Ευρωλίγκα 2013-14: το 2-2 των πλέι οφ, η περηφάνια του Θρύλου, η Ρεάλ, οι "κατάρες" και οι "αντικειμενικοί"

Και ξαφνικά, χωρίς κανείς να το περιμένει, η σειρά Ρεάλ-Ολυμπιακός στα πλέι οφ της Ευρωλίγκας 2013-14 εξελίχθηκε σε κλασική μάχη μεταξύ δύο μεγάλων ομάδων του ευρωπαϊκού μπάσκετ μετά το 2-2. Αυτό που κάποιοι θα θυμούνται ως all-time classic. Από τη μία η βασίλισσα Ρεάλ, η οποία τα τελευταία 19 χρόνια μόνο βασίλισσα δεν είναι αφού απέχει από τους τίτλους της Ευρωλίγκας και είναι πεινασμένη για επιτυχίες. Από την άλλη ο για δύο συνεχόμενα χρόνια πρωταθλητής Ευρώπης Ολυμπιακός, η ομάδα που όλοι θέλουν επιτέλους να εκθρονίσουν.

Το 2-2 συνιστά υπέρβαση

Κανείς δεν πίστευε πριν την έναρξη της σειράς ότι ο Ολυμπιακός, του μειωμένου μπάτζετ και των αλλαγών σε σχέση με τις δύο προηγούμενες χρονιές που πήρε το ευρωπαϊκό, θα μπορούσε να κοιτάξει στα μάτια την Ρεάλ. Μια Ρεάλ που φέτος έχει το μεγαλύτερο μπάτζετ στην Ευρώπη, θεωρείται κατά γενική ομολογία η καλύτερη ομάδα της Ευρώπης και το φαβορί για τον τίτλο από το ξεκίνημα της σεζόν, δίνοντας τα πάντα για να κατακτήσει το στέμμα μετά από δύο δεκαετίες. Και όχι άδικα αν αναλογιστούμε τι έχει κάνει φέτος αυτή η ομάδα μέχρι τις αναμετρήσεις της με τον Ολυμπιακό:

• στην Ευρωλίγκα μοιάζει ανίκητη με συνολικό ρεκόρ 21-3, παίζοντας μακράν το πιο θεαματικό μπάσκετ και συντρίβοντας συνήθως τους αντιπάλους της. Είναι η ομάδα που έχει εκτινάξει το Index rating (τον στατιστικό δείκτη απόδοσης της κάθε ομάδας) στην φετινή Ευρωλίγκα σε δυσθεώρητα ύψη.

• στο ισπανικό πρωτάθλημα κάνει περίπατο και με 27-0 βρίσκεται στην κορυφή, τη στιγμή που η επίσης πανίσχυρη Μπαρτσελόνα έχει ρεκόρ 20-7. Και όλα αυτά στην κορυφαία ευρωπαϊκή λίγκα, η οποία εκτός από τις τεράστιες Ρεάλ και Μπαρτσελόνα απαρτίζεται από ομαδάρες όπως η Λαμποράλ, η Μάλαγα, η Μπιλμπάο, η Βαλένθια και η Μπανταλόνα, που σε οποιοδήποτε άλλο πρωτάθλημα θα συγκαταλέγονταν στα φαβορί για τον τίτλο.

Από αυτή την άποψη θεωρείται υπέρβαση το 2-2 του Ολυμπιακού με τις δύο νίκες στο κάστρο του ΣΕΦ, το οποίο παραμένει απόρθητο στα πλέι οφ της Ευρωλίγκας για παραπάνω από τρία χρόνια, αφού η τελευταία ομάδα που νίκησε στον Πειραιά σε αγώνα πλέι οφ ήταν η Σιένα τον Μάρτιο του 2011. Για την υπέρβαση αυτή βασικός υπαίτιος είναι το μέταλλο, η καρδιά πρωταθλητή και η βαριά φανέλα που έχει ο Ολυμπιακός, καθώς είναι η ομάδα που έχει θρονιαστεί στην κορυφή της Ευρώπης από το 2012, η ομάδα που έχει πάει στα 4 από τα 5 τελευταία φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας και η ομάδα που έχει παίξει στους 3 από τους 4 τελευταίους τελικούς της Ευρωλίγκας. 

Αυτά βέβαια είναι ψιλά γράμματα για τους "αντικειμενικούς" μασώνους της βαζελικής μπασκετικής παράγκας, οι οποίοι με αφορμή το 2-2 του ΠΑΟ με την ΤΣΣΚΑ, δεν χάνουν αφορμή να μιλάνε για την ασήκωτη φανέλα και την καρδιά πρωταθλητή του εξασφύριχτρου, χωρίς να κάνουν λόγο για την βαρύτητα της φανέλας και την καρδιά του εν ενεργεία πρωταθλητή Ευρώπης Ολυμπιακού, ξεχνώντας πως και αυτός εκπροσωπεί και δοξάζει το ελληνικό μπάσκετ.

Όποια και να είναι η έκβαση της σειράς, ακόμα και αν ο Ολυμπιακός χάσει στο καυτό Palacios des Deportes της Μαδρίτης και με 2-3 παραχωρήσει τα σκήπτρα του μετά από δύο χρόνια στην επόμενη πρωταθλήτρια Ευρώπης, αυτή η ομάδα για ακόμα μία φορά κέρδισε μέσα στο γήπεδο τον σεβασμό της μπασκετικής Ευρώπης και αυτό πρέπει να γεμίζει όλους τους οπαδούς της με υπερηφάνια, αδιαφορώντας για την αντιμετώπιση που έχει από την παράγκα των Γιαννακόπουλων και τους "αντικειμενικούς γλείφτες".

Οι... "κατάρες" των Ευρωπαίων και τα πρόβατα

Ένα άλλο μεγάλο κέρδος του Ολυμπιακού από αυτή τη σειρά είναι ότι απέκτησε και νέες συμπάθειες ανά την Ευρώπη με τις εμφανίσεις του κόντρα στη Ρεάλ, η οποία συγκεντρώνει τη μήνη των αντικειμενικών φιλάθλων του μπάσκετ για αυτό που έκανε και στο οποίο η Ευρωλίγκα θα έπρεπε να βάλει ένα τέλος. Μιλάμε για την επιλογή αντιπάλου που έκανε, χάνοντας στην τελευταία αγωνιστική του Top 16 από την αδύναμη Ζαλγκίρις, ώστε να πέσει στη δεύτερη θέση του ομίλου της πίσω από την ΤΣΣΚΑ και να διασταυρωθεί με πλεονέκτημα έδρας με τον τρίτο του άλλου ομίλου Ολυμπιακό, αφήνοντας τον τέταρτο ΠΑΟ να παίξει με τους Ρώσους. Στους φιλάθλους γενικά δεν άρεσαν ποτέ τέτοιες ενέργειες και για τον λόγο αυτό η Ρεάλ έχει γίνει για πολλούς Ευρωπαίους το μαύρο πρόβατο εξαιτίας της επιλογής αντιπάλου, κάτι που λειτουργεί θετικά για τον Ολυμπιακό που απολαμβάνει ακόμα μεγαλύτερη υποστήριξη.

Βγήκαν τα πρόβατα της βαζέλας και οι "αντικειμενικοί" και είπαν ότι η Ρεάλ θεώρησε πιο εύκολο τον Ολυμπιακό από τον ΠΑΟ και γι' αυτό επέλεξε να παίζει με αυτόν στα προημιτελικά. Παραλήρημα από τις βαζέλες για τον... τρόμο που προκαλεί η πράσινη φανέλα. Αυτά όμως είναι απλά ιστορίες για πρόβατα και λίγοι "αντικειμενικοί" δημοσιογράφοι φρόντισαν να τους μεταφέρουν την άλλη όψη του νομίσματος, αυτή που κυριαρχεί στις μπασκετικές συζητήσεις στην Ισπανία. Απόψεις που εκφράζονται τόσο στα ιντερνετικά σάιτ και φόρουμ, όσο και στον τύπο της Ισπανίας.

Ποιες είναι αυτές οι απόψεις; Ότι η Ρεάλ επέλεξε για αντίπαλο τον Ολυμπιακό για δύο λόγους:

1. Γιατί οι πάντα υπερόπτες Ισπανοί και δη οι Μαδριλένοι, δεν μπορούν να χωνέψουν ακόμα την ντροπιαστική ήττα τους στον περσινό τελικό της Ευρωλίγκας από τον Ολυμπιακό, με το ταπεινωτικό 100-88. Γιατί εκείνο το αποτέλεσμα θα θεωρείται πάντα μαύρη σελίδα στην ιστορία της Βασίλισσας, όχι μόνο γιατί ηττήθηκε από μία ελληνική ομάδα στον τελικό (είναι γνωστή η... αγάπη που τρέφουν οι Ισπανοί για τους Έλληνες όσον αφορά στο μπάσκετ ειδικότερα), αλλά γιατί η 100άρα δεν μπορεί να ξεχαστεί και θα είναι πάντα γραμμένη στην βίβλο των τελικών της Ευρωλίγκας. Η Ρεάλ με την επιλογή αντιπάλου βρήκε την χρυσή ευκαιρία να πάρει εκδίκηση από τον Ολυμπιακό για την περσινή ταπείνωση.
   
2. Γιατί ο Ολυμπιακός τα τελευταία δύο χρόνια ως αουτσάιντερ έχει αναγκάσει τις πάμπλουτες ΤΣΣΚΑ, Μπαρτσελόνα και Ρεάλ να τον προσκυνήσουν στα φάιναλ φορ. Εξαιτίας αυτού συζητιέται έντονα κυρίως στην Ισπανία ότι η Ρεάλ δεν είχε μόνο στο μυαλό της την εκδίκηση, αλλά και κάτι πολύ πιο πονηρό. Οι υπερόπτες Μαδριλένοι, με τον αέρα της θεωρητικά καλύτερης ομάδας και του πλεονεκτήματος έδρας, θεώρησαν καλύτερο να αντιμετωπίσουν στα πλέι οφ τον Ολυμπιακό, παρά να τον συναντήσουν πιθανώς μπροστά τους στο φάιναλ φορ. Θεώρησαν ότι είναι πιο πιθανό να αποκλείσουν τον πρωταθλητή Ευρώπης με τη δύναμη της έδρας τους σε μία σειρά τριών έως πέντε αγώνων, παρά να τον αντιμετωπίσουν ενδεχομένως σε νοκ άουτ αγώνα του φάιναλ φορ, εκεί όπου οι ισορροπίες αλλάζουν, φαβορί δεν υπάρχουν και τα τελευταία δύο χρόνια ο Ολυμπιακός μοιάζει άτρωτος.

Οι εγχώριοι αντικειμενικοί λοιπόν δεν μπήκαν στον κόπο να δουν πίσω από την επιλογή αντιπάλου της Ρεάλ, να αφουγκραστούν αυτά που συζητήθηκαν στην Ισπανία, αλλά άφησαν τα πρόβατα να καταπιούν αμάσητο το "προτίμησε τον Ολυμπιακό γιατί φοβάται τον ΠΑΟ". Αλήθεια για ποιο λόγο θα προτιμούσε κάποια ομάδα στην παρούσα φάση να προτιμήσει τον Ολυμπιακό αντί του ΠΑΟ για καθαρά αγωνιστικούς λόγους; Ας δούμε τη λογική που... δεν υπάρχει σε αυτή την υπόθεση.

• Ο Ολυμπιακός σε ολόκληρη την φετινή Ευρωλίγκα (πριν από τα πλέι οφ) είχε ρεκόρ 18-6, τη στιγμή που ο ΠΑΟ είχε 12-12. Όι πράσινοι δηλαδή όχι μόνο είχαν απολογισμό που παραπέμπει σε μέτρια ομάδα, αλλά και το χειρότερο ρεκόρ από τις 8 ομάδες των πλέι οφ, πίσω ακόμα και από τη Γαλατασαράι που είχε ρεκόρ 13-11. Το 12-12 προκαλεί τρόμο; Όχι βέβαια.

• Στην κανονική περίοδο της Ευρωλίγκας ο Ολυμπιακός και η Ρεάλ ήταν οι μοναδικές αήττητες ομάδες, καθώς τερμάτισαν με 10-0 στην κορυφή των ομίλων τους. Αντιθέτως, ο ΠΑΟ τερμάτισε με τα χίλια ζόρια τέταρτος στον δικό του όμιλο με ρεκόρ 5-5, πάνω μόνο από τον άπειρο Ερυθρό Αστέρα (4-6) και την πιο αδύναμη ομάδα της φετινής Ευρωλίγκας, την Λιέτουβος Ρίτας (1-9), που αποκλείστηκαν.

• Στο Top 16 ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟ αγωνίστηκαν στον ίδιο όμιλο. Στην Ευρωλίγκα όμως δεν υπάρχει πλέον η παράγκα του Γιαννακόπουλου και του Βασιλακόπουλου, αυτή που στην Ελλάδα με κάθε τρόπο θέλει τον ΠΑΟ να τερματίζει πάνω από τον Ολυμπιακό. Έτσι σε ένα κανονικό πρωτάθλημα 14 αγωνιστικών, ο Ολυμπιακός τερμάτισε τρίτος με 8-6 και ο ΠΑΟ τέταρτος με 7-7, αποδεικνύοντας ότι όταν το παιχνίδι παίζεται επί ίσοις όροις, ο Ολυμπιακός είναι από πάνω. Οπότε η Ρεάλ θεώρησε καλύτερη ομάδα τον ΠΑΟ της φετινής μετριότητας; Λίγο δύσκολο.

• Η επιλογή του Ολυμπιακού από τη Ρεάλ έγινε μία μέρα μετά τη νίκη των ερυθρολεύκων επί του ΠΑΟ στην τελευταία αγωνιστική του ομίλου τους στο Top 16, με 68-65 και με το απίστευτο τρίποντο από τα 9 μέτρα του Σπανούλη σχεδόν σε μηδενικό χρόνο. Ακολούθησαν ύμνοι για τον Kill Bill ανά την Ευρώπη και εν μέσω αυτού του απόηχου είναι λίγο δύσκολο η Ρεάλ να φοβήθηκε περισσότερο την παρέα του μισοτελειωμένου Διαμαντίδη, από την ομάδα του περσινού της δήμιου Σπανούλη. Κοινώς... ιστορίες για αγρίους.

• Σε επίπεδο index rating που προαναφέρθηκε, ο Ολυμπιακός είναι μακράν καλύτερη ομάδα στα συνολικά στατιστικά από τον ΠΑΟ. Στην κανονική περίοδο ο Ολυμπιακός ήταν η τρίτη καλύτερη ομάδα από τις 24, ενώ ο ΠΑΟ βρισκόταν στην 9η θέση. Στο Top 16 η ψαλίδα άνοιξε ακόμα περισσότερο, με τον Ολυμπιακό να βρίσκεται στην 5η θέση από τις 16 ομάδες και τον ΠΑΟ μόλις στην 13η! Σε ένα άθλημα που τα στατιστικά είναι αναπόσπαστο στοιχείο και αντικείμενο μελέτης των προπονητών, είναι λίγο δύσκολο η χαώδης διαφορά των δύο ελληνικών ομάδων υπέρ του Ολυμπιακού, που αντικατοπτρίζει γενικά την φετινή τους παρουσία και δυναμική, να παρακάμπτεται έτσι εύκολα.

• Μέτρησε η βαριά και ασήκωτη φανέλα του ΠΑΟ και αυτό φοβήθηκε η Ρεάλ; Σύμφωνοι, ο ΠΑΟ έχει ιστορία στην Ευρωλίγκα, αλλά είναι δυνατόν να φοβάσαι περισσότερο την φανέλα του ΠΑΟ που δεν είναι η ομάδα του παρελθόντος που κατέκτησε τα 6 ευρωπαϊκά (το ένα με κλοπή, τα δύο εντός έδρας και όλα μαζί με ασυλία από την διαιτησία), από την φανέλα του εν ενεργεία δις πρωταθλητή Ευρώπης (και τρεις φορές συνολικά), της ομάδας των 3 τελικών τα τελευταία 4 χρόνια και των 4 φάιναλ φορ τα τελευταία 5 χρόνια; Έλεος!

 

Βέβαια για όλα αυτά δεν φταίνε οι πράσινοι οπαδοί που αμέσως βρήκαν ευκαιρία να εκθειάσουν την ομάδα τους εις βάρος της ομάδας που αντιπαθούν περισσότερο απ' ότι αγαπούν την δική τους. Φταίνε οι "αντικειμενικοί" που με την ανυπαρξία δημοσιογραφικής ηθικής που τους χαρακτηρίζει όταν πρόκειται για την αντιπαράθεση Ολυμπιακού-ΠΑΟ, δεν φρόντισαν να μεταφέρουν και στην Ελλάδα τις συζητήσεις και τον θόρυβο που δημιουργήθηκε από την επιλογή της Ρεάλ, τόσο στην Ισπανία, όσο και στην υπόλοιπη μπασκετική Ευρώπη.

Και ξαναλέμε! Αξίζουν συγχαρητήρια στον Ολυμπιακό που κόντρα στην διαστημική ομάδα της Ρεάλ, όπως την χαρακτηρίζουν οι περισσότεροι φέτος, απέδειξε σε όλους (ανεξαρτήτως τελικού αποτελέσματος) ότι έχει φανέλα, πάθος και ποιότητα. Μια φανέλα που έχει αποκτήσει ειδικό βάρος μετά από:

• 3 κατακτήσεις της Ευρωλίγκας
• 2 συνεχόμενες κατακτήσεις της Ευρωλίγκας - φαινόμενο σπάνιο που είναι αρκετό για να κάνει μία ομάδα μύθο
• 6 τελικούς της Ευρωλίγκας
• και 8 φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας.

Και αν έπαιζε με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας;

Στην περίπτωση όπου όλα εξελίσσονταν ομαλά και ο Ολυμπιακός αντιμετώπιζε με μειονέκτημα έδρας την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, τα πράγματα θα ήταν τελείως διαφορετικά. Η ΤΣΣΚΑ είναι μια επίσης σπουδαία ομάδα, αλλά οι ισορροπίες θα ήταν τελείως διαφορετικές για πολλούς λόγους:

• Η ΤΣΣΚΑ είναι η σταθερότερη ομάδα των τελευταίων 10 ετών στην Ευρωλίγκα. Αμέτρητα φάιναλ φορ, αλλά λίγοι τίτλοι με βάση τη συνολική της παρουσία, όπου κάποιες χρονιές θύμιζε ανίκητο γίγαντα, και παρά τα τεράστια μπάτζετ που έχει κάθε χρόνο και τις συνεχείς μεταγραφές πρωτοκλασάτων παικτών.

• Αυτό αποδεικνύει ότι η ΤΣΣΚΑ μπορεί να πηγαίνει τρένο, αλλά όταν έρχεται η περίοδος που κρίνονται όλα, στα πλέι οφ και ειδικά στα φάιναλ φορ, διακατέχεται από το σύνδρομο του looser, αυτό που διακατέχει και την Μπαρτσελόνα και που δεν έχουν για παράδειγμα η Μακάμπι, ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟ, οι οποίοι με μικρότερα μπάτζετ και ως αουτσάιντερ έπαιρναν τίτλους.  

• Ο Ολυμπιακός θα είχε περισσότερες πιθανότητες με την ΤΣΣΚΑ, χωρίς όμως να είναι το φαβορί, μόνο και μόνο επειδή της έχει πάρει τον αέρα τα τελευταία δύο χρόνια. Και γενικότερα η ΤΣΣΚΑ έχει πρόβλημα απέναντι και στις δύο ελληνικές ομάδες όταν έρχονται τα δύσκολα.

• Η ΤΣΣΚΑ έχει πολύ πιο δυνατό ρόστερ από τον Ολυμπιακό και με το πλεονέκτημα έδρας θα ήταν το φαβορί, παρά τις πίκρες της στα προηγούμενα δύο φάιναλ φορ από τους ερυθρόλευκους. Όμως η ΤΣΣΚΑ κατέβηκε στα πλέι οφ με προβλήματα και απουσίες, με πιο ηχηρή αυτή του Τεόντοσιτς. Παράλληλα, είναι μια ομάδα που εγκλωβίζεται στην σκληρή άμυνα, όπως απέδειξε και απέναντι στον ΠΑΟ.

• Ένας τελευταίος αλλά πολύ ισχυρός παράγοντας είναι η έδρα. Ασφαλώς το να σπάσεις την έδρα της ΤΣΣΚΑ δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα του κόσμου. Όμως η ΤΣΣΚΑ παίζει σε ένα σχετικά μικρό γήπεδο, οι Ρώσοι φίλαθλοι δεν είναι τόσο εκδηλωτικοί και η έδρα της δεν είναι αυτό που θα λέγαμε... κόλαση. Τουλάχιστον όχι σε σχέση με την έδρα της Ρεάλ, με τους θορυβώθεις και φανατισμένους Ισπανούς. Το πλεονέκτημα της έδρας δεν είναι τόσο ισχυρό όσον αφορά στην πίεση που δημιουργείται στο φιλοξενούμενο στη Μόσχα, σε σχέση με τη Μαδρίτη. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι η ΤΣΣΚΑ δεν είναι το αφεντικό στην έδρα της απέναντι σε όλες τις ομάδες.

Εν κατακλείδι το μόνο δυσάρεστο είναι ότι για πολλούς από εμάς τους μπασκετόφιλους Ολυμπιακούς τελείωσε και η φετινή σεζόν όσον αφορά στην παρουσία μας στο ΣΕΦ, για όσους δηλαδή πιστεύουν ότι δεν αξίζει να μπαίνεις στον κόπο να βλέπεις τους τελικούς της Α1, όπου γίνονται σημεία και τέρατα σε αγωνιστικό και εξωαγωνιστικό επίπεδο εδώ και τόσα χρόνια.

ΥΓ. Ο κύριος Ομπράντοβιτς, παρά την αναμφισβήτητη προπονητική του αξία, έμαθε φέτος πως είναι δύσκολο να προσπαθείς να κάνεις τον μάγκα μόνο με τις δικές σου δυνάμεις. Φέτος με την πάμπλουτη Φενερμπαχτσέ, παρά το υψηλό μπάτζετ, το ισχυρό ρόστερ και την δύναμη του τουρκικού χορηγού της Ευρωλίγκας, κατάφερε να κάνει μια τρύπα στο νερό. Γιατί όταν η ομάδα του δεν απολαμβάνει την σκανδαλώδη ασυλία που απολάμβανε ο ΠΑΟ εντός και εκτός συνόρων καθ' όλη τη διάρκεια της παρουσίας του στον πράσινο πάγκο, τα τρόπαια δεν έρχονται τόσο εύκολα...

Η πράσινη μπόχα πνίγει και την Euroleague που απειλεί τον ΠΑΟ

Τελικά ο ΠΑΟ όπου και να παίζει, σε οποιοδήποτε άθλημα και σε οποιαδήποτε διοργάνωση, δεν παύει να μεταφέρει αυτή τη μπόχα που έχει από την πρώτη μέρα της ζωής του. Είναι κάτι το αναπόφευκτο. Και αν αυτό είναι γνωστό στο ποδόσφαιρο σε Ελλάδα και Ευρώπη εδώ και δεκαετίες, στο μπάσκετ τουλάχιστον τις τελευταίες δύο δεκαετίες η μπόχα του ξεχείλισε στην Ελλάδα και πλέον έχει αρχίσει να ενοχλεί και την Euroleague.

Η Euroleague δεν θα τους ανεχτεί για πολύ ακόμα και τους προειδοποιεί επίσημα πια

Η ανακοίνωση για την ποινή του ΠΑΟ

Στις 16 Απριλίου 2013, ο Ανεξάρτητος Πειθαρχικός Δικαστής της Ευρωλίγκας με επίσημη ανακοίνωση επέβαλλε πρόστιμο 150.000 ευρώ στον Δημήτρη Γιαννακόπουλο και την ΚΑΕ ΠΑΟ για τις δηλώσεις του για την διαιτησία μετά τον πρώτο αγώνα των πλέι οφ με την Μπαρτσελόνα, όπου οι πράσινοι ηττήθηκαν με 72-70 στην Βαρκελώνη. Όπως αναφέρει η ανακοίνωση που μπορείτε να διαβάσετε εδώ, το πρόστιμο επιβλήθηκε επειδή ο Γιαννακόπουλος θεωρήθηκε πως δυσφήμισε το άθλημα και την διοργάνωση, περιφρονώντας τις αξίες του αθλήματος και του ευ αγωνίζεσθαι, μη δείχνοντας σεβασμό σε όσους εμπλέκονται στην κορυφαία μπασκετική διοργάνωση της Ευρώπης, προκαλώντας ζημιά και καταστρέφοντας το ίματζ της Ευρωλίγκας.

Στην ανακοίνωση αναφέρεται επίσης ότι για την απόφαση αυτή λήφθηκαν υπόψη οι επαναλαμβανόμενες παραβάσεις εσωτερικών κανονισμών της Ευρωλίγκας από τον ΠΑΟ κατά το παρελθόν, παρά τα πρόστιμα που του έχουν επιβληθεί κατά καιρούς και τις προειδοποιήσεις που του έχουν γίνει. Καταλήγει δε ότι αν τέτοιου είδους παραβάσεις συνεχιστούν και στο μέλλον, ο δικαστής δεν θα διστάσει να επιβάλει σκληρότερες ποινές, κάνοντας αναφορά ακόμα και σε προσωρινό ή μόνιμο αποκλεισμό του ΠΑΟ από την διοργάνωση!

Και μάλιστα όλα αυτά έρχονται λίγες μέρες μετά το μικρότερο πρόστιμο που επιβλήθηκε στον ΠΑΟ για την ζούγκλα του ΟΑΚΑ στον τελευταίο αγώνα του Top 16 με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, μετά τον οποίο άνθρωποι των Ρώσων διαμαρτυρήθηκαν για τις συνθήκες που αντιμετώπισαν με τα ιπτάμενα αντικείμενα σε όλη τη διάρκεια του αγώνα. Κάτι το οποίο αντιμετωπίστηκε με ειρωνία όπως πάντα από τους ανθρώπου τις πράσινης ΚΑΕ, οι οποίοι δεν δέχονται προφανώς καμία υπόδειξη και δεν δείχνουν καμία διάθεση προς συμμόρφωση των ίδιων και των οπαδών τους.

Τι σημαίνει αυτό

Εν ολίγοις η Ευρωλίγκα κατηγορεί εμμέσως πλην σαφώς για έλλειψη ήθους της ΚΑΕ ΠΑΟ και μάλιστα κατ' επανάληψη. Αυτή η έλλειψη ήθους και σεβασμού προς την διοργάνωση, τους ανθρώπους της και το άθλημα εν γένει, προκαλούν ζημιά στο προϊόν που ονομάζεται Ευρωλίγκα. Γιατί η Ευρωλίγκα είναι ένα πανάκριβο προϊόν με τηλεοπτική κάλυψη σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, σε ΗΠΑ, Καναδά, Νότια Αμερική, Ασία και Αφρική, με τεράστιους χορηγούς, μεγάλους μπασκετικούς συλλόγους, τεράστια συμβόλαια και παράγοντες που δαπανούν τεράστια ποσά. Και φυσικά οι άνθρωποι που εμπλέκονται σε αυτό το πανάκριβο προϊόν, τη μεγαλύτερη μπασκετική διοργάνωση του κόσμου μετά το NBA, δεν είναι διατεθιμένοι να ανεχτούν κανέναν ΠΑΟ που το δυσφημίζει κατ' επανάληψη εντός ή εκτός γηπέδων. 

Η λάσπη είναι σύνηθες φαινόμενο στην Ελλάδα από τον τύπο και τους παράγοντες, αλλά στην Ευρώπη δεν θα κάτσουν να ακούσουν κανέναν Γιαννακόπουλο να δυσφημίζει με τα όσα λέει τη διοργάνωση. Αυτό που λέει στην ουσία η Ευρωλίγκα, είναι ότι σε όποιον δεν αρέσει σηκώνεται και φεύγει από αυτή. Ας πάει στην Αδριατική Λίγκα, ας μείνει στις εγχώριες διοργανώσεις, ας πάει στην Ασία ή στο NBA. Δεν τους ενδιαφέρει καθόλου. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να μην καταστρέφει την φήμη της διοργάνωσης το κάθε μαστουρωμένο ξόανο με δείκτη ήθους υπό του μηδενός, χαρακτηριστικό άλλωστε ολόκληρης της οικογένειάς του.

Εδώ οι διαιτητές με την βοήθεια του χρονομέτρου υποχρέωσαν σε άδικη ήττα τον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ από την Σιένα με 72-74 στο Top 16. Κανένας Αγγελόπουλος δεν βγήκε να κατακρίνει την Ευρωλίγκα δημόσια. Αντιθέτως κυνήγησαν την δικαίωση μέσω της επίσημης και επιβεβλημένης οδού, φτάνοντας μέχρι το CAS, δεν δικαιώθηκαν και η ιστορία τελείωσε. Κατάπιαν την αδικία, δεν δυσφήμισαν κανέναν και συνέχισαν παρά το γεγονός ότι αυτή η άδικη ήττα παραλίγο να στερούσε από τον πρωταθλητή Ευρώπης Ολυμπιακό και την ίδια την πρόκριση στα πλέι οφ της Ευρωλίγκας 2012-13. Για να μην αναφερθούμε στους περσινούς αγώνες του Ολυμπιακού στο φάιναλ φορ, όπου οι ερυθρόλευκοι αντιμετώπισαν σφαγιαστική διαιτησία και στον ημιτελικό με την Μπαρτσελόνα και στον τελικό με την ΤΣΣΚΑ. Το αουτσάιντερ μπορεί να κατάφερε να κερδίσει τις πάμπλουτες και πολυδιαφημισμένες ομάδες φαβορί και να πάρει τον τίτλο κόντρα στην διαιτησία και τα προγνωστικά, αλλά και να μην το είχε καταφέρει είναι σίγουρο πως κανένας Αγγελόπουλος δεν θα έβγαινε να κράξει την Ευρωλίγκα. Αυτό ονομάζεται διαφορά ήθους.

Η χρόνια ανοχή της Ευρωλίγκα και ο ρόλος του Βασιλακόπουλου

Για όλα αυτά βέβαια δεν φταίει μόνο η ΚΑΕ ΠΑΟ και τα καθάρματα που την διοικούν τόσες δεκαετίες, αλλά φταίει και η Ευρωλίγκα. Ο Γιώργος Βασιλακόπουλος, πρώην παίκτης του βάζελου και... μέγας παράγοντας του ελληνικού μπάσκετ (που το κατέστρεψε σε συλλογικό επίπεδο) αλλά και του ευρωπαϊκού, φρόντισε με την χρόνια επιρροή του και με τη θητεία του ως πρόεδρος της FIBA Europe να μετατρέψει την Ευρωλίγκα σε πράσινη παράγκα, για χάρη της παλιάς του ομάδας και των κολλητών του Παύλο και Θανάση Γιαννακόπουλο. Η δύναμή του ήταν τεράστια, αλλά και τα υπόλοιπα μεγάλα κεφάλια του ευρωπαϊκού μπάσκετ τον υπάκουαν ευλαβικά επί χρόνια, γιατί οι Γιαννακόπουλοι έταζαν λαγούς με πετραχείλια και δαπανούσαν μεγάλα ποσά που σίγουρα χρειαζόταν η Ευρωλίγκα για να προωθήσει το προϊόν της.

Αυτό είναι το λάθος της Ευρωλίγκας. Τόσα χρόνια τους ανέχτηκε. Τόσα χρόνια ο ΠΑΟ απολάμβανε την πλήρη εύνοια της Ευρωλίγκα. Η Ευρωλίγκα είναι αυτή που τους επιτρέπει επανειλημμένα στα κρίσιμα παιχνίδια να γεμίζουν το ΟΑΚΑ με 20.000 κόσμο, σε ένα γήπεδο των 18.500 περίπου θέσεων. Γιατί στα κρίσιμα παιχνίδια της Ευρωλίγκα (για τα εγχώρια ντέρμπι δεν τίθεται καν θέμα), οι άνθρωποι της πράσινης ΚΑΕ και του ΟΑΚΑ επιτρέπουν ακόμα και στους περαστικούς να μπουν στο γήπεδο χωρίς εισιτήριο, αν όχι από την αρχή του αγώνα, λίγα λεπτά μετά. Έτσι κάνουν τα ρεκόρ προσέλευσης, έτσι καυχιούνται για το υπερπλήρες γήπεδο, τη στιγμή που η Ευρωλίγκα το ανέχεται και με θράσος έχει δημοσιεύσει πολλές φορές ότι κάποιο αγώνα τον παρακολούθησε 20.000 κόσμος, ενώ τα εισιτήρια που είχαν εκδοθεί ήταν 18.000. Πως γίνεται αυτό κυρία Ευρωλίγκα; Και όλα αυτά τη στιγμή που στο ΣΕΦ έχουν επιβάλλει σκανδαλωδώς τη μείωση της χωρητικότητάς του με το μόνιμο κλείσιμο των περισσότερων πτυσσόμενων κερκίδων.

Αντίστοιχα, με τις ευλογίες της Ευρωλίγκας, ο ΠΑΟ απολαμβάνει τόσα χρόνια την διαιτητική εύνοια όταν χρειάζεται. Γιατί τελικά, εκείνη η συγνώμη που είχε πει στη Μπαρτσελόνα η FIBA το 1996 για το κλεμμένο ευρωπαϊκό που δόθηκε στον ΠΑΟ, δεν σήμαινε τίποτα απολύτως για τη συνέχεια της πράσινης παράγκας στην Ευρώπη. Είναι πάρα πολλές οι φορές που οι αντίπαλες ομάδες έχουν φωνάξει για την διαιτησία σε αγώνα με τον ΠΑΟ που έχει κρίνει είτε ένα καλύτεορ πλασάρισμα, είτε το πλεονέκτημα έδρας, είτε απλά τη νίκη, είτε και την ίδια την πρόκριση. Κάποιοι ίσως να πέφτουν από τα σύννεφα, αλλά οι εγχώριες εφημερίδες, τα κανάλια και όλοι οι ελεεινοί αθλητικοί δημοσιογράφοι, δεν έδωσαν ποτέ σημασία σε αυτά. Η δουλειά τους ήταν άλλωστε να αποθεώνουν τους πράσινους σε κάθε πέτσινη νίκη και σε κάθε πέτσινο τίτλο σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Η βαζέλα έχει παρεξηγήσει τα πράγματα

Όπως είναι φυσικό μετά από όλα αυτά, οι άνθρωποι της ΚΑΕ ΠΑΟ έχουν καλομάθει στην εύνοια παντός είδους σε Ελλάδα και Ευρώπη και οτιδήποτε άλλο τους εξοργίζει. Πιστεύουν ότι αυτά που σφυρίζουν τα κοράκια υπέρ τους τόσα χρόνια στο ελληνικό πρωτάθλημα και κύπελλο είναι ο κανόνας. Τα βήματα, τα φάουλ και όλες οι παραβάσεις που δεν δίνονται στην Ελλάδα εις βάρος τους, χαρίζοντάς τους τίτλους, τα φτυσίματα του Διαμαντίδη στους αντιπάλους, οι τραυματισμοί αντίπαλων παικτών στο ΟΑΚΑ από τους ανεκδιήγητους οπαδούς τους, οι τραμπουκισμοί των προέδρων τους που κατεβαίνουν στο παρκέ και απειλούν την ώρα του αγώνα τους διαιτητές, όλα αυτά που στην Ελλάδα μένουν ατιμώρητα και παραβλέπονται συστηματικά από τα πουλημένα ΜΜΕ που τους αποθεώνουν καθημερινά, όλη αυτή η ζούγκλα που έχουν δημιουργήσει στην Ελλάδα, πιστεύουν ότι είναι το μπάσκετ.

Όχι! Αυτό είναι το κακοποιημένο μπάσκετ που έχουν επιβάλλει στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της πέτσινης δυναστείας τους. Είναι το κακοποιημένο μπάσκετ που ο Βασιλακόπουλος και η παρέα του έχουν επιβάλλει τόσα χρόνια στην Ευρωλίγκα. Αυτή η ανοχή των πάντων και η συνήθεια που έγινε λατρεία για την βαζέλα, τους κάνει να βγαίνουν από τα ρούχα τους όταν η διαιτησία σφυρίζει μόνο 60-40 υπέρ τους. Κάπως έτσι αμφιβητούν τους πάντες και τα πάντα, όταν δεν είναι αυτοί οι νικητές, απαξιώνοντας οποιαδήποτε ομάδα, οποιονδήποτε αντίπαλο, οποιαδήποτε διοργάνωση και οποιοδήποτε άθλημα. Αυτό άλλωστε είναι βαθιά περασμένο στο πράσινο DNA. Και αν νομίζουν ότι επειδή πήραν τα ευρωπαϊκά, τα μισά τουλάχιστον από τα οποία είναι πέτσινα, πρέπει να τους προσκυνούν όλοι, κάνουν λάθος. Και αν νόμιζαν ότι η Ευρωλίγκα θα είναι πάντα παραμάγαζό τους, όπου θα αμφισβητούν με αναίδεια όποιον τολμήσει και τους υψώσει ανάστημα, επίσης κάνουν λάθος.

Αυτό που ήθελαν το κατάφεραν με τη Μπαρτσελόνα

Τελικά μπορεί να επιβλήθηκε πρόστιμο στον ΠΑΟ για τις φωνές του πρώτου αγώνα στη Βαρκελώνη, όπου η διαιτησία τους έπαιξε 50-50 και δεν τους έδωσε τα σφυρίγματα που έχουν συνηθίσει να παίρνουν από τα εγχώρια και αλλοδαπά κοράκια, αλλά το κέρδος τους το είχαν και αυτό τους ενδιαφέρει. Στο επόμενο παιχνίδι στη Βαρκελώνη η διαιτησία ήταν καθ' όλα φιλική προς τον ΠΑΟ που κατάφερε να κάνει το μπρέικ με 66-65, ενώ στον τρίτο αγώνα του ΟΑΚΑ οι διαιτητές σφύριζαν πολύ... φυσιολογικά υπέρ των γηπεδούχων και έτσι οι πράσινοι έκαναν το 2-1 επί της Μπαρτσελόνα με 65-63. Η επιτυχία αυτής της τακτικής άλλωστε είναι πρόσφατη από τον τελικό κυπέλλου με τον Ολυμπιακό δύο μήνες πριν, όταν έσκουξαν για την διαιτησία στο παιχνίδι πρωταθλήματος στο ΣΕΦ (επειδή απλά τους έπαιξε 50-50), με αποτέλεσμα τα κοράκια να μεταμορφωθούν και να τους δώσουν με περίσσιο θράσος το δεύτερο συνεχόμενο πέτσινο κύπελλο με αντίπαλο τον Ολυμπιακό λίγες μέρες μετά.

Η Μπάρτσα βέβαια αφού έκανε πάρτι στο τέταρτο παιχνίδι στο ΟΑΚΑ και ξαναπήρε το πλεονέκτημα, τους καθάρισε στο πέμπτο παιχνίδι στη Βαρκελώνη με 64-53. Πάλι τους έφταιγε η διαιτησία που τόλμησε να δώσει τρία φάουλ στον Διαμαντίδη στο πρώτο δεκάλεπτο (μόνο το τρίτο ήταν αυστηρό), με τον Διαμαντίδη να απολαμβάνει την κλασική ασυλία στον υπόλοιπο αγώνα. Βάζελος, μια ομάδα ποτισμένη με τη νοοτροπία του δεύτερου γενικά σαν σύλλογος, που όμως δεν έχει μάθει ακόμα να χάνει σε κανένα άθλημα και πάντα κατηγορεί κάποιον άλλον για τις αποτυχίες της. Και αν δεν οφείλουν να πουν μπράβο σε κανέναν αντίπαλό τους, δεν τους έχουμε δει ποτέ να το βουλώνουν και να διατηρούν τουλάχιστον την αξιοπρέπεια που τους έχει απομείνει. Πραγματική δυστυχία!

Το αίσχος της ΕΡΤ και της NOVA

Μέγας χορηγός βέβαια στην πράσινη αλαζονία είναι τα κανάλια που δυστυχώς μεταδίδουν τους αγώνες της Ευρωλίγκας, η κρατική ΕΡΤ και η συνδρομητική NOVA. Όποιος μη βάζελος έχει τύχει να παρακολουθήσει περιγραφές αγώνων του ΠΑΟ στην Ευρωλίγκα, έχει σιχαθεί την συνεχή μεροληψία με την οποία αντιμετωπίζονται οι πράσινοι. Πασίγνωστος ο ρόλος του Χατζηγεωργίου, ο οποίος περιγράφει τους αγώνες ως κλασικός οπαδός των πρασίνων, χωρίς ίχνος αμεροληψίας, αμφισβητώντας χωρίς υπερβολή τα μισά σφυρίγματα των διαιτητών εις βάρος του ΠΑΟ και ειρωνευόμενος απροκάλυπτα οποιονδήποτε αντίπαλο παίκτη ή προπονητή της αντίπαλης ευρωπαϊκής ομάδας διαμαρτυρηθεί. Παρόμοια αντιμετώπιση και από τον Συρίγο, με το γνωστό του αλαζονικό ύφος του παντογνώστη, κλασικός αντιολυμπιακός και κολλητός φίλος των Γιαννακόπουλων, αμφισβητεί τους πάντες και τα πάντα όταν πρόκειται για την καταξίωση του ΠΑΟ. Κάπως έτσι παρασύρουν τους βάζελους τηλεθεατές και δημιουργούν πλήθη εξαγριωμένων οπαδών που διαμαρτύρονται επειδή δεν πήραν από την διαιτησία αυτό που έχει συνηθίσει ο κάθε Χατζηγεωργίου και ο κάθε Συρίγος.

Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι αυτή είναι η πάγια τακτική των σπίκερ όταν μια ελληνική ομάδα παίζει με ξένη, αλλά δεν είναι έτσι και δεν πρέπει να είναι. Οι αγώνες του Ολυμπιακού πάντα μεταδίδονται με σχετική αντικειμενικότητα, χωρίς να προσπαθούν να αμφιβητήσουν τις διαιτητικές αποφάσεις και να απαξιώσουν κανέναν, πολλές φορές ξεχνώντας ότι θα πρέπει να υπερασπιστούν την ελληνική ομάδα έστω διακριτικά. Η τακτική της πλήρους απαξίωσης των πάντων ακολουθείται ευλαβικά μόνο στους αγώνες του ΠΑΟ και ειδικά μετά τις πρόσφατες ανακοινώσεις-απειλές της πράσινης ΚΑΕ προς τα δύο κανάλια, υποδεικνύοντάς τους εμμέσως πλην σαφώς ότι πρέπει να μεταδίδουν τους αγώνες του ΠΑΟ φορώντας πράσινα γυαλιά γιατί είναι ελληνική ομάδα, οι περιγραφές των αγώνων έχουν γίνει προκλητικές. Η πράσινη ΚΑΕ έχει συνηθίσει στο γλείψιμο από τα ΜΜΕ και δεν διστάζει να ζητήσει απροκάλυπτα την αλλοίωση της δημοσιογραφικής ηθικής όποιου ακόμα αντιστέκεται.

Βέβαια όταν ακούς τον... αντικειμενικό Συρίγο, πάνω στο γνωστό παραλήρημά του για τη νίκη της αγαπημένης του βαζέλας στην Βαρκελώνη, να καλεί με θράσος 20 και 25 χιλιάδες κόσμο στο ΟΑΚΑ των 18.000 θέσεων, τι άλλο να περιμένεις. Δηλαδή κάλεσε τους βάζελους να κάνουν ντου στο ΟΑΚΑ έστω και χωρίς εισιτήριο για να ηδονιστεί ο ίδιος, αδιαφορώντας για την χωρητικότητα του γηπέδου, για τα εκδοθέντα εισιτήρια και για την ασφάλεια των θεατών. Α ναι δεν τον εννοούσε... Και μετά, επειδή οι 25.000... προσκλήσεις φάνηκαν λίγες, οι βαζελογράφοι των γνωστών "αντικειμενικών" σάιτ άρχισαν να διαδίδουν ότι στο ΟΑΚΑ βρέθηκαν 30.000 άτομα (δεν ισχύει σε καμία περίπτωση βέβαια, αφού το ΟΑΚΑ δεν έχει μεγάλο κενό χώρο όπως πχ το ΣΕΦ για να χωρέσει τόσο κόσμο, εκτός αν ο κάθε θεατής κουβαλούσε στην πλάτη του άλλον ένα). Το μόνο που μας μένει λοιπόν είναι να γελάσουμε, αφού κάθε χρόνο ανακαλύπτουν νέο ρεκόρ προσέλευσης στο ΟΑΚΑ, μερικές χιλιάδες πάνω από το προηγούμενο. Άρα να μην μας προκαλέσει εντύπωση αν στο μέλλον σε αντίστοιχο αγώνα γράψουν ότι πήγε 40 ή 50 χιλιάδες κόσμος. Έτσι γουστάρουν, έτσι κάνουν, αφού με παραμύθια ο Χατζηγεωργίου, ο Συρίγος και ο κάθε... αντικειμενικός βαζελογράφος φτιάχνουν ρεκόρ και ότι άλλο θέλουν με την φαντασία τους και προσπαθούν να πείσουν και τον κόσμο. 

Εν κατακλείδει...

...η ανακοίνωση της τιμωρίας του ΠΑΟ από την Ευρωλίγκα βγάζει επιτέλους στην φόρα όλη την πράσινη σαπίλα και του μπασκετικού ΠΑΟ. Η Ευρωλίγκα δεν θα τους ανεχτεί για πολύ πλέον. Η ειδική μεταχείριση παρατράβηξε και σε λίγο θα αρχίσουν να τους σιχαίνονται και στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Ήδη υπάρχουν σκόρπια δείγματα από οπαδούς ομάδων που έχουν σφαγιαστεί για χάρη του ΠΑΟ κατά καιρούς.

Οι εγχώριοι μασώνοι του μπάσκετ ήθελαν να προβάλλουν τον ΠΑΟ ως τη μόνη ελληνική ομάδα που έχει επιτυχίες στην Ευρώπη αδιαφορώντας για όλες τις υπόλοιπες ομάδες, γι' αυτό και όταν δυνάμωσε ο Ολυμπιακός προσπάθησαν και πάλι να τον αφανίσουν. Ήθελαν τον ΠΑΟ να παίρνει μονίμως τα πρωταθλήματα στους τελικούς με αντίπαλο το Μαρούσι χωρίς αντίσταση (όπως το 3-0 στις νίκες στους τελικούς του 2004) και τα κύπελλα με αντίπαλο το Ρέθυμνο (όπως το 87-48 στον τελικό του 2007), ομάδες συμπαθείς με αγάπη για το μπάσκετ και προσφορά στο άθλημα, αλλά ταυτόχρονα ομάδες που δεν μπορούν να αγωνίζονται σε κορυφαίο επίπεδο. Πρσπάθησαν πολύ να μετατρέψουν τον ΠΑΟ σε ανίκητο δυνάστη που θα αυξήσει τη μάζα των οπαδών του και θα καθηλώνει τους Έλληνες στους τηλεοπτικούς δέκτες όταν παίζει στην Ευρώπη, κάτι σαν την Εθνική Ελλάδος ή τον Άρη της δεκαετίας του '80. Απέτυχαν όμως. Κανένας άλλος δεν συγκινήθηκε πέρα από τους βάζελους, γιατί όλοι οι υπόλοιποι μπασκετικοί φίλαθλοι είχαν γυρίσει την πλάτη στο μπάσκετ, ακόμα και οι οπαδοί του Ολυμπιακού, ο οποίος την δεκαετία του '90 δημιούργησε ένα τεράστιο μπασκετικό κοινό που γέμιζε το ΣΕΦ ακόμα και με την τελευταία ομάδα της Α1.

Αφού λοιπόν απέτυχαν, καλό θα είναι οι εκπρόσωποι της πράσινης σαπίλας να αφήσουν όσους αγαπούν το μπάσκετ να παρακολουθούν τουλάχιστον την Ευρωλίγκα χωρίς την έντονη οσμή της πράσινης μπόχας. Ας σεβαστούν τους εαυτούς τους, τους οπαδούς τους και τους Έλληνες φιλάθλους που έχουν την τύχη να ζουν σε μία χώρα που έχει δώσει αμέτρητες χαρές στο μπάσκετ τόσο μέσω της Εθνικής όσο και μέσω των ελληνικών συλλόγων.

Σκάνδαλο: Ο διαιτητής Κουκουλάκης ζητά την φανέλα του ΠΑΟ - το αίσχος της Πράσινης και των "αντικειμενικών"

Ο αγώνας ΠΑΟ-Κέρκυρα για την 25η αγωνιστική της Superleague 2012-13 έχει τελειώσει. Ο ΠΑΟ έχει πάρει μια κάλπικη νίκη με το πέτσινο πέναλτι που του έδωσε στο 78' ο διαιτητής Κουκουλάκης, αφού πριν το χέρι του Έντερ υπάρχει επιθετικό φάουλ σε αυτόν από τον Σο, το οποίο το κοράκι παραβλέπει. Αλλά το σκάνδαλο δεν τελειώνει εδώ.

Δεν φτάνει που ο ΠΑΟ παίρνει την κάλπικη νίκη επί της Κέρκυρας και συνεχίζει να ελπίζει για είσοδο στα πλέι οφ, αλλά μετά τη λήξη του αγώνα ο Κουκουλάκης σπεύδει να ζητήσει την φανέλα του Φιγκερόα. Και μετά λένε ότι ο Τούρκος διαιτητής Τσακίρ, που πριν λίγες μέρες είχε αλλοιώσει την έκβαση του επαναληπτικού αγώνα για τους "16" του Τσάμπιονς Λιγκ εις βάρος της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με την άδικη αποβολή του Νάνι απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης, είναι οπαδός της Ρεάλ και του Ρονάλντο στο facebook. Εδώ ολόκληρος Κουκουλάκης στο ελληνικό πρωτάθλημα έχει το ΘΡΑΣΟΣ μετά την λήξη του αγώνα που διαιτήτευε να ζητάει την φανέλα της ομάδας που ευνοήσε με το πέτσινο πέναλτι που έδωσε.

Το αίσχος της Πράσινης

Φυσικά σε ένα τέτοιο σκάνδαλο και μετά από τέτοια διαιτησία, όχι μόνο δεν δίνεται όση έκταση θα έπρεπε από τους πουλημένους των "αντικειμενικών", αλλά η εφημερίδα του Τράκη Γιαννακόπουλου (βλ. εφευρέτης της αλητείας και πρόεδρος της ΚΑΕ ΠΑΟ), η Πράσινη (αλητεία), έχει ακόμα μεγαλύτερο θράσος και βγάζει το παρακάτω εξώφυλλο τη μεθεπόμενη του αγώνα.

Τα απόβλητα που εκδίδουν το πιο ελεεινό οπαδικό σκουπίδι στην ιστορία του ελληνικού τύπου, τολμούν και μιλάνε για κόκκινη χούντα και τρομοκρατία, επειδή συζητήθηκε το γεγονός ότι ο Κουκουλάκης ζήτησε και πήρε την φανέλα του Φιγκερόα, τον οποίο χαρακτηρίζουν παίκτη... παγκόσμιας κλάσης (ασχολίαστο). Το θράσος της φυλλάδας όμως συνεχίζεται, γράφοντας πως ο Κουκουλάκης κατά τα άλλα έκανε το καθήκον του και ευνόησε την Κέρκυρα. Εκτός του ότι παρουσιάουν ως φυσιολογικό το περιστατικό, αλλοιώνουν την πραγματικότητα και παρουσιάζουν τον ΠΑΟ που κέρδισε με πέτσινο πέναλτι ως αδικημένο.

Ποιος είπε ρε σε αυτά τα σκουλήκια ότι είναι φυσιολογικό ένας διαιτητής να ζητάει τη φανέλα μιας ομάδας; Ειδικά όταν αυτή η ομάδα είναι ο ΠΑΟ και ειδικά όταν αυτή την ομάδα έχει μόλις ευνοήσει ο διαιτητής; Τι θα λέγανε ρε αυτά τα σκουλήκια αν ο Κουκουλάκης ζητούσε τη φανέλα του Ριβάλντο, του Τζιοβάνι, του Ζάχοβιτς, του Ζε Ελίας, του Καρεμπέ ή του Κοβάσεβιτς μετά από αγώνα του Ολυμπιακού; Το ίδιο βράδυ το σπίτι του Κουκουλάκη θα είχε δεχτεί επίθεση, ενώ τα πρωτοσέλιδα των "αντικειμενικών" και των εφημερίδων που υποστηρίζουν ΠΑΟ, ΑΕΚ και ΠΑΟΚ θα είχαν πάρει φωτιά. Τι γράφουν ρε αυτά τα σκουλήκια για να χαϊδεύουν τα αυτιά των οπαδών τους και να τους γεμίζουν με ακόμα μεγαλύτερο μίσος για τον Ολυμπιακό μέσα από την παραπληροφόρηση;

Το αίσχος των "αντικειμενικών"

Η ασυλία που έχει ο ΠΑΟ από τα ΜΜΕ φάνηκε για ακόμα μία φορά από το... κουκούλωμα του Κουκουλάκη και του συγκεκριμένου σκανδάλου. Από όλες τις "αντικειμενικές" εφημερίδες μόνο η Sportday αναφέρεται στο γεγονός - διακριτικά πάντα για να μη δοθεί έκταση - στο πρωτοσέλιδό της. Συνολικά τα δεκανίκια του βάζελου μαζί με τις οπαδικές εφημερίδες των ΑΕΚ και ΠΑΟΚ φυσικά δεν ασχολούνται με τον ΠΑΟ, αφού αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να χτυπούν τον Ολυμπιακό και μόνο.

Σαπίλα: η μόνη λέξη που χαρακτηρίζει πλήρως την τακτική των "αντικειμενικών", της Πράσινης και των υπολοίπων.

Να ποια είναι η τακτική των "αντικειμενικών"

Χωρίς πολλά λόγια, ένα απλό παράδειγμα για το πως λειτουργούν οι "αντικειμενικοί" και το πως επιλέγουν να παρουσιάζουν τα γεγονότα, με σκοπό να χτυπάνε τον Ολυμπιακό. Και αυτή τη φορά δεν θα γίνει σύγκριση με την αντιμετώπιση του ΠΑΟ από τα ΜΜΕ. Αφορμή ο αγώνας ΟΦΗ-Κέρκυρα για την 20η αγωνιστική της Superleague 2012-13. Το παράδειγμα είναι τυχαίο και στη θέση του συγκεκριμένου αγώνα θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε άλλος.

Ο ΟΦΗ νίκησε την Κέρκυρα με 2-0, με τον σκόρερ του πρώτου γκολ των Κρητικών (στο 28') να είναι σε εμφανή θέση οφσάιντ. Όπως είναι φυσικό το γκολ δεν έπρεπε να μετρήσει και ειδικά όταν πρόκειται για το πρώτο γκολ του αγώνα, το θέμα αποκτά μεγάλη βαρύτητα. Τι επέλεξαν να μας παρουσιάσουν Goal και Sportday ως ρεζουμέ του αγώνα στο πρωτοσέλιδά τους; Το πόσο εύκολα νίκησε ο ΟΦΗ. Καμία αναφορά στο οφσάιντ γκολ που άλλαξε την ροή του αγώνα.

Και εδώ αρχίζει το γνωστό τροπάριο. Τι θα γινόταν αν στην θέση του ΟΦΗ ήταν ο Ολυμπιακός και είχε κερδίσει την Κέρκυρα με το πρώτο γκολ οφσάιντ; Φυσικά ο αγώνας θα ήταν μάλλον το κύριο θέμα του πρωτοσέλιδου, όπου σε περίοπτη θέση και με μεγάλα γράμματα ήταν σίγουρο ότι θα διαβάζαμε κάτι από τα παρακάτω:

"Οφσάιντ το πρώτο γκολ του Ολυμπιακού"

"Μόνο ο διαιτητής δεν είδε το οφσάιντ στο πρώτο γκολ"

"Ο διαιτητής αδίκησε την Κέρκυρα με το πρώτο γκολ που δεν έπρεπε να μετρήσει"

"Φωνάζει η Κέρκυρα για το πρώτο γκολ"

Και τα λοιπά...

Αυτή είναι η τακτική των... αδέκαστων εδώ και χρόνια στα πρωτοσέλιδα, αυτά που με μια ματιά μπορεί ο κάθε περαστικός να διαβάσει στα περίπτερα και να διαμορφώσει μια γρήγορη εικόνα για το τι έγινε στους αγώνες. Κουτάκια γύρω γύρω με σύντομη περιγραφή των αγώνων των μικρότερων ομάδων χωρίς σχόλια για την διαιτησία ακόμα και αν ήταν σφαγιαστική για τη μία ομάδα. Και στη μέση, αν τυχόν έχει γίνει κάποιο λάθος υπέρ του Ολυμπιακού (ακόμα και αν ήταν οφσάιντ το τρίτο γκολ σε μια νίκη με 3-0), μεγάλα γράμματα και φανφάρες, με σκοπό να επηρεάσουν την κοινή γνώμη.

Κάπως έτσι ο πλέον άσχετος, αυτός που δεν γνωρίζει τι έγινε και βιαστικά θα δει το πρωτοσέλιδο, θα δει μέσα σε έναν κόσμο αγγελικά πλασμένο, όπου όλα τα άλλα αποτελέσματα παρουσιάζονται ως δίκαια και καθαρά (ακόμα και αν σε αυτά έχουν γίνει όργια), τον Ολυμπιακό να παρουσιάζεται σαν τον καρνάβαλο που πρέπει να καεί αν τυχόν ευνοηθεί από κάποια απόφαση, ακόμα και αν αυτή δεν διαμόρφωσε ουσιαστικά το αποτέλεσμα. Φυσικά, δεν μιλάμε για τον ΠΑΟ, σε αγώνα του οποίου πρέπει η αντίπαλη ομάδα που αδικήθηκε σχεδόν να φύγει από το γήπεδο διαμαρτυρόμενη για να δεήσουν να αναφερθούν στην εύνοια των πρασίνων, όπως φυσικά δεν μιλάμε και για την περίπτωση αδικίας του Ολυμπιακού που απλά περνάει απαρατήρητη.

Με την ευκαιρία, στο ντέρμπι Άρη-ΠΑΟΚ 2-2, στην περιοχή του Άρη υπήρξαν διάφορα μαρκαρίσματα στα οποία οι κιτρινόμαυροι θα μπορούσαν να έχουν κερδίσει κάποιο πέναλτι και για τα οποία δικαίως φώναξαν. Οι δύο "αντικειμενικές" όμως αναφέρονται στη "ματσάρα" της Θεσσαλονίκης, η Goal έχει αναφορά στα πέναλτι που δεν δόθηκαν στον Άρη αλλά χρειάζεται μεγεθυντικός φακός για να την διαβάσεις, ενώ η Sportday παραμένει πιστή στην αρχή της να μην ασχολείται με την διαιτησία (εκτός βέβαια αν ευνοηθεί ο Ολυμπιακός). Και εδώ αν στη θέση του ΠΑΟΚ ήταν ο Ολυμπιακός και πάλι όλοι γνωρίζουμε τι θα έγραφαν στα πρωτοσέλιδα.

Έτσι λοιπόν διαμορφώνουν τη γνώμη του κόσμου εδώ και χρόνια οι "αντικειμενικοί", με τη διαφορετική αντιμετώπιση του Ολυμπιακού από τις υπόλοιπες ομάδες. Προσπαθούν να πλήξουν το γόητρο του συλλόγου και των οπαδών του, παρουσιάζοντας όλους τους άλλους σαν αγγέλους και αυτόν σαν δαίμονα. Τα αίσχη των υπολοίπων αγώνων, τα διαιτητικά λάθη υπέρ άλλων ομάδων, απλά δεν αναπαράγονται και οι οπαδοί του κάθε ΟΦΗ είναι ήσυχοι και περήφανοι για τις αξιοκρατικές νίκες της ομάδας τους, είτε ευνοηθεί σε έναν, σε πέντε ή σε δέκα αγώνες, με οποιοδήποτε τελικό όφελος... Δεν υπάρχει ούτε καν ένα πρωτοσέλιδο για να το χρησιμοποιήσεις σαν επιχείρημα για το πότε και πόσες φορές ευνοήθηκε. Ουαί και αλίμονο αν ο Ολυμπιακός πάρει κάποιο σφύριγμα...

Μεγαλύτερός τους σύμμαχος βέβαια είναι η διοίκηση του Ολυμπιακού (το λέω για πολλοστή φορά), η οποία παραμένει σταθερά απαθής στον χρόνιο πόλεμο που γίνεται προς την ομάδα από σκουλήκια της αθλητικής δημοσιογραφίας, τα οποία σέρνονται από εφημερίδα σε ραδιόφωνο και από ραδιόφωνο σε ιστοσελίδα ανακυκλώνοντας τα ίδια και τα ίδια και φιλτράροντας το τι θα ειπωθεί, τι θα ακουστεί, τι θα γραφτεί, τι θα μεγεθυνθεί και τι θα αποσιωπηθεί. Αλλά όπως επίσης έχω ξαναπεί, η διοίκηση του Ολυμπιακού το μόνο που ξέρει να κάνει είναι να εκθέτει τον σύλλογο και όχι να τον προστατεύει.

Όσο για τις δύο αντικειμενικές "εφημερίδες", είναι πάντα πιστές στην τακτική που ακολουθούσε κάποτε η... αντικειμενικότατη Αθλητική Ηχώ. Μόνο που αυτή είχε κάποτε την μαγκιά να πετάξει τη μάσκα και να μετατραπεί σε αμιγώς πράσινη εφημερίδα.

Αυτές ακόμα κρύβονται...

Αυτές είναι οι βαζέλες! Πανηγύρια και θλίψη ταυτόχρονα σε Goal και Sportday!

Λίγα επιγραμματικά σχόλια για το χθεσινό παιχνίδι ΠΑΟ-Ολυμπιακός 2-2 (ναι 2-2 ήρθε ο αγώνας, ασχέτως αν κάποιος διαβάζοντας τα πρωτοσέλιδα των "αντικειμενικών" νομίζει ότι ήρθε 3-0 υπέρ το ΠΑΟ).

1) Κακός ο Ολυμπιακός και φυσικά η ισοπαλία απέναντι σε έναν αντίπαλο τέτοιου επιπέδου είναι οπωσδήποτε αποτυχία, ανεξάρτητα αν πρόκειται για τον αιώνιο αντίπαλο.

2) Πανηγύρισαν οι πράσινοι την ισοπαλία, αποφεύγοντας για φέτος τα ψυχολογικά προβλήματα από μία ήττα μέσα στο σπίτι τους και μπροστά στα μάτια τους. Μια ματιά στις πράσινες εφημερίδες είναι αρκετή, αφού όπως αναφέρουν... μας ξεφτίλισαν. Ρωτάει ο Τοτός: πόσο τους ξεφτιλίσατε; Απαντάει ο βάζελος... 2-2. Αυτό ξεχωρίζει μια ομάδα από μια μεγαλύτερη. Ο Ολυμπιακός ποτέ δεν πανηγύρισε ισοπαλία ακόμα και στα χειρότερά του και ούτε πρόκειται να το κάνει.

3) Για ακόμα μία φορά γίνανε διάφορα στα επίσημα με τις φραστικές επιθέσεις στους επίσημους του Ολυμπιακού στα μπουθ, όχι μόνο από οπαδούς του ΠΑΟ που πήγαιναν όπου ήθελαν στο ξέφραγο αμπέλι, αλλά και από πράσινους δημοσιογράφους που κατά τα άλλα γράφουν σε "αντικειμενικά" μέσα και τους διαβάζει ο κάθε ανίδεος γαύρος. Φυσικά οι "αντικειμενικές" δεν αναφέρονται στην αισχρή φιλοξενία των πρασίνων προς τους επίσημους του Ολυμπιακού. Εδώ θα πει κάποιος πριν τρία χρόνια στο ντέρμπι του ΟΑΚΑ οι βαζέλες ακρωτηρίασαν σεκιούριτι και οι ελεεινές εφημερίδες δεν ανέφεραν τίποτα, με τα αίσχη των μπουθ θα ασχοληθούν; Άλλωστε αυτοί που προκάλεσαν τα αίσχη είναι και συνάδελφοι δημοσιογράφοι.

4) Όλα τα λεφτά για ακόμα μία φορά οι "αντικειμενικές" εφημερίδες Goal και Sportday, οι οποίες με πανομοιότυπα πρωτοσέλιδα πανηγυρίζουν για την εμφάνιση του ΠΑΟ και ταυτόχρονα λυπούνται που δεν κέρδισε η ομάδα τους. Άλλωστε γι' αυτούς ο ΠΑΟ πάντα τζάμπα χάνει ή φέρνει ισοπαλία. Είναι όντως μεγάλη ατυχία μια ομάδα να μην κάνει όλες τις ευκαιρίες της γκολ, ειδικά όταν αυτή η ομάδα είναι ο ΠΑΟ που έχει μάθει μια ζωή στις δύο ευκαιρίες του να πετυχαίνει ένα γκολ και να καταριέται που δεν πέτυχε και δεύτερο, ακόμα και αν ο αντίπαλος είχε 20 ευκαιρίες.

5) Κατά τα άλλα οι "αντικειμενικοί" ελπίζουν σε ένα καλύτερο πράσινο μέλλον, αφού φαίνεται πως ο Ευρω-πέος ξύπνησε και συγκλονίζεται ολόκληρη η πλάση. Κρίμα που τα πανηγύρια τους μετά τη νίκη-σκάνδαλο επί της Μάριμπορ με την ευγενική χορηγία της διαιτησίας δεν θα συνεχιστούν. Γιατί όσο και αν προσπάθησε το παρασκήνιο (που θύμισε εποχές Βαρδινογιάννη στην Ευρώπη) να δώσει ελπίδες για ευρωπαϊκή πρόκριση στον πεθαμένο, η ίδια η μπάλα πέταξε εκτός Ευρώπης τους άμπαλους.

6) Ο Αλαφούζος είναι αυτός ακριβώς που ταιριάζει σε μια βαζέλα. Να τον χαίρονται και μακάρι κάποια στιγμή στο μέλλον να τρυπήσουν τον πάτο στον οποίο έχουν φτάσει.

7) Κατά τα άλλα... ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ ΣΑΣ ΚΥΡΙΕ ΔΗΜΑΤΟ! Την επόμενη φορά ίσως τα πάει καλύτερα η ομάδα σας...

Με οδηγό το 73-38 τσακίστε τους κλέφτες

Υπάρχει μόνο ένας δρόμος στον σημερινό πέμπτο τελικό του ΣΕΦ. Νίκη και γκρέμισμα της παράγκας της βαζέλας. Έκαναν τα πάντα για να μη χάσουν μια ώρα αρχίτερα το στέμμα του ψευτοπρωταθλητή το οποίο έχουν αγοράσει με συμβόλαιο τα τελευταία χρόνια, αλλά μάλλον ήρθε ώρα το συμβόλαιο να σπάσει. Δύο σφαγές σε ισάριθμους αγώνες στο ΟΑΚΑ, η σφαγή και το κλέψιμο του κυπέλλου, οι σφαγές στους τελικούς των προηγούμενων χρόνων, είναι πολλά για να τους επιτρέψουμε να συνεχίσουν να μας κλέβουν.

Με οδηγό το 73-38

Πάμε όπως τότε στους τελικούς του 1996, όταν ο Ολυμπιακός διέλυσε στον πέμπτο τελικό στο ΣΕΦ τον τότε ψευτοπρωταθλητή Ευρώπης με το μυθικό 73-38. Με τους πράσινους να έρχονται από την ιστορική κλοπή της Ευρωλίγκας από την Μπαρτσελόνα, ο Ολυμπιακός δεν έχασε ευκαιρία να τους ταπεινώσει και να τους ξεφτιλίσει στα μάτια των όλων των Ευρωπαίων που είδαν με τι τρόπο πήρε το τρόπαιο ο ΠΑΟ στο Παρίσι. Δεν ήταν μόνο το +35 που αποτελεί αξεπέραστο ρεκόρ σε ντέρμπι αιωνίων για το πρωτάθλημα (το απόλυτο ρεκόρ είναι το +42 της νίκης του Ολυμπιακού με 110-68 επί του ΠΑΟ στο κύπελλο) και σε τελικό πρωταθλήματος γενικότερα, διαφορά που κυνήγησαν να ξεπεράσουν μετά μανίας οι πράσινοι την περίοδο κάμψης του Ολυμπιακού, αλλά δεν τα κατάφεραν ποτέ. Ήταν και η απίστευτη ξεφτίλα των 38 πόντων στην επίθεση που θα ήταν ντροπιαστική επίδοση ακόμα και για μια ομάδα της Α2. Ήταν το καλύτερο δώρο για τους πράσινους και η μεγαλύτερη απόδειξη για το ποιόν της ομάδας που τοποθέτησαν στον θρόνο της Ευρώπης. Βέβαια στον θρόνο καθόμαστε εμείς φέτος, αλλά πρέπει το δώρο να είναι αντίστοιχο εκείνου, για όσα μας βούτηξαν τόσα χρόνια. Επειδή δεν είναι τίποτα εύκολο, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε το 53-62 του πέμπτου τελικού του 1999, όταν κοιμήθηκε ο θεός και οι πράσινοι νίκησαν για πρώτη φορά στο ΣΕΦ και πήραν το πρωτάθλημα μέσα στο Φάληρο, γεγονός που άλλαξε τον ρου της ιστορίας του ελληνικού μπάσκετ.

Τα δεδομένα υπέρ μας

Αυτή τη φορά είναι όλα υπέρ μας, αλλά βέβαια όλα μπορούν να ανατραπούν. Ο Ολυμπιακός έχει αποδείξει φέτος σε όσους βλέπουν μπάσκετ ότι είναι καλύτερος του ΠΑΟ, ειδικά στο ΣΕΦ. Στην κανονική περίοδο οι ερυθρόλευκοι βρέθηκαν να κερδίζουν με 19 πόντους διαφορά και αν δεν έκαναν το λάθος να νομίσουν πως το παιχνίδι τελείωσε θα είχε έρθει μια πολύ πιο εύκολη νίκη από εκείνο το 78-77. Στους τελικούς στο ΣΕΦ οι πράσινοι δεν κατάφεραν καν να διεκδικήσουν τη νίκη. Στον πρώτο αγώνα η διαφορά κυμαινόταν πάλι γύρω στους 10 πόντους και με απανωτά φάουλ στο τέλος κατάφεραν να τη μειώσουν στους 6 (84-78). Στον δεύτερο αγώνα η διαφορά έφτασε στο +23, αλλά και πάλι η εκνευριστική χαλαρότητα των ερυθρόλευκων στα τελευταία λεπτά τους επέτρεψε να γλιτώσουν τη συντριβή και να μειώσουν σε 84-72. Όσο για το ΟΑΚΑ, απίστευτες σφαγές που είχαν ως στόχο να κρατήσουν τον διορισμένο μέσα στο κόλπο περιμένοντας να αναστηθεί, αλλιώς το πρωτάθλημα θα ήταν ήδη κόκκινο με ένα επιβλητικό 3-0. Άλλωστε όταν σε θαυμάζει όλη η Ευρώπη, που ως ουτσάιντερ έχεις νικήσει στο φάιναλ φορ τις δύο θεωρητικά καλύτερες ομάδες της Ευρώπης (ΤΣΣΚΑ, Μπαρτσελόνα) με κόντρα διαιτησία και έχεις στεφθεί πρωταθλητής της Γηραιάς Ηπείρου, δεν θα σταματήσεις μπροστά στην πράσινη συμμορία.

Πάρτε την ομάδα και ΦΥΓΕΤΕ!

Το σημερινό ΣΕΦ δεν θυμίζει σε τίποτα το ΣΕΦ της δεκαετίας του '90 από άποψη ατμόσφαιρας, για πολλούς λόγους που δεν είναι της παρούσης να τους εξηγήσουμε. Αυτό που θα πρέπει να αποφευχθεί πάση θυσία είναι να πέσει ο κόσμος που θα βρεθεί στο ΣΕΦ θύμα της παγίδας που θα στηθεί στο ΣΕΦ από τους διαιτητές των Γιαννακόπουλων. Το γόητρο της βαζέλας έχει δεχθεί ανεπανόρθωτο χτύπημα φέτος, αφού ο Ολυμπιακός πήρε το ευρωπαϊκό και έκλεψε τα φώτα των εντυπώσεων από τον ΠΑΟ, μεγαλώνοντας τον κομπλεξισμό των ανθρώπων που προσπαθούν λόγο αυτού του κομπλεξισμού τους να κάνουν επίδειξη δύναμης με τα αστεράκια στην φανέλα, πράγμα πρωτόγνωρο για το ευρωπαϊκό μπάσκετ, αφού το κάθε αστέρι συμβολίζει ιστορικά μια δεκάδα τίτλων. Άλλωστε  για τον λόγο αυτό τα χόμπιτς ενώ όλη τη χρονιά έλεγαν ότι θα αποχωρήσουν, αποφάσισαν ότι θα παραμείνουν στη διοίκηση του ΠΑΟ, για να συνεχίσουν να αγοράζουν τρόπαια και να πουλάνε μαγκιά με την ελεεινή τους συμπεριφορά. Οι διαιτητές θα έρθουν στο ΣΕΦ για να δώσουν τον αγώνα στους πράσινους, αλλά τα επεισόδια και οι διακοπές του αγώνα το μόνο που θα κάνουν θα είναι να να τους δώσουν τον τίτλο στα χαρτιά και να τιμωρηθεί για τον επόμενο χρόνο η έδρα, αφού έχουν προειδοποιήσει οι ιθύνοντες για διακοπή του αγώνα με το παραμικρό.

Αν το πράγμα αρχίσει και ξεφεύγει από τα διαιτητικά σφυρίγματα στον αγωνιστικό χώρο, πιστεύω ότι ήρθε η ώρα των Αγγελόπουλων να πάρουν την ομάδα από το παρκέ, να την οδηγήσουν στα αποδυτήρια και ο τελικός να λήξει με τον τρόπο που του αξίζει, με ένα ακόμα πέτσινο πρωτάθλημα στην τροπαιοθήκη των βάζελων. Θα είναι καιρός επιτέλους σε ενδεχόμενο χειρουργείο, οι Αγγελόπουλοι να κάνουν πράξη την απειλή τους από τα προηγούμενα χρόνια και να ξεφτιλίσουν το πράσινο κατεστημένο που θέλει τον Ομπράντοβιτς και τους Γιαννακόπουλους να κοπανιούνται όταν δεν ευνοούνται και στο τέλος να πανηγυρίζουν, τους διαιτητές-υπαλλήλους του Βασιλακόπουλου να σφάζουν με επιτυχία τον Ολυμπιακό, τον Συρίγο, τον Χατζηγεωργίου και τη λοιπή πράσινη παρέα στις μεταδόσεις να εκθειάζουν τον πράσινο διορισμένο πρωταθλητή και τις Goal και Sportday να πανηγυρίζουν για τα στημένα πράσινα τρόπαια, χωρίς ίχνος αξιοπρέπειας για τις σφαγές, άλλωστε την ίδια αντιμετώπιση έχει και στο ποδόσφαιρο η πράσινη τσουκνίδα.

Είναι καιρός να τους αλλάξουμε τις συνήθειες, είτε με το καλό... δηλαδή με νίκη, είτε με το κακό... δηλαδή με αποχώρηση της ομάδας σε περίπτωση απανωτών ανάποδων σφυριγμάτων...

Αλητεία και... ο "αντικειμενικός" Καλκαβούρας

Με αφορμή την επίθεση με πέτρες που δέχθηκε το πούλμαν της αποστολής του ΠΑΟ στην πορεία προς το ΣΕΦ για τον πρώτο τελικό του πρωταθλήματος της Α1 μπάσκετ για την περίοδο 2011-12, είχαμε την... χαρά να δούμε άλλη μία μαριονέτα του καταπράσινου Mega να ξεμπροστιάζεται. Αλήτες και ψυχικά άρρωστα άτομα (από αυτούς που υπάρχουν σε κάθε ομάδα) είναι αυτοί που έκαναν την επίθεση βάζοντας σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές, με αποτέλεσμα να αναβληθεί ο πρώτος τελικός και να χαλάσει η γιορτή που είχε στηθεί στο ΣΕΦ για να υποδεχθεί τον Ολυμπιακό ως πρωταθλητή Ευρώπης.

Πέταξε τη μάσκα ο Καλκαβούρας με ψέματα

Στη μετάδοση της είδησης της επίθεσης από το δελτίο του Mega, ο Καλκαβούρας που μεταδίδει τα αθλητικά, φρόντισε να μας υπενθυμίσει την αντιμετώπιση που έχει ο Ολυμπιακός από συγκεκριμένους δημοσιογράφους (μεταξύ των οποίων ανήκει παραδοσιακά και ο ίδιος), κανάλια (μεταξύ των οποίων ανήκει παραδοσιακά και το Mega) και εφημερίδες. Ο "κύριος" αυτός, καθώς διάβαζε την είδηση, συνοφρυωμένος και με πολύ αυστηρό ύφος τόνισε πως η επίθεση αυτή έγινε λίγες μέρες μετά το χειροκρότημα των οπαδών του ΠΑΟ προς τον Ολυμπιακό στο φάιναλ φορ της Κωνσταντινούπολης, για την κατάκτηση του τροπαίου. Με αυτό τον τρόπο ο Καλκαβούρας προφανώς θέλησε να περάσει ένα μήνυμα για την διαφορά... επιπέδου μεταξύ των οπαδών των δύο αιωνίων, αντιπαραθέτοντας από τη μία τους ντζέντλμεν βάζελους που χειροκροτούν τον Ολυμπιακό παρά την πίκρα τους για την δική τους ομάδα, από την άλλη τους αλήτες γαύρους που πετάνε πέτρες στο πούλμαν του αντιπάλου.

Προφανώς ο Καλκαβούρας δεν άκουσε πουθενά ή ξέχασε ότι στο φάιναλ φορ της Κωνσταντινούπολης:

οι... κυριλέ οπαδοί της βαζέλας έστειλαν καμιά δεκαριά οπαδούς του Ολυμπιακού στο νοσοκομείο, μετά από επιθέσεις σε ανυποψίαστους γαύρους στην Αγία Σοφία και σε πούλμαν που μετέφεραν μεμονωμένους ερυθρόλευκους οπαδούς στο Σινάν Ερντέν (μεταξύ των οποίων γυναικόπαιδα), σπάζοντας τζάμια των πούλμαν και κλέβοντας αποσκευές.

Επίσης ξέχασε ότι:

οι... κυριλέ οπαδοί της βαζέλας που πήγαν στην Κωνσταντινούπολη, βρήκαν την ευκαιρία να πλακωθούν με οπαδούς της Γαλατασαράι.

Και τέλος ξέχασε πως:

σε όλη τη διάρκεια του τελικού του Ολυμπιακού με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, όπου ο Ολυμπιακός κυνηγούσε συνεχώς στο σκορ, οι 4.000... κυριλέ οπαδοί των πρασίνων που προφανώς είχαν μείνει στον τελικό για να γελάσουν μετά τον δικό τους αγώνα στο μικρό τελικό με τη Μπαρτσελόνα, έβριζαν και αποδοκίμαζαν συνεχώς τον Ολυμπιακό. Εκτός αν τα συνθήματα του τύπου "ένα μπουρδέλο είσαστε" που ακουγόταν εν χορώ όταν οι ερυθρόλευκοι έχαναν με 19 πόντους, προέρχονταν από τους Ρώσους ή τους Ισπανούς. Αφού λοιπόν οι βάζελοι στις κερκίδες έπαθαν νίλα που δεν θα ξεχάσουν ποτέ, αποχώρησαν μετά το τέλος του αγώνα και στην απονομή έμειναν καμιά... δεκαριά από δαύτους που χειροκρότησαν τον Ολυμπιακό.

Καλκαβούρα μαζέψου

Φυσικά όλα αυτά δεν τα ξέχασε ο Καλκαβούρας ή ο συντάκτης του κειμένου που διάβαζε. Απλά με ψέματα, μετατρέποντας μια χούφτα πράσινων οπαδών που χειροκρότησαν σε μαζική εκδήλωση μεγαλείου από σύσσωμο το πράσινο κομμάτι της εξέδρας, προσπάθησαν να στοχοποιήσουν τους οπαδούς του Ολυμπιακού. Κάθε νοήμων άνθρωπος καταδικάζει τέτοιους είδους γεγονότα, αλλά μεταδίδεις μια είδηση, μείνε εκεί και μη λες ψέματα κάνοντας μάθημα πολιτισμού και πλύση εγκεφάλου, διαχωρίζοντας τους μεν από τους δε. Οι αλήτες οπαδοί του Ολυμπιακού δεν είναι περισσότερο αλήτες από του ΠΑΟ, όπως και οι σοβαροί και κυριλέ οπαδοί του Ολυμπιακού δεν είναι λιγότερο σοβαροί και κυριλέ από τους αντίστοιχους του ΠΑΟ. Οι βάζελοι φρόντισαν να δείξουν με τη συνολική παρουσία τους στην Πόλη τι είδους αληταριό έστειλαν για ακόμα μία φορά οι Γιαννακόπουλοι στο φάιναλ φορ. Αυτούς που βάζουν και στο ΟΑΚΑ, ώστε να μπαίνουν στον παρκέ και να χτυπάνε τους παίκτες του Ολυμπιακού, να τους πετυχαίνουν με αεροβόλα, να τους πετάνε κέρματα και μπουκάλια κτλ.

Αλλά οι Καλκαβούρες και οι λοιπές πατσαβούρες της α(θ)λητικής δημοσιογραφίας, δεν παίρνουν ύφος μέγαιρας για να κάνουν ντα τα χαϊδεμένα αλητάκια του ΠΑΟ. Σας σιχαθήκαμε!

Πράσινο σκάνδαλο στο ΟΦΗ-Άρης: δύο αποβολές στον ΟΦΗ στο τελευταίο πεντάλεπτο εν όψει ΠΑΟ

Τα καλά παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν και αυτό αποδείχτηκε στο... καθαρό φετινό πρωτάθλημα. Το τι έγινε στο ΟΦΗ-Άρης 0-1 για την 10η αγωνιστική δεν περιγράφεται, με τον απαράδεκτο διαιτητή Μήτσιο να τα κάνει θάλασσα (σχολιασμός του αγώνα εδώ). Το γκολ που έκρινε την αναμέτρηση μπήκε στο 31', αλλά στα τελευταία 15 λεπτά και τι δεν έκανε ο κύριος Μήτσιος:

Στο 78' αποβάλλει λανθασμένα τον Ούμπιντες του Άρη, δίνοντας δεύτερη κίτρινη κάρτα για ανύπαρκτο φάουλ στον Παπουλή. Βέβαια την δεύτερη κίτρινη θα έπρεπε να την έχει δει τρία λεπτά νωρίτερα.

Στο 81' δεν δίνει πεντακάθαρο πέναλτι στον ΟΦΗ σε κράτημα του Μάντζιου από τον Σανκαρέ μέσα στη μεγάλη περιοχή.

Στο 86' αφήνει και τον ΟΦΗ με 10 παίκτες, δείχνοντας δεύτερη κίτρινη κάρτα στον Μάντζιο για θέατρο στην πτώση του στη μεγάλη περιοχή.

Στο 87' αφήνει τον ΟΦΗ με 9 παίκτες, δείχνοντας δεύτερη κίτρινη κάρτα στον Ταυλαρίδη για μαρκάρισμα.

Λίγο πριν τις καθυστερήσεις λοιπόν βλέπουμε το σπάνιο φαινόμενο της αποβολής δύο παικτών μιας ομάδας μέσα σε ένα λεπτό. Με ποιον έπαιζε ο ΟΦΗ την επόμενη αγωνιστική; Φυσικά με τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ. Αλήθεια αν έπαιζε με τον Ολυμπιακό, τι θα γινόταν; Η λέξη σκάνδαλο θα κοσμούσε τα πρωτοσέλιδα των αθλητικών εφημερίδων, τόσο των πράσινων, όσο και των φιλο-πράσινων (αναφέρομαι στις Goal, Sportday, Exedra), αλλά και των κιτρινόμαυρων (αυτών της ΑΕΚ) που ενδιαφέρονται πάνω από όλα για ένα καθαρό πρωτάθλημα στο οποίο οι διεκδικητές του τίτλου θα είναι μόνο η ΑΕΚ και ο Παναθηναϊκός.

Το θέμα δεν είναι αν ήταν αποβολές ή όχι. Η πρώτη αποβολή για θέατρο είναι ούτως ή άλλως τραβηγμένη και δεν την δείχνεις στο τέλος του παιχνιδιού με το παραμικρό. Η δεύτερη φαίνεται δικαιολογημένη. Αλλά όταν αποβάλλεις δύο παίκτες με διαφορά ενός λεπτού στο τέλος του αγώνα της ομάδας που θα αντιμετωπίσει τον Παναθηναϊκό την επόμενη αγωνιστική, αυτό είναι σκάνδαλο. Αλλά απ' ότι φάνηκε ούτε ο Μήτσιος φάνηκε να διστάζει να τις δείξει, αλλά ούτε και οι Μάντζιος-Ταυλαρίδης να τις πάρουν.

 

Άλλωστε παραδόσεις χρόνων δεν αλλάζουν δυστυχώς στο παράρτημα. Άσχετα αν προσπαθούν οι πράσινοι να μας παρουσιάσουν τον ΟΦΗ ως κόκκινο παράρτημα. Γιατί ως γνωστόν όποια ομάδα έχει δανεικό από τον Ολυμπιακό, όποια ομάδα έχει προπονητή πρώην παίκτη του Ολυμπιακού (Αναστόπουλο), όποια ομάδα δεν συμμετέχει στην προπαγάνδα κατά του Ολυμπιακού, είναι κόκκινο παράρτημα. Αυτό προστάζει η λογική των πρασίνων. Άσχετα αν ο ΟΦΗ του Αναστόπουλου πήρε ισοπαλία στο Καραϊσκάκη από τον Ολυμπιακό. Γιατί για τους πράσινους δεν παίζει ρόλο η συνιδιοκτησία δεκαετιών ΠΑΟ-ΟΦΗ, ούτε παλιότερες αποκαλύψεις του Γκέραρντ, ούτε οι περίπατοι του ΠΑΟ στο Ηράκλειο, ούτε η μειωμένη απόδοση του ΟΦΗ σε περιπτώσεις που έκαναν μπαμ, ούτε ο ξεσηκωμός των οπαδών του ΟΦΗ τόσες δεκαετίες για την εκμετάλλευση της ομάδας τους. Φυσικά τα πάρε δώσε του Παναθηναϊκού με ΑΕΚ και ΠΑΟΚ, το πήγαινε-έλα παικτών και προπονητών ανάμεσά τους δεν σημαίνει κάτι. Απλά κάποια φιλικά ντέρμπι και κάποιες φιλικές σχέσεις των διοικήσεων "παραδοσιακών" (λέμε τώρα) αντιπάλων.

Σαν να μην έφταναν αυτά, δεν φτάνει που σφαγιάστηκε ο ΟΦΗ, βγήκε ο Άρης να φωνάξει και πάλι για την διαιτησία. Μπορεί η αποβολή του Ούμπιντες να μην υπήρχε, αλλά ο ίδιος παίκτης θα έπρεπε να έχει αποβληθεί νωρίτερα, όταν του χαρίστηκε η δεύτερη κίτρινη. Αλήθεια οι του Άρη είδαν το πέναλτι που δεν δόθηκε στον ΟΦΗ και τις δύο απανωτές αποβολές; Αλλά τι να περιμένει κανείς από τον Άρη, ο οποίος έχει γίνει η πιο γραφική ομάδα του πρωταθλήματος, αφού διαμαρτύρεται μετά από κάθε αγώνα ανεξάρτητα ποιο θα είναι το αποτέλεσμα. Και φυσικά τι να πει κανείς για τον Άρη, ο οποίος έχει εκτελεστικό διευθυντή τον Κόντη, ο οποίος είναι γνωστός φιλοπαναθηναϊκός με διασυνδέσεις με τους μεγαλοκαρχαρίες του Παναθηναϊκού. Είναι αυτός, επί των ημερών του οποίου ο Άρης σφαγιάζεται επανειλλημένα από τον Παναθηναϊκό, αλλά δεν φωνάζει τόσο όσο φωνάζει σε όλους τους υπόλοιπους αγώνες. 

Φυσικά Goal, Sportday και Exedra, αδιαφόρησαν προκλητικά για τις περίεργες αποβολές του ΟΦΗ, παραπληροφορώντας για ακόμα μία φορά τους αναγνώστες τους. Και ειδικά οι αναγνώστες της πρώτης αλλά και της δεύτερης, έχουν μειωθεί κατά πολύ τον τελευταίο καιρό, τόσο λόγω της οικονομικής κρίσης, αλλά και της πολιτικής τους να λειτουργούν ως πράσινα φερέφωνα. Πάντως όλοι έκαναν τη δουλειά τους, ο Παναθηναϊκός θα αντιμετωπίσει τον ΟΦΗ με δύο σημαντικές απουσίες και οι φυλλάδες μας... έπεισαν ότι όλα κυλούν ρολόι και με το "γράμμα του νόμου". Αλήθεια αυτές οι εφημερίδες πρέπει να σχολιάζουν τις κακές διαιτησίες στους αγώνες των υπόλοιπων ομάδων (πλην των μεγάλων), που είναι πολλές μέχρι τώρα, ή ο σκοπός τους είναι να σχολιάζουν μόνο τις διαιτησίες του Ολυμπιακού; Ξέρετε και οι υπόλοιποι αγώνες για το πρωτάθλημα είναι...

Προμηθευτείτε μάσκες, μπορεί το αέριο που αναδύεται να είναι άοσμο, αλλά είναι δηλητηριώδες!

Ανέκδοτο... ή μήπως αλήθεια;

Στο ετήσιο συνέδριο αθλητικών δημοσιογράφων παρευρίσκονται οι σημαντικότεροι δημοσιογράφοι από όλες τις αθλητικές εφημερίδες της χώρας. Έξω από το συνέδριο, σε ένα πάρκο, ένα παιδάκι παίζει αμέριμνο, όταν ξαφνικά πετάγεται ένα pittbull από έναν θάμνο και το γραπώνει από το λαιμό έτοιμο να το σκοτώσει.
 

Ξαφνικά ένα παλικάρι πετάγεται από το πουθενά, πιάνει το τεράστιο σκυλί από το σβέρκο και με μία κίνηση καράτε του σπάει τον αυχένα. Όλοι οι δημοσιογράφοι είδαν τη σκηνή και έκπληκτοι βγαίνουν να μιλήσουν στο παλικάρι.

Πετάγεται όμως ο δημοσιογράφος από το GOAL και λέει:
-"Μεγάλε, αυτό που έκανες θα είναι αύριο σε όλες τις εφημερίδες. Στο αυριανό μας πρωτοσέλιδο θα γράψουμε:
«ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ ΒΑΖΕΛΟΣ ΣΩΖΕΙ ΑΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΑΠΟ ΛΥΣΣΑΣΜΕΝΟ ΚΤΗΝΟΣ.»"
-"Μα δεν είμαι Παναθηναϊκός" λέει το παλικάρι.
-"Εντάξει, τότε θα γράψουμε:
«ΑΦΟΒΟ ΧΑΝΟΥΜΙ ΣΩΖΕΙ ΠΑΙΔΑKΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΡΕΛΟΥ ΣKΥΛΙΟΥ»"
-"Μα ούτε ΑΕK είμαι" λέει το παλικάρι.
-"Καλά και τι ομάδα είσαι;" ρωτάει ο δημοσιογράφος από το GOAL.
-"Ολυμπιακός είμαι..."
Οπότε την επόμενη μέρα, ο τίτλος:
«ΓΑΥΡΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ ΑΝΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟ ΟΙKΟΓΕΝΕΙΑKΟ KΑΤΟΙKΙΔΙΟ ΖΩΑKΙ»

Ο "αντικειμενικός" κύριος Θαναηλάκης

Πως φροντίζουν όλοι οι "αντικειμενικοί" να ρίχνουν τις μάσκες τους αργά ή γρήγορα... Στη λίστα προστέθηκε και ο κύριος Θαναηλάκης, παρουσιαστής της εκπομπής "Σούπερ Μπάλα" του Mega (ποιου άλλου) για το Τσάμπιονς Λιγκ. Οι... ειδήμονες της εκπομπής, ξέρετε οι "αντικειμενικοί" λασπολόγοι που εξυπηρετούν τα συμφέροντα της πράσινης ΠΑΕ, συζητούσαν για τους πιθανούς αντιπάλους του Ολυμπιακού στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ 2011-12.

Το σχόλιο του Θαναηλάκη που τον εξέθεσε

Κάποια στιγμή ο κύριος Θαναηλάκης ανέφερε κάτι το οποίο προκάλεσε έκπληξη και γέλωτα. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι ο Ολυμπιακός "θα προσπαθήσει να προκριθεί από τους ομίλους, κάτι που δύσκολα καταφέρνει." Ως προς το πρώτο σκέλος της διαπίστωσης, ευχαριστούμε τον Θαναηλάκη που μας... ενημέρωσε ότι ο Ολυμπιακός θα προσπαθήσει να προκριθεί από τους ομίλους. Ως προς το δεύτερο σκέλος ("κάτι που δύσκολα καταφέρνει"), ο εν λόγω "αντικειμενικός" μάλλον ξέχασε ότι μιλάει για τον Ολυμπιακό, την ομάδα που προκριθηκε και στις δύο τελευταίες της συμμετοχές στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Το 2008 από τον όμιλο με Ρεάλ, Λάτσιο και Βέρντερ, και το 2010 με Άρσεναλ, Άλκμααρ και Σταντάρ Λιέγης. Μιλάμε δηλαδή για τον ορισμό της γελοιότητας. Ευτυχώς, για να μην εκτεθούν τόσο πολύ πια στα μάτια μας, φρόντισε κάποιος από το πάνελ της εκπομπής να αποκαταστήσει την αλήθεια αμέσως, υπενθυμίζοντας πως ο Ολυμπιακός έχει προκριθεί και στις δύο τελευταίες συμμετοχές του στη διοργάνωση, φέρνοντας σε αμηχανία τον Θαναηλάκη.

Η χολή είναι η τακτική τους

Ο Θαναηλάκης έκανε αυτό που κάνου πολλοί όμοιοί του. Δεν αρκέστηκε στα απαραίτητα, αλλά θέλησε να κάνει ένα άτοπο και γεμάτο κακεντρέχεια σχόλιο για τον Ολυμπιακό, από αυτά που κάνουν συχνά πυκνά στις στήλες και στις εκπομπές τους στα "αντικειμενικά" αθλητικά μέσα, με σκοπό να παραπλανήσουν τον κόσμο.Ο Θαναηλάκης δεν είναι ο μόνος που δεν θέλει να θυμάται επιτυχίες του Ολυμπιακού, άλλωστε πόσοι από τους αλλόθρησκους θυμούνται και την πρόκριση των ερυθρολεύκων στους "8" του Τσάμπιονς Λιγκ το 1999... Σιγά μην θυμόντουσαν τις προκρίσεις από τους ομίλους, όπου ο Ολυμπιακός στους νοκ άουτ αγώνες αποκλείστηκε από Τσέλσι και Μπορντό.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί αυτή είναι η γραμμή τους. Μας βομβαρδίζουν συνεχώς με αφιερώματα και ανασκοπήσεις για κάποιες επιτυχίες του ΠΑΟ, αλλά ποτέ για μια καλή πορεία του Ολυμπιακού, μια σπουδαία νίκη, μια μεγάλη πρόκριση στην Ευρώπη. Μια ερυθρόλευκη επιτυχία γρήγορα λησμονείται, γιατί μόνο έτσι μπορούν να συντηρήσουν τον μύθο ότι ο Ολυμπιακός είναι ο περιοδεύων θίασος της Ευρώπης. Στον αντίποδα, οποιαδήποτε άτυχη στιγμή, οποιοδήποτε κακό αποτέλεσμα, οποιαδήποτε αποτυχί του Ολυμπιακού αναπαράγεται ξανά και ξανά, στα στατιστικά, στις ανασκοπήσεις των εφημερίδων, στα χλευαστικά σχόλια των αλλόθρησκων. Δεν χωράει καλός λόγος για τον Ολυμπιακό και όταν το κάνουν είναι επειδή πρέπει να κρατήσουν τους αναγνώστες ή ακροατές οπαδούς του και να το παίξουν ουδέτεροι. Αλλά μία φράση τους, ένα σχόλιο γεμάτο δηλητήριο, είναι αρκετό για να δείξει το ποιόν τους.

Θύμα των "αντικειμενικών"

Όλες αυτές οι διαπιστώσεις έρχονται να επιβεβαιώσουν αυτό που αναρωτήθηκα μετά από μια συζήτηση που είχα με οπαδό του ΠΑΟ, γύρω στην ηλικία των 50. Αυτός λοιπόν μου είπε πως ο Ολυμπιακός δεν είχε κερδίσει ποτέ εκτός έδρας στην Ευρώπη εδώ και 50 χρόνια, μέχρι που κέρδισε τη Βέρντερ στη Βρέμη το 2007-08. Και επειδή ζήτησα διευκρίνηση, εννοούσε στην Ευρώπη γενικά, σε οποιαδήποτε διοργάνωση, ότι ο Ολυμπιακός δεν είχε γυρίσει ποτέ με το διπλό από ευρωπαϊκό ταξίδι. Τότε αναρωτήθηκα: πόσο ψέμα έχει διαβάσει αυτός ο άνθρωπος για να πει κάτι τέτοιο; Γιατί το πίστευε. Και φυσικά μπορεί να μη θυμάται όλους τους αγώνες του Ολυμπιακού στην Ευρώπη, αλλά πραγματικά δεν είχε ακούσει για εκτός έδρας νίκη του;

Πως να θυμάται από τη στιγμή που καμία φυλλάδα δεν αναφέρει ότι ο Ολυμπιακός στην ιστορία του πριν τη Βέρντερ είχε κερδίσει μεγάλες ομάδες εκτός έδρας όπως η Διναμό Μόσχας, η Κάλιαρι, η Μονακό, η Γιουβέντους, και πολλές άλλες μικρότερες ομάδες; Εδώ έχουμε ξεχάσει τις εντός έδρας σπουδαίες νίκες του Ολυμπιακού, που ήταν πάντα ομάδα έδρας, αφού οι "αντικειμενικοί" μάλλον δεν θεωρούν τα εντός έδρας παιχνίδια αρκετά... ευρωπαϊκά. Αυτό που τους ενδιέφερε ήταν να μετρούν αγώνα προς αγώνα το αρνητικό εκτός έδρας σερί του Ολυμπιακού χωρίς νίκη στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Εκεί στοχεύουν οι "αντικειμενικοί", ένα φαρμακερό σχόλιο με μπόλικη δόση ψεύδους (όπως του Θαναηλάκη) που θα το ακούσουν μερικοί αδαείς που δεν έχουν ιδία άποψη και θα το αναπαράγουν.

Κάπως έτσι, επειδή ο οπαδός έχει την τάση να θυμάται μόνο τα καλά της ομάδας του, ο κάθε βάζελος έχει το δικαίωμα να θεωρεί την ομάδα του ευρωπαϊκό μεγαθήριο, αφού μια καλή πορεία σε μια δεκαετία επισκιάζει μέσω της προπαγάνδας όσες αποτυχίες και διασυρμούς αν έπονται και προηγούνται αυτής. Το κάθε χανούμι μπορεί να ξεχνάει ότι η ομάδα του δεν μπορούσε να πετύχει νίκη στο Τσάμπιονς Λιγκ για πολλά χρόνια και δεν έχει προκριθεί ποτέ από τους ομίλους. Μπορεί ο κάθε ΠΑΟΚτζής ή αρειανός να καυχιέται ακόμα και όταν αποκλείσει μια ταπεινή ομάδα. Αλλά ο Ολυμπιακός ότι καλό και να κάνει, θεωρείται σχεδόν ως μη γενόμενο. Θα θυμάται κανείς την χειρότερη εμφάνιση ελληνικής ομάδας σε όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ, αυτή που έκανε ο ΠΑΟ την περίοδο 2010-11 με Μπαρτσελόνα, Ρούμπιν και Κοπεγχάγη; Θα θυμάται κανείς ότι η ΑΕΚ έχει τερματίσει με μηδέν βαθμούς σε όμιλο του ΟΥΕΦΑ; Αν τα έκανε ο Ολυμπιακός, οι φυλλάδες θα απαιτούσαν να κλείσουν τα σύνορα για τους ερυθρόλευκους.

Αφού έτσι το θέλουν, έτσι είναι. Ο Ολυμπιακός δεν έχει κερδίσει ποτέ εκτός έδρας στην Ευρώπη, δεν έχει προκριθεί ποτέ από όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ, δεν έχει προκριθεί ποτέ στην Ευρώπη, δεν έχει δώσει ποτέ βαθμούς στην Ελλάδα, δεν έχει κάνει ποτέ τίποτα αξιόλογο. Ζήστε στον κόσμο σας με τους πρέσβεις σας. Όλοι σας και μόνοι μας!

Οι μάσκες έπεσαν προ πολλού

Οι μάσκες έχουν πέσει οριστικά. Οι μέχρι πρότεινος "αντικειμενικές" εφημερίδες έχουν αποβάλλει προ πολλού το προσωπείο του αγνού παρατηρητή και σχολιαστή της πραγματικότητας. Πλέον δεν δημιουργούν απλώς την πραγματικότητα που θέλουν να πλασάρουν, αλλά προχωράνε και παραπέρα. Βγάζουν το αντιολυμπιακό μένος σε όλο του το μεγαλείο. Οι εφημερίδες που εξυπηρετούν τα συμφέροντα των εκδοτών τους και των αρχισυντακτών τους, αλλά και τις οπαδικές προτιμήσεις των δημοσιογράφων που εργάζονται σε αυτές. Μέσα σε όλα αυτά ήρθε και ο Ντέμης, ο δήθεν αγνός τιμητής του καθαρού ποδοσφαίρου και ορκισμένος αντιολυμπιακός περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.

Όλοι αυτοί είναι που ανακάλυψαν την βρωμιά που ξεκίνησε το 1996-97, την περίοδο που ο Ολυμπιακός πήρε το πρώτο πρωτάθλημα μετά τα πέτρινα χρόνια. Βλέπετε στα 9 πέτρινα χρόνια του Ολυμπιακού τα πάντα ήταν πεντακάθαρα. Σαν να μην υπήρξε ποτέ η χούντα του Βαρδινογιάννη, η οποία προκαλούσε πρωτοσέλιδα αηδίας για τα αίσχη του πράσινου μεγαλοκαρχαρία στο ποδόσφαιρο, η οποία προκαλούσε εμετό και αηδία, συνθήματα και επεισόδια πολλές φορές πρωτόγνωρα σχεδόν σε κάθε γήπεδο που αγωνιζόταν ο Παναθηναϊκός. Τότε που με τον Ολυμπιακό στο καναβάτσο, οι διοικήσεις ΑΕΚ και Παναθηναϊκού σφαζόντουσαν και εκτόξευαν βέλη η μία προς την άλλη για το ποια είναι πιο βρώμικη.

Και ναι, το ποδόσφαιρο ξαναέγινε καθαρό το 2004, όταν ο Παναθηναϊκός πήρε το πρωτάθλημα με το χειρουργείο που πέρασε ο Δούρος τον Ολυμπιακό στην Λεωφόρο, στο ντέρμπι όπου ουσιαστικά κρίθηκε ο τίτλος. Ξαναέγινε βρώμικο την αμέσως επόμενη χρονιά και για τα επόμενα 5 χρόνια, μέχρι να καθαρίσει πάλι το 2010, όταν ο Παναθηναϊκός ξαναπήρε το πρωτάθλημα με το απίστευτο και απροκάλυπτο σπρώξιμο της διαιτησίας, και με τις σφαγές του Ολυμπιακού και του ΠΑΟΚ που το διεκδίκησαν.

Ξαναέγινε βρώμικο το 2011, όταν ο Παναθηναϊκός σπρώχτηκε αρκετές φορές, όταν ο Ολυμπιακός σφαγιάστηκε αρκετές φορές. Αλλά όσα είχαν γίνει πριν το ντέρμπι του Καραϊσκάκη και όσα έγιναν μετά από αυτό, διαγράφηκαν με τη μία. Προσπάθησαν σκληρά να μας πείσουν ότι η διαφορά των 13 βαθμών από τον ανύπαρκτο Παναθηναϊκό, που οι ίδιοι του οι οπαδοί αγανάκτησαν και κυνηγούσαν τους παίκτες της ομάδας τους, δημιουργήθηκε από την διαιτησία του Καλόπουλου. 

Με σύνθημα ότι ο Ολυμπιακός δεν δικαιούται να μιλά ποτέ για την διαιτησία, κάθε χρόνο η ίδια ιστορία. Αδικείται ο Ολυμπιακός ή ευνοείται ο Παναθηναϊκός, διαστρεύλωση της αλήθειας στην πρώτη περίπτωση και χλιαρές φωνές στην δεύτερη. Αδικείται ο Παναθηναϊκός και ευνοείται ο Ολυμπιακός, γίνεται πόλεμος.

Μαζί με τους "αντικειμενικούς" σύσσωμη η αντιπολίτευση. Ο Παναθηναϊκός που ελέγχει παραδοσιακά τα ΜΜΕ (κάτι σαν το ΠΑΣΟΚ) και που προσπαθεί να καλύψει την δική του αποτυχία, καθώς δεν μπορεί ούτε ομάδα να φτιάξει αλλά ούτε και να πιάσει τόπο το δικό του έρεισμα στην διαιτησία, το οποίο το μόνο που καταφέρνει στο τέλος είναι να του δίνει συνήθως την δεύτερη θέση.

Μαζί και η ΑΕΚ, η οποία πάνω απ' όλα ενδιαφέρεται να κρατάει ψηλά την σημαία του αντιολυμπιακού κινήματος. Μπορεί οι χούλιγκανς της ΑΕΚ και του Παναθηναϊκού να σφάζονται στους δρόμους διατηρώντας τον μύθο του άσβεστου μίσους ανάμεσα σε δύο παραδοσιακούς αντιπάλους, όμως οι εκάστοτε διοικήσεις των δύο ομάδων είναι σχεδόν αδελφοποιημένες τα τελευταία 15 χρόνια. Είναι γνωστό ότι μετά τις κόντρες των 90s μεταξύ Τροχανάδων και Βαρδινογιάννηδων, οι δύο ομάδες έχουν κάτι σαν σιωπηρή συμφωνία να μην καταφέρεται ποτέ η μία εναντίον της άλλης, έτσι ώστε να μην χάνουν τον προσανατολισμό τους στον βασικό στόχο που είναι ο βομβαρδισμός του κοινού κόκκινου εχθρού. Σαν να λέμε ένα βήμα από την συγχώνευση. Η ΑΕΚ άλλωστε έχει βγάλει τα τελευταία χρόνια τον Παναθηναϊκό από την θέση του μεγάλου αντιπάλου της, έχοντας βάλει στην θέση του τον ΠΑΟΚ. Έτσι η ΑΕΚ έχει την ευχέρεια να λειτουργεί ως πράσινο τσιράκι όπως έκανε στα πρόσφατα πλέι οφ, όταν κατέβηκε αδιάφορη στον τελευταίο αγώνα με τον Παναθηναϊκό και δεν έπαιξε για την ιστορία της όπως κάνει πάντα με τον Ολυμπιακό, τον ΠΑΟΚ και κάθε ομάδα. Ποτέ δεν διαμαρτυρήθηκε η ΑΕΚ για το περιβόητο γκολ οφσάιντ που έβγαλε τον Παναθηναϊκό στο Τσάμπιονς Λιγκ και στέρησε την δυνατότητα να διεκδικήσει την έξοδο η ίδια. Αντ' αυτού, του έδωσε και το δωράκι των ξεκούραστων τριών βαθμών στο τέλος. Γιατί αυτή είναι η συμφωνία. Τέλος.

Από κοντά και ο ΠΑΟΚ, του οποίου επίσης οι διοικήσεις έχουν άριστες σχέσεις με αυτές του Παναθηναϊκού. Ανταλλαγές παικτών ανάμεσα στις δύο ομάδες, αλλά και εταιρία πράσινου μεγαλομετόχου ονόματι Βγενόπουλος μέγας χορηγός του ΠΑΟΚ. Σιωπηρή αποδοχή και εδώ των σφαγών που στέρησαν από τον ΠΑΟΚ τόσο το πρωτάθλημα του 2010, όσο και την έξοδο στο Τσάμπιονς Λιγκ το 2011. Τελικά και στα δύο αυτός που ευνοήθηκε ήταν ο Παναθηναϊκός. Τυχαίο; Μύτη δεν άνοιξε στην Θεσσαλονίκη, δεν στήθηκαν οδοφράγματα, δεν ακούστηκαν συνθήματα κατά της Αθήνας. Μόνο κάποιες σκόρπιες φωνές αγανάκτησης για τις σφαγές του ΠΑΟΚ. Τυχαία άλλωστε ο ΠΑΟΚ έχει ονομαστεί "ΟΦΗ του Βορρά"; Μόνο που οι οπαδοί του ΟΦΗ δεν έχαναν ευκαιρία για να εκδηλώσουν την αγανάκτησή τους για την μετατροπή της ομάδας τους σε πράσινο παράρτημα για δεκαετίες. Αντιθέτως οι οπαδοί του ΠΑΟΚ μάλλον το χαίρονται κιόλας. Όχι επειδή συμπαθούν τον Παναθηναϊκό, ίσα ίσα τον σιχαίνονται και κυρίως δεν τον υπολογίζουν τόσο όσο τον Ολυμπιακό. Αλλά όταν η διοίκηση δίνει την γραμμή στους συνδέσμους να σιωπήσουν για τις κλοπές από τον Παναθηναϊκό, τότε οι σύνδεσμοι των ΠΑΟΚτήδων χάνουν την περιβόητη μαγκιά τους. Αυτή συνηθίζουν άλλωστε να την βγάζουν μόνο στον Ολυμπιακό, άντε και στον Άρη και την ΑΕΚ, αλλά ποτέ στον Παναθηναϊκό. Σε αντίθεση με το τι γινόταν παλιά στην Τούμπα όταν αντίπαλος ήταν ο Παναθηναϊκός, τις αποχωρήσεις του ΠΑΟΚ από το γήπεδο και τους ιστορικούς ανελέητους σφαγιασμούς του δικεφάλου κόντρα στους πράσινους, σε ένα σημερινό 90λεπτο παιχνίδι στην Τούμπα με τον Παναθηναϊκό, είναι ζήτημα αν τα συνθήματα εναντίον των πράσινων θα ξεπερνούν συνολικά την διάρκεια του ενός λεπτού.

Παρόμοιο ρόλο παίζει και ο Άρης, που αυτός και αν σφάχτηκε φέτος από την διαιτησία και στους δύο αγώνες με τους πράσινους, με αποτέλεσμα να μείνει εκτός πλέι οφ. Όχι όμως, και αυτός ταγμένος στον αγώνα εναντίον του Ολυμπιακού, με τον οποίο ποτέ δεν έχουν τους ίδιους στόχους και από τον οποίο συνήθως τους χωρίζει χαώδης βαθμολογική διαφορά στην τελική κατάταξη.

Πιο τρανό παράδειγμα για τη φατρία που έχει στήσει ο Παναθηναϊκός με την ΑΕΚ και τον ΠΑΟΚ δεν υπάρχει από τα φετινά πλέι οφ. Σαν να ήταν κανονισμένο εξαρχής. Σαν ένας διακανονισμός του τύπου "άσε με εμένα να βγω Τσάμπιονς Λιγκ, βούλωσέ το και τα βρίσκουμε εμείς". Αλλιώς δεν εξηγείται πως γίνεται οι άμεσα ζημιωμένες ομάδες να μην φωνάζουν για την εύνοια του Παναθηναϊκού, αλλά να φωνάζουν για την... εύνοια του Ολυμπιακού από τον οποίο τερμάτισαν γύρω στους 25 βαθμούς πίσω του. Και μαζί και όλος ο θίασος των εφημερίδων που βρήκαν τα πλέι οφ συναρπαστικά και με την βαθμολογία να είναι απολύτως δίκαιη. Άσχετα αν το οφσάιντ γκολ έδωσε δύο βαθμούς στον Παναθηναϊκό και αφαίρεσε έναν από τον ΠΑΟΚ, κατι που αν δεν είχε γίνει θα έβγαζε τον ΠΑΟΚ στο Τσάμπιονς Λιγκ. 

Αλήθεια είναι τυχαίο που τουλάχιστον τα δύο τελευταία χρόνια ΑΕΚ, ΠΑΟΚ και Άρης έχουν αποκάλυπτα ζημιωθεί διαιτητικά προς όφελος του Παναθηναϊκού, χωρίς να διαμαρτυρηθούν πραγματικά και ουσιαστικά; Είναι τυχαίο που και οι τρεις ζημιώθηκαν από τον Παναθηναϊκό, αλλά είναι μονίμως απέναντι στον Ολυμπιακό, ενώ για τον Παναθηναϊκό δεν κάνουν λόγο ποτέ; Αλλά είναι γνωστό ότι βιασμός με την συγκατάθεση του "θύματος" δεν υπάρχει. Και αυτοί οι τρεις δεν βιάστηκαν από τον Παναθηναϊκό, ούτε με την συνδρομή Δαλούκα, ούτε με την συνδρομή Σπάθα, ούτε με τη συνδρομή Κάκου και πάει λέγοντας. Το ευχαριστήθηκαν. Έχουν έναν κοινό στόχο και αυτός είναι κόκκινος. Υπεράνω όλων η συμμαχία της ομάδας της χούντας, των λουλουδιών και των γουνών.

Αλλά είπαμε γυρίσαμε σε εποχές χούντας. Είναι της μόδας να φοράς κουκούλα και να χρησιμοποιείς τον δείκτη του χεριού σου. Είναι της μόδας να είσαι ρουφιάνος και καταδότης. Είναι της μόδας να έχεις την αστυνομία με το μέρος σου. Είναι της μόδας να έχεις τις άκρες σου ακόμα και στην δικαιοσύνη, η οποία δεν σε καλεί ποτέ να καταθέσεις για όλα αυτά που ακούγονται για το όνομά σου (Πατέρας) στις κασέτες και για τις συνομιλίες που εσύ ο ίδιος έχεις και που κρύβουν υπονοούμενα. Είναι της μόδας να ελέγχεις τα ΜΜΕ και να μεταδίδουν αυτό που εσύ θες, όπως έκανε η χούντα των Συνταγματαρχών. Είναι της μόδας να δωροδοκείς, να σε ευνοούν, και με τις ευλογίες όλων να φωνάζεις και από πάνω γιατί είσαι ανίκανος να πάρεις πρωτάθλημα. Είναι της μόδας να βάζεις αντίπαλες ομάδες να παίζουν το παιχνίδι σου και ενίοτε να παίζουν και τον ρόλο του ΟΦΗ. Είναι της μόδας να είσαι Παναθηναϊκός, ρουφιάνος, καταδότης, χουντικός.

Ο στόχος του πράσινου παρακράτους επιτεύχθηκε, οι Αγγελόπουλοι αποχώρησαν

Είναι να κλαις ή να γελάς; Να κλαις που το παρακράτος του μπάσκετ τα τελευταία 10 χρόνια χτυπάει ανελέητα τον Ολυμπιακό; Να γελάς με τους δήθεν αντικειμενικούς που... θορυβήθηκαν; Το γεγονός είναι ένα. Το μπάσκετ έχει πεθάνει εδώ και χρόνια. Αν κάποιος έδωσε μία ώθηση στο άλλοτε καμάρι του ελληνικού αθλητισμού, αυτοί ήταν οι αδερφοί Αγγελόπουλοι. Τους έδιωξαν και αυτούς και ευθύνονται όλοι για αυτό.

Κατάφεραν να κάνουν δύο εξαίρετους ανθρώπους, από τους λίγους πραγματικά αξιόλογους παράγοντες που πέρασαν ποτέ από τον ελληνικό αθλητισμό, να αποχωρήσουν γεμάτοι αηδία για το πράσινο παρακράτος, το παρακράτος της διαιτησίας, της βίας και του τραμπουκισμού, όπως μαρτυρά και η ανακοίνωσή τους. Αυτή χαρακτηριστικά αναφέρει μεταξύ άλλων: "Για άλλη μια χρονιά οι διαιτητικές αποφάσεις και οι γνωστές μεθοδεύσεις καθόρισαν τον πρωταθλητή. Πού να αρχίσει και πού να τελειώσει κανείς με την ελληνική διαιτησία; Όχι μόνο παραμένουν ατιμώρητοι εκείνοι που αδίκησαν τον Ολυμπιακό επανειλημμένα και κατάφωρα, αλλά τουναντίον επιβραβεύονται και αναδεικνύονται προκλητικά. Ο τελευταίος φετινός αγώνας έγινε υπό συνθήκες που σε κάθε περίπτωση δεν δικαιολογούσαν την έναρξη του: ελλιπή μέτρα ασφαλείας, παράνομη είσοδος χιλιάδων θεατών χωρίς εισιτήρια, καταστρατήγηση ζωνών ασφαλείας, παρουσία πίσω από τους πάγκους και την γραμματεία κουκουλοφόρων και «μπράβων» σε κοινή τηλεοπτική θέα με την ανοχή της αστυνομίας, με αποκορύφωμα την άνανδρη και πρωτοφανή εγκληματική επίθεση στους παίκτες και προπονητές της ομάδας μας."

Οι Αγγελόπουλοι κατάφεραν να κάνουν ανταγωνιστικό το εγχώριο μπάσκετ τουλάχιστον σε επίπεδο κορυφής, δημιουργώντας έναν Ολυμπιακό ισχυρό, ο οποίος επέστρεψε δυναμικά, με όνειρα και στόχους ανάλογους της χρυσής δεκαετίας του '90. Οι στόχοι μπορεί να μην επιτεύχθηκαν ποτέ. Όμως ο Ολυμπιακός επέστρεψε δυναμικά στις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης, έστω και αν δεν κατέκτησε την κορυφή. Επέστρεψε στους τίτλους με τις κατακτήσεις τουλάχιστον των δύο κυπέλλων Ελλάδας. Αμφισβήτησε τα πρωτεία του Παναθηναϊκού μέχρι εκεί που του το επέτρεψαν εξωαγωνιστικοί παράγοντες.

Αξίζει ένα μεγάλο ευχαριστώ στους Αγγελόπουλους για την προσπάθειά τους και κυρίως για το ήθος τους. Πήραν έναν Ολυμπιακό ο οποίος βολόδερνε στην μέση της βαθμολογίας, χτυπημένος από το πράσινο παρακράτος του μπάσκετ. Αυτό το παρακράτος του Βασιλακόπουλου και των Γιαννακόπουλων που προσπάθησε να κατά καιρούς να εξοντώσει τον Ολυμπιακό, την ομάδα που μπορούσε να χτυπήσει τον Παναθηναϊκό και να επαναφέρει το ενδιαφέρον του κόσμου, σε ένα άθλημα που οι άλλες ιστορικές δυνάμεις όπως ο Άρης, η ΑΕΚ, ο ΠΑΟΚ έχουν παρακμάσει. Το μόνο ελπιδοφόρο γεγονός για το μπάσκετ ήταν η ενδυνάμωση του Ολυμπιακού κατά πρώτο λόγο και η πραγματικά μεγάλη άνοδος που παρουσίασε το Μαρούσι κατά δεύτερο. Όμως το Μαρούσι είναι καταδικασμένο από την μοίρα κάποια στιγμή να γυρίσει εκεί που ήταν κάποτε, στην μετριότητα. Αυτή την πορεία ακολούθησαν και άλλες ιστορικές ομάδες που κάποτε ξεπέρασαν τον εαυτό τους, το Περιστέρι, ο Πανελλήνιος, ο Πανιώνιος, ο Ηρακλής, ο Απόλλων Πάτρας.

Μεγάλο μερίδιο ευθύνης φέρει και ο τύπος. Ο τύπος που όταν ο Ολυμπιακός σφαγιαζόταν κάθε χρόνο στους τελικούς του πρωταθλήματος, οι "αντικειμενικοί" πανηγύριζαν για την νίκη, το πρωτάθλημα που κατέκτησε ο Παναθηναϊκός, με μια μικρή αναφορά στα ευτράπελα της διαιτησίας που ένα παιχνίδι που κρινόταν στον πόντο, έστω και με ένα ανάποδο σφύριγμα το έδινε στους πράσινους στους τελικούς. Εκεί όπου δεν έχει πλήρες πρωτάθλημα 26 αγωνιστικών, εκεί όπου το 1-0 στις νίκες απέχει έτη φωτός ως αποτέλεσμα από το 0-1. Ο τύπος που όταν ανοίγουν κεφάλια στο ΟΑΚΑ, αυτός σφυρίζει αδιάφορα στην ατιμωρησία, τη στιγμή που ο Ολυμπιακός δέχεται εξοντωτικές ποινές με κάθε αφορμή. Αλλά βλέπεις το μπάσκετ δεν είναι ποδόσφαιρο για να στήνονται λαϊκά δικαστήρια, για να βγαίνουν άνθρωποι στους δρόμους να διαδηλώνουν, να βγαίνουν μαϊμούδες στα πρωτοσέλιδα. Ειδικά όταν αυτός που φωνάζει είναι ο Ολυμπιακός, ο οποίος δεν είχε ποτέ την υποστήριξη των ΜΜΕ.

Οι Αγγελόπουλοι μπορεί να μην κέρδισαν πολλά, κέρδισαν όμως τον σεβασμό ακόμα και των αντιπάλων, και η δημόσια συγνώμη πράσινης εφημερίδας για τους απρεπείς χαρακτηρισμούς προς τα δύο αδέρφια το επιβεβαιώνει. Γιατί προτίμησαν τον δρόμο της αρετής, κάτι που δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς. Προτίμησαν να μην πέσουν στον βούρκο του παρακράτους που έχουν στήσει οι Γιαννακόπουλοι με τον Βασιλακόπουλο, παρά τις φωνές των οπαδών ότι θα έπρεπε να κάνουν κινήσεις ώστε να σέβονται τον Ολυμπιακό και παρασκηνιακά. Μετέτρεψαν το ΣΕΦ σε γήπεδο-εκκλησία, εκτός ολίγων περιπτώσεων από αυτές που μικρές ομάδες αλητών βρίσκουν την ευκαιρία να ξεσπάσουν.

Αλλά επειδή οι Αγγελόπουλοι δεν είναι τέλειοι, έκαναν και λάθη. Οι λάθος επιλογές ήταν πολλές. Άφησαν την ομάδα εντελώς απροστάτευτη παρασκηνιακά. Και το μεγαλύτερο λάθος τους είναι ο τρόπος που αποχωρούν. Δεν βγαίνεις μια μέρα και λες φεύγω, ειδικά όταν λες ότι αγαπάς την ομάδα σου. Δεν την αφήνεις στο έλεος του θεού. Ανακοινώνεις την πρόθεσή σου, περιμένεις να εκδηλωθεί κάποιο ενδιαφέρον για την διαδοχή και πράττεις αναλόγως. Έτσι ξαφνικά, χωρίς να το ξέρει κανείς δεν κλείνεις την πόρτα και φεύγεις. Γιατί μία τέτοια εταιρία, όπου έχουν πέσει εκατομμύρια ευρώ, όπου έχεις πανάκριβα συμβόλαια, όπου ένα μεγάλο πλήθος κόσμου την ακολουθεί και την στηρίζει, δεν την αφήνεις εν μία νυκτί. Μια ΠΑΕ, μια ΚΑΕ, δεν είναι η μπουτίκ της γειτονιάς σου όπου βάζεις λουκέτο σε μία μέρα και κολλάς μια ταμπέλα "κλείσαμε".

Ο Ολυμπιακός λοιπόν θα επιστρέψει αν δεν συμβεί κάποιο θαύμα, στις εποχές του Κορυδαλλού, στις εποχές όπου ο κάθε τυχάρπαστος παίκτης φορούσε μια φανέλα που κάποτε προκαλούσε τρόμο, στις εποχές που ο Ολυμπιακός δεν είχε στόχους. Εκεί τον θέλουν κάποιοι τα τελευταία 10 χρόνια και το απέδειξαν πολλές φορές. Μια ομάδα η οποία θα τιμωρείται με αφαίρεση βαθμών επειδή ένα μπουκάλι πέτυχε τον Βορεάδη όπως τότε στο ντέρμπι Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός στην Γλυφάδα στις αρχές της δεκαετίας του 2000, όταν διακόπηκε το παιχνίδι, η νίκη δόθηκε στον Παναθηναϊκό, τιμωρήθηκε η έδρα και ο Ολυμπιακός ξεκίνησε με -2 στο νέο πρωτάθλημα. Αποφάσεις πρωτόγνωρες για κάτι το οποίο γίνεται δυστυχώς συνέχεια στα ελληνικά γήπεδα, για κάτι το οποίο αποτελεί πταίσμα μπροστά στα αίσχη του ΟΑΚΑ στα ντέρμπι αιωνίων ή σε ντέρμπι μεταξύ των μεγάλων ομάδων. Πρόσφατο παράδειγμα όταν στον τέταρτο φετινό τελικό (2011), αφού ο Ολυμπιακός ηττήθηκε στην παράταση, οι οπαδοί του Παναθηναϊκού εισέβαλλαν στον αγωνιστικό χώρο και επιτέθηκαν στους ερυθρόλευκους παίκτες. Ούτε συζητήσεις πολλές, ούτε παράθυρα τηλεοπτικά. Άλλωστε η ατιμωρησία του Παναθηναϊκού έχει πανευρωπαϊκό επίπεδο, όταν ο κάθε Μπατίστ μπορεί σε ευρωπαϊκό αγώνα να πατάει στο κεφάλι αντίπαλο παίκτη ο οποίος βρίσκεται πεσμένος στο παρκέ και να μένει ατιμώρητος για αυτή την εγκληματική ενέργεια.

Μπορείτε λοιπόν κύριοι Γιαννακόπουλοι, κύριε Βασιλακόπουλε, κύριε Σκουντή, κύριε Χατζηγεωργίου, κύριε Συρίγο (που κινδυνεύει με εγκεφαλικό σε κάθε αγώνα του Παναθηναϊκού που μεταδίδει από το πάθος του για την υποστήριξη προς τους πράσινους), να χαρείτε την αυτοκρατορία του Παναθηναϊκού που θα συνεχιστεί για αρκετό καιρό ακόμα. Για κάποιους παράγοντες ξένων ομάδων και παραδοσιακών αντιπάλων του Ολυμπιακού στο ευρωπαϊκό στερέωμα αυτή ήταν μια μαύρη είδηση. Έτσι δήλωσε ο πρόεδρος της Μακάμπι Τελ Αβίβ, Σιμόν Μιζράχι, ο οποίος μεταξύ άλλων είπε (εδώ η συνέντευξη): "Η ημέρα της ανακοίνωσης των κ. Αγγελόπουλων περί αποχώρησης είναι μια λυπηρή ημέρα, όχι μόνο για το ελληνικό, αλλά συνολικά για το ευρωπαϊκό μπάσκετ. Ο Ολυμπιακός ήταν πάντα μία από τις μεγαλύτερες ομάδες της Ευρώπης και ένας από τους πιο ισχυρούς αντιπάλους μας."

Η ομάδα που λέγεται Ολυμπιακός δεν θα μπορεί πια να σας χαλάσει τα σχέδια. Θα μπορείτε ανενόχλητοι να βλεπετε τους πράσινους να κατακτούν τίτλους σε ένα άθλημα με το οποίο θα ασχολείστε και πάλι κυρίως εσείς και οι οπαδοί του τριφυλλιού. Θα μπορείτε να απολαμβάνετε τους συγκλονιστικούς τελικούς κυπέλλου μεταξύ Παναθηναϊκού-Ρεθύμνου, ή τους συγκλονιστικούς τελικούς του πρωταθλήματος μεταξύ του Παναθηναϊκού και του Αμαρουσίου, ή του Έσπερου, ή του ΚΑΟΔ, ή του ΑΟ Πετραλώνων, γιατί όπως και να το κάνουμε κάποια ομάδα θα φτάνει στον τελικό πάντα, δεν μπορεί να παίζει μόνος του ο Παναθηναϊκός. Θα μπορείτε να απολαμβάνεται τα ρεκόρ των πρασίνων, την αψεγάδιαστη ατμόσφαιρα που θα δημιουργούν οι οπαδοί του και την αψεγάδιαστη συμπεριφορά των παικτών του που πλέον δεν θα έχουν λόγο να πατάνε τα κεφάλια των αντιπάλων ή να φτύνουν κυριολεκτικά τους αντίπαλους παίκτες. Θα μπορείτε ανενόχλητοι να βλέπετε την ευρωπαϊκή καταξίωση του Παναθηναϊκού, ο οποίος θα προετοιμάζεται  αποκλειστικά και μόνο για τα ευρωπαϊκά παιχνίδια κάνοντας προπόνηση εντός των τειχών. Οι Αγγελόπουλοι προσπάθησαν να σας χαλάσουν την ηρεμία, αλλά μπορείτε πλέον να κοιμάστε ήσυχοι. Μπορείτε πλέον να συνεχίσετε τις συναντήσεις σας και να σχολιάζετε γεμάτοι υπερηφάνια τις νέες επιτυχίες του Παναθηναϊκού, όπως κάνατε μέχρι τώρα και όπως μαρτυρά το παρακάτω βίντεο, με τους κολλητούς Γιαννακόπουλο, Βασιλακόπουλο, πατήρ και υιό Συρίγο.


Idou to ellhniko mpasket by Zamponakos

Μπορείτε να παίζετε μόνοι σας και να ανακηρύσσεστε πρωταθλητές και παντοκράτορες. Έτσι θα είστε όλοι σας ευχαριστημένοι και τα ζοφερά σας πρόσωπα θα λάμπουν που δεν θα έχετε αντίπαλο. Γιατί αυτό θέλατε, ότι και να πείτε εκ των υστέρων.

Συγχαρητήρια λοιπόν!