδωσε τη νίκη στον Ολυμπιακό. Είναι σίγουρα μία εμπειρία που θα τους μείνει αξέχαστη. Αφιερωμένη η κούπα και στους λίγους πράσινους που έμειναν και στην στέψη και χειροκρότησαν τον άθλο του Ολυμπιακού, γεγονός αν μη τι άλλο συγκινητικό.

Θαυμασμός

Τα σχόλια του ξένου τύπου, εφημερίδων και ειδησεογραφικών πρακτορείων, ήταν διθυραμβικά και έκαναν λόγο για έναν ανεπανάληπτο θρίαμβο της ομάδας του Πειραιά, στον συγκλονιστικότερο τελικό και τη μεγαλύτερη ανατροπή στην ιστορία της Ευρωλίγκας. Ειδικότερα:

www.euroleague.net (επίσημο σάιτ της Ευρωλίγκας): «Ο Ολυμπιακός είναι ο νέος πρωταθλητής! Σε ένα παιχνίδι που θα μείνει στην ιστορία, ο Ολυμπιακός επέστρεψε από το -19 με το οποίο έχανε για να "ζαλίσει" την ΤΣΣΚΑ με 62-61. Ο Γιώργος Πρίντεζης πέτυχε το νικητήριο καλάθι στα 0.7 δευτερόλεπτα».

www.acb.com (επίσημο σάιτ της ισπανικής λίγκας): «Ο Ολυμπιακός εξέπληξε την Ευρώπη με μια ιστορική ανατροπή. Απίστευτο! Ο Ολυμπιακός έχανε με 19 πόντους στο 28^ο λεπτό του αγώνα εναντίον της ΤΣΣΚΑ, η οποία “άγγιζε” ήδη τον τίτλο. Αλλά τότε ήρθε το θράσος των Παπανικολάου, Σπανούλη (MVP), ενώ την ηρωική προσπάθεια σφράγισε ένα καλάθι του Πρίντεζη με 0,7 δευτερόλεπτα πριν το τέλος. Ολυμπιακός, ένας πρωταθλητής που θα μείνει στην ιστορία».

www.eurobasket.com: «Σε ένα συναρπαστικό παιχνίδι όπου η ΤΣΣΚΑ Μόσχας των ισχυρών παραγόντων και με τον τεράστιο προϋπολογισμό, προηγήθηκε με 19 πόντους διαφορά, ωστόσο τα νέα ταλέντα του Ολυμπιακού και ο προπονητής Ίβκοβιτς έκαναν το θαύμα τους! Ο Ολυμπιακός νίκησε την ΤΣΣΚΑ Μόσχας με 61-62 και αντικαθιστά την ομάδα του Παναθηναϊκού στην κορυφή του Ευρωπαϊκού μπάσκετ! Οι Έλληνες είναι εδώ! Οι Έλληνες εναντίον όλων».

Marca (ισπανική εφημερίδα): «Ο Πρίντεζης έκανε το θαύμα και… “σέρβιρε” την κούπα στον Ολυμπιακό».

Mundo Deportivo (καταλανική εφημερίδα): «Ο Ολυμπιακός κέρδισε το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα επί της ΤΣΣΚΑ, μετά από μια ιστορική επιστροφή. Ο Ολυμπιακός Πειραιώς ολοκλήρωσε μια τεράστια έκπληξη και στέφθηκε πρωταθλητής Ευρωλίγκας στον τελικό νικώντας την ΤΣΣΚΑ Μόσχας 61-62. Οι Έλληνες συσπειρώθηκαν στα τελευταία 12 λεπτά, όταν βρέθηκαν να χάνουν με 19 πόντους και πέτυχαν την μεγάλη ανατροπή».

Hurriyet (τουρκική εφημερίδα): «Έγραψε ιστορία στην Κωνσταντινούπολη ο Ολυμπιακός. Πρωταθλητές Ευρώπης οι Ελληνες».

www.gazzetta.it (το σάιτ της κορυφαίας ιταλικής εφημερίδας): «Πρωταθλητής Ευρώπης ο Ολυμπιακός, χλεύασε την ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Ένα καλάθι του Πρίντεζη στα 0.7'', χάρισε τον τίτλο στον ελληνικό σύλλογο που κέρδισε τους Ρώσους 62-61 οι οποίοι σπατάλησαν διαφορά 13 πόντων στο τελευταίο δεκάλεπτο».

ANSA (ιταλικό πρακτορείο ειδήσεων): «Ο Ολυμπιακός κατέκτησε την Ευρωλίγκα, νικώντας με 62-61 την ΤΣΣΚΑ που ήταν συνεχώς σε θέση οδηγού».

Corriere dello sport (ιταλική εφημερίδα): «Με υπογραφή Πρίντεζη η έκπληξη του Ολυμπιακού». 

Zurnal (σερβική εφημερίδα): «Ντούντα και Κέσελ στην κορυφή της Ευρώπης με τον Ολυμπιακό. Μεγάλη εμφάνιση των Ελλήνων, έκαναν σπάνια ανατροπή και πήραν το τρόπαιο».

Sport-express (ρωσική εφημερίδα): «Η ομάδα της Μόσχας έχασε τον τελικό!!! Ο Ολυμπιακός έκανε μεγάλη ανατροπή και αναδείχθηκε πρωταθλητής Ευρώπης».

Εurosport: «Ο Ολυμπιακός έκανε το όνειρο πραγματικότητα. Μεγάλη έκπληξη, οι Έλληνες κέρδισαν το μεγάλο φαβορί και πήραν το τρόπαιο».

L' Equipe (η μεγαλύτερη αθλητική εφημερίδα της Ευρώπης από την Γαλλία): «Ο Ολυμπιακός πήρε τον δεύτερο τίτλο του από το φαβορί, ΤΣΣΚΑ».

www.lrytas.lt (λιθουανική ιστοσελίδα): «Συγχαρητήρια από τον Καζλάουσκας στο νέο πρωταθλητή Ευρώπης».

www.sportske.net (σερβική αθλητική ιστοσελίδα): «Τι ματς, ανατροπή θαύμα από τον Ολυμπιακό και η ΤΣΣΚΑ έχασε τον τίτλο. Απίστευτη εξέλιξη, ο Ολυμπιακός έκανε μεγάλο παιχνίδι και είναι πρωταθλητής Ευρώπης».

Le figaro (γαλλική εφημερίδα): «Απίστευτος Ολυμπιακός, γύρισε από το -13 και στο τελευταίο δευτερόλεπτο ο Πρίντεζης πέτυχε το καλάθι που του χάρισε το στέμμα της πρωταθλήτριας Ευρώπης».

Όσον αφορά στο πως μετέδωσαν τα ξένα μέσα την πρόκριση του Ολυμπιακού επί της Μπαρτσελόνα:

Marca (ισπανική εφημερίδα): «Ο Σπανούλης έβαλε ταφόπλακα στην Μπαρτσελόνα. Ο θάνατος παρουσιάστηκε στο Σινάν Ερντέμ. Οι παίκτες του Τσάβι Πασκουάλ δεν κατάφεραν να πετύχουν το όνειρο της πρόκρισης στον μεγάλο τελικό της Κυριακής».

Mundo Deportivo (καταλανική εφημερίδα): «Η Μπαρτσελόνα απέτυχε στον ημιτελικό της Ευρωλίγκα. Εχασε από τον Ολυμπιακό 68-64 σε ένα παιχνίδι το οποίο σχεδόν συνέχεια οι Ελληνες υπερείχαν».

Sport (ισπανική εφημερίδα): «Δυνατό χτύπημα για την Μπάρτσα. Κόντρα στην πιθανότητες, έμεινε εκτός τελικού από τον Ολυμπιακό».

El Pais (ισπανική εφημερίδα): «Ο Σπανούλης έφαγε την Μπάρτσα. Η Μπάρτσα παραδόθηκε στην αποφασιστικότητα του Ολυμπιακού και έμεινε εκτός τελικού».

www.acb.com (επίσημο σάιτ της ισπανικής λίγκας): «Ελληνικό δράμα για την Μπαρτσελόνα. Ο Ολυμπιακός έκλεισε την πόρτα του τελικού στην Μπαρτσελόνα. Το κακό ξεκίνημα στοίχησε στην Μπαρτσελόνα, η οποία βρισκόταν συνεχώς στο κυνήγι. Δήμιος των “μπλαουγκράνα” ο Σπανούλης με 21π.».

www.euroleague.net (επίσημο σάιτ της Ευρωλίγκας): «Το μαγικό ταξίδι συνεχίζεται για τον Ολυμπιακό. Με έναν λαμπρό Βασίλη Σπανούλη, κέρδισε την Μπαρτσελόνα με 66-64 και προκρίθηκε στον τελικό της Κυριακής».

Δεν υπάρχει καμία υπερβολή όταν λέμε ότι όλοι υποκλίθηκαν στον Ολυμπιακό. Εκτός από τους φιλάθλους ανά την Ευρώπη και τα ΜΜΕ που μίλησαν για μια ομάδα-θαύμα, σύλλογοι από όλον τον κόσμο έστειλαν συγχαρητήριες επιστολές στην ΚΑΕ Ολυμπιακός με μηνύματα ειλικρινούς σεβασμού και θαυμασμού. Όχι επειδή στέφθηκε πρωταθλητής Ευρώπης μόνο, άλλωστε είναι πολλές οι ομάδες που πήραν και θα πάρουν το τρόπαιο και ο ίδιος ο Ολυμπιακός το έχει ξανακάνει, αλλά επειδή αυτή η ομάδα απέδειξε πως γίνεται με δουλειά και ψυχή να αντιμετωπίσεις και να νικήσεις τα φαβορί, με τα τεράστια μπάτζετ και την εξωγηπεδική εύνοια. Μεταξύ άλλων ξεχωρίζει η επιστολή της ΤΣΣΚΑ Μόσχας μέσω του ίδιου του προέδρου της, ο οποίος παρά την πίκρα αναγνώρισε την αξία της ομάδας που πήρε το τρόπαιο από την δική του πολυδιαφημισμένη ομάδα. Μέσα σε αυτή δεν μπορεί παρά να σε συγκινήσουν οι χαρακτηρισμοί "τίμια ομάδα" και "υπέροχοι φίλαθλοι". Η επιστολή του:

"Αγαπητοί φίλοι,

Σας στέλνουμε τα συγχαρητήρια μας για την κατάκτηση του ευρωπαϊκού τίτλου σ’ αυτό το δραματικό τελικό. Η ομάδα σας έδειξε μεγάλη πρόοδο κατά τη διάρκεια της σεζόν και άξιζε τη νίκη. Ήταν τιμή για μας να παίξουμε το αποφασιστικό παιχνίδι με ένα τόσο τίμιο αντίπαλο και υπέροχους φίλους.

Παρακαλώ δεχθείτε και πάλι τα θερμότερα συγχαρητήρια μας!

Ειλικρινά δικός σας,

Αντρέι Βατούτιν

Πρόεδρος".

Εκτός όμως από τη μεγάλη ηττημένη του τελικού της Ευρωλίγκας, πραγματικά πολλές άλλες ομάδες έσπευσαν να συγχαρούν τον πρωταθλητή Ευρώπης, πράγμα πρωτόγνωρο σε τόσο μεγάλη έκταση.

Ομάδες από το ΝΒΑ όπως οι πανίσχυροι Μαϊάμι Χιτ και Σαν Αντόνιο Σπερς, αλλά και οι Κλίβελαντ Καβαλίερς.

Ομάδες από την Ευρώπη, παλιοί και πρόσφατοι αντίπαλοι του Ολυμπιακού όπως η Φενερμπαχτσέ/Ούλκερ, η Μπενετόν Τρεβίζο, η Ζαλγκίρις Κάουνας, η Σιένα, η Βίρτους Μπολόνια, η Βίρτους Ρόμα, η Άλμπα Βερολίνου, ο φίλος Ερυθρός Αστέρας, αλλά και ομάδες που ούτε καν γνωρίζαμε πολλοί την ύπαρξή τους όπως η ρωσική Λοκομοτίβ Κιούμπαν και η ιταλική Μπιέλα.

Ομάδες από την Ελλάδα μεταξύ των οποίων και παραδοσιακοί αντίπαλοι όπως ο Άρης και ο ΠΑΟΚ, αλλά και η Καβάλα, το Ρέθυμνο, ο Ηλυσιακός, ο Πανερυθραϊκός και ο Μαντουλίδης.

Ομάδες ποδοσφαιρικές από την Ελλάδα όπως ο Ατρόμητος Αθηνών, ο Εθνικός, ο Ρουφ 1980, η Καστοριά, αλλά και ο θρυλικός ΑΠΟΕΛ από την Κύπρο.

Μακάρι αυτή να είναι η αρχή για μια νέα χρυσή περίοδο στην ιστορία του μπασκετικού Ολυμπιακού. Μακάρι να είναι η αφορμή για να δημιουργηθεί εκ νέου ένα αμιγώς μπασκετικό κοινό, ανάλογο της δεκαετίας του '90. Η ομάδα έγραψε ιστορία, μέσα στην Τουρκία, μέσα στην Κωνσταντινούπολη, κόντρα στα φαβορί και κόντρα στην διαιτησία. Κόντρα σε όλους και σε όλα. Σαν οπαδοί του Ολυμπιακού δεν έχουμε τίποτα άλλο να πούμε σε αυτή την ομάδα από ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ.